Walce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miejscowości. Zobacz też: walce (od walc) lub walce (od walec).
Walce
Kościół pw. św. Walentego
Kościół pw. św. Walentego
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat krapkowicki
Gmina Walce
Liczba ludności 2100
Strefa numeracyjna (+48) 77
Kod pocztowy 47-344[1]
Tablice rejestracyjne OKR
SIMC 0504634
Położenie na mapie gminy Walce
Mapa lokalizacyjna gminy Walce
Walce
Walce
Położenie na mapie powiatu krapkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krapkowickiego
Walce
Walce
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Walce
Walce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Walce
Walce
Ziemia50°22′19″N 18°00′21″E/50,371944 18,005833

Walce (dodatkowa nazwa w j. niem. Walzen) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Walce, której jest siedzibą, nad rzeką Stradunią, uchodzącą do Odry.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Walce[2][3]
SIMC Nazwa Rodzaj
0504670 Antoszka przysiółek
0504663 Groble przysiółek
0504686 Krzewiaki przysiółek
0504640 Marianków część wsi
0504657 Posiłek część wsi

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W łacińskim dokumencie z 1228 roku wydanym przez Kazimierza I opolskiego zanotowana została w szeregu miejscowości założonych na prawie polskim iure polonico[4] w formie Walchi[5]. W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod obecnie stosowaną, polską nazwą Walce oraz niemiecką nazwą Walzen we fragmencie „Walzen, Ober, Nieder und Schloss, (zusammenhangend), polnisch Walce[6].

Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje wieś pod zgermanizowaną nazwą Walzen, a także historycznymi nazwami we fragmencie: „Walzen (1228 Walchi, 1534 Wahltze, polnisch Walzy)”[7]. 12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Walce[8].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[9]:

  • kościół par. pw. św. Walentego, z l. 1892-94
  • ruina pałacu, z XVIII w., nie istnieje
  • dwór, obecnie dom nr 249, szachulcowy, z XVIII w., XX w.

inne obiekty:

  • pomnik poświęcony mieszkańcom zatrudnionym w kopalni węgla kamiennego Sośnica, znajduje się we wsi[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. Grünhagen 1857 ↓, s. 4.
  5. Grünhagen 1866 ↓, s. 145.
  6. Knie 1830 ↓, s. 825.
  7. Triest 1865 ↓, s. 1082.
  8. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
  9. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 50. [dostęp 12.12.2012].
  10. Robert Niedźwiedzki, Joachim Szulc, Marek Zarankiewicz, 2012: Przewodnik geologiczny. Kamienne skarby Ziemi Annogórskiej. Wyd.: Stowarzyszenie Kraina św. Anny, strona 89. ​ISBN 978-83-63036-04-1

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.
  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Erster Band. Urkunden des klosters Czarowanz. Breslau: Josef Max & COMP., 1857.
  • Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.
  • Felix Triest: Topographisches handbuch von Oberschliesen. Breslau: Verlag von Wilh. Gottl. Korn, 1865.