Spółgłoska boczna dziąsłowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska boczna półotwarta dziąsłowa
Numer IPA 155
l
Jednostka znakowa l
Unikod U+006c
UTF-8 (hex) 6c
Inne systemy
X-SAMPA l
Kirshenbaum l
Alfabet Braille'a
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska boczna półotwarta dziąsłowa – rodzaj dźwięku spółgłoskowego. W systemie IPA i X-SAMPA oznaczana jest symbolem [l].

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

Warianty[edytuj | edytuj kod]

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [lʲ].
  • wzniesienie tylnej części grzbietu języka w kierunku podniebienia tylnego, mówimy spółgłosce welaryzowanej: [lˠ].
  • przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: [lˤ].
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce [lʷ].

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

przed spółgłoskami i na końcu wyrazu występuje w standardowej angielszczyźnie spółgłoska półotwarta boczna dziąsłowa welaryzowana