Krapkowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Krapkowice
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Rynek w Krapkowicach
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat krapkowicki
Gmina Krapkowice
Aglomeracja opolska
Prawa miejskie 1284
Burmistrz Andrzej Kasiura
Powierzchnia 21 km²
Wysokość 170 m n.p.m.
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

16 721[1]
795,9 os./km²
Strefa numeracyjna (+48) 77
Kod pocztowy 47-300 oraz dzielnicy Otmęt 47-303
Tablice rejestracyjne OKR
Położenie na mapie gminy Krapkowice
Mapa lokalizacyjna gminy Krapkowice
Krapkowice
Krapkowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Krapkowice
Krapkowice
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Krapkowice
Krapkowice
Położenie na mapie powiatu krapkowickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krapkowickiego
Krapkowice
Krapkowice
Ziemia50°28′29″N 17°58′02″E/50,474722 17,967222
TERC (TERYT) 1605024
SIMC 0965677
Hasło promocyjne: Krapkowice, na skrzyżowaniu szlaków Europy
Urząd miejski
ul. 3 Maja 17
47-303 Krapkowice
Strona internetowa
BIP

Krapkowice i (niem. Krappitz[2], cz. Krapkovice, Chrapkovice, śl. Krapkowicy) – miasto w Polsce położone w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Krapkowice. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej, w Kotlinie Raciborskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej. Przepływają przez nie rzeki Odra i Osobłoga.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa opolskiego.

Według danych na 30 czerwca 2016 miasto było zamieszkane przez 16 721 osób[1].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Osobłoga uchodząca do Odry, po prawej port jachtowy

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miasto jest położone w południowo-zachodniej Polsce, w województwie opolskim, około 24 km od granicy z Czechami, w Kotlinie Raciborskiej, przy granicy gminy Krapkowice z gminą Gogolin. Przez granice administracyjne miasta przepływają rzeki Odra i Osobłoga. Krapkowice położone są na wysokości 170 m n.p.m. Znaczna część starej części Krapkowic i Otmętu leży na wapieniach triasu (formacja gogolińska), które były wydobywane w kilku kamieniołomach zachowanych częściwo do dziś, choć już nieczynnych, podobnie jak zespół starych pieców wapienniczych[3]. Przez miasto przepływa Odra, stąd są tu także osady rzeczne kenozoiku, a sama rzeka tworzy tzw. przełom krapkowicki[4].

Środowisko naturalne[edytuj | edytuj kod]

Średnia temperatura roczna wynosi +8,6 °C. Pokrywa śnieżna występuje od grudnia do kwietnia. Duże zróżnicowanie dotyczy termicznych pór roku. Średnie roczne opady atmosferyczne w rejonie Prudnika wynoszą 617 mm dominują wiatry zachodnie[5].

Podział miasta[edytuj | edytuj kod]

Według Krajowego Rejestru Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju częściami Krapkowic są[6]:

W mieście znajdują się również osiedla[6]:

  • os. 1000-Lecia
  • os. Powstańców Śląskich
  • os. XXX-lecia

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Krapkowice wśród innych nazw śląskich miejscowości w urzędowym pruskim dokumencie z 1750 roku wydanym w języku polskim w Berlinie[7].

Według jednej z teorii nazwa miejscowa Krapkowice pochodzi od starosłowiańskiego imienia Chrapek[8]. Końcówka „ice” lub jej staropolska starsza wersja („icze”) charakterystyczna jest dla słowiańskich nazw patronimicznych wywodzących się od osad rodowych. Oznacza ona potomków założyciela lub właściciela miasta, czyli Chrapkowiczów, od których wywodzi się pierwotna nazwa z 1204 roku Chrapkowice.

Z kolei niemiecki nauczyciel Heinrich Adamy wywodził nazwę miejscowości od staropolskiej nazwy określającej siłę fizyczną „krzepy”[9]. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą nazwę miejscowości wymienia Krzepicz podając jej znaczenie „Befestigter Ort”, czyli w języku polskim „Mocna, umocniona miejscowość”[9]. Nazwa wsi została później fonetycznie zgermanizowana na Krappitz[9] i utraciła swoje pierwotne znaczenie. Po II wojnie światowej zgermanizowana nazwa została spolonizowana na Krapkowice i nie wiąże się obecnie z pierwotnym znaczeniem.

Miejscowość nazywano później także po łacinie Crapicz oraz niemiecku Crapkowitz i Krappitz (1294r.)[10]. W spisanym po łacinie dokumencie średniowiecznym Bolesława opolskiego z dnia 1 września 1310 roku miasto wymienione jest pod nazwą Crapicz[11].

W dziele Matthäusa Meriana pt. „Topographia Bohemiae, Moraviae et Silesiae” z 1650 roku miejscowość wymieniona jest pod nazwami Krappitz oraz Bruenick i Brudnick[12]. W 1750 roku polska nazwa Krapkowice wymieniona została w języku polskim przez Fryderyka II pośród innych miast śląskich w zarządzeniu urzędowym wydanym dla mieszkańców Śląska[13].

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod nazwą niemiecką Krapitz oraz polską Krapkowice[14]. W 1837 roku w statystycznym opisie Prus wymienione są jako Krappitz (poln. Krapkowicz)[15]. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje miejscowość we fragmencie „Der Name der Stadt Krappitz, polnisch Krapkowitz”[16]. Polską nazwę Krapkowice w książce „Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej” wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa[17]. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego podaje dwie niemieckie Krapitz, Krappitz oraz trzy polskie nazwy miejscowości Chrapkowice, Krapkowice i Krapowice[18].

Na polskiej mapie WIG z 1932 roku jako polska nazwa widnieje Chrapowice[19].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Średniowiecze[edytuj | edytuj kod]

Zamek w Krapkowicach – widok od strony Osobłogi. Obecnie siedziba zespołu szkół zawodowych
Zamek w Krapkowicach – dziedziniec

Z XIII wieku pochodzą pierwsze wzmianki na temat miasta, pod nazwą Chrapkowice (od nazwiska Chrapek), oraz Otmętu – osady rybackiej, obecnie części miasta Krapkowic.

Krapkowice uzyskały lokację miejską w 1284[20] na prawie magdeburskim[21]. W 1294 książę Bolko I opolski, oddał do dyspozycji mieszkańców Crapicz 8 morgów pastwisk między Osobłogą a Odrą, a także łowiska ryb w 2 niedaleko położonych stawach, za co miasto było zobligowane uiszczać w dniu św. Marcina (11 listopada) roczną opłatę w wysokości 14 talarów[21]; dziedziczną władzę w mieście sprawował wójt, wybrany przez księcia[potrzebny przypis].

XVI–XX wiek[edytuj | edytuj kod]

Krapkowice, Friedrich Bernhard Werner – (XVIII w.)
Mury miejskie oraz wieża bramy Górnej
Zakłady papiernicze

W XIV i XV wieku rządy w Krapkowicach sprawował ród Temchinów. Dzięki nim w mieście powstał szpital i szkoła.

W 1531 miasto przeszło pod władzę Habsburgów. W 1582 cesarz Rudolf II Habsburg sprzedał Krapkowice rodzinie Redernów. Zbudowali oni drewniany most na Odrze, który połączył Krapkowice z Otmętem.

Po trzech wojnach śląskich toczących się w okresie 1740–1763 miasto znalazło się wraz ze znaczną częścią Śląska w granicach Królestwa Prus. W 1762 wygasł ród Redernów, nowym właścicielem Krapkowic został Karol Wilhelm von Haugwitz.

W 1781 roku w miejscowości mieszkało 985 mieszkańców z czego 975 było chrześcijanami, a 10 żydami. W 1819 roku: 892 katolików, 129 ewangelików oraz 33 żydów; w 1831 roku: 1296 katolików, 238 ewangelików oraz 71 żydów. W 1861 roku z ogólnej sumy mieszkańców wynoszącej 1605 osób – 1067 mówiło po polsku, a 538 po niemiecku[16]. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje, że w roku 1861 w mieście mieszkało 2352 mieszkańców z czego 683 mówiło po polsku, a 1669 po niemiecku[16]. Z kolei inne źródła stwierdzają, iż na początku XIX w. w Krapkowicach dominował język polski[22].

W 1806 Krapkowice zostały zajęte przez wojska Napoleona Bonapartego.

Miasto zostało zniszczone w wyniku trzech pożarów w 1841, 1852 i 1854. Zostało rozbudowane dzięki środkom płaconym Prusom przez Francję jako kontrybucje wojenne. W 1887 wybudowano kolejny most na Odrze.

W 1896 otwarta została stacja kolejowa Krapkowice na linii Gogolin – Prudnik[23]. Powstały również zakłady przemysłowe (papiernie).

Dwudziestolecie międzywojenne[edytuj | edytuj kod]

Rynek w Krapkowicach (ok. 1910)

Od 1919 Krapkowice należały do nowo utworzonej prowincji Górny Śląsk. Prowincja została zlikwidowana w 1938, a 18 stycznia 1941 utworzono ją ponownie.

Do głosowania podczas plebiscytu uprawnionych było 2526 osób, z czego 1801, ok. 71,3%, stanowili mieszkańcy (w tym 1716, ok. 67,9% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 2466 głosów (ok. 97,6% uprawnionych), w tym 2461 (ok. 99,8%) ważnych; za Niemcami głosowały 2369 osoby (ok. 96,1%), za Polską 92 osoby (ok. 3,7%). W obszarze dworskim (niem. Schloss Krappitz) rozkład głosów prezentował się następująco: uprawnione były 142 osoby, z czego 109, ok. 76,8%, stanowili mieszkańcy (w tym 102, ok. 71,8% całości, mieszkańcy urodzeni w obszarze dworskim). Oddano 138 głosów (ok. 97,2% uprawnionych), w tym 138 (100%) ważnych; za Niemcami głosowały 134 osoby (ok. 97,1%), za Polską 4 osoby (ok. 2,9%)[24]. W Otmęcie (obecnej dzielnicy, wtedy osobnej wsi) także zwyciężyła opcja proniemiecka w stosunku 655 do 93[25].

3 maja 1921 most nad Odrą w Krapkowicach został wysadzony przez Polaków w ramach akcji „Mosty” podczas III powstania śląskiego[26].

W 1931 w Otmęcie działalność rozpoczęła filia koncernu Niemieckie Zakłady Obuwnicze Bata S.A. (istniała do 1980 jako Śląskie Zakłady Przemysłu Skórzanego „Otmęt”)[27][28].

Polska Ludowa[edytuj | edytuj kod]

Po wyparciu oddziałów niemieckich w 1945 miasto zostało przejęte przez polską administrację. Wówczas w Krapkowicach i okolicy została osiedlona między innymi część polskich repatriantów z Kresów Wschodnich. Niemieckojęzyczna ludność została wysiedlona na zachód.

7 maja 1946 miastu została nadana obecna nazwa Krapkowice[2].

W 1961 Otmęt został formalnie włączony do Krapkowic.

III Rzeczpospolita[edytuj | edytuj kod]

W 1997 miasto ucierpiało w wyniku powodzi tysiąclecia. Woda weszła do Krapkowic 7 lipca. Fala kulminacyjna przeszła przez nie 10 lipca przy stanie wody na Odrze 1032 cm, a sama powódź trwała do 28 lipca[29].

Po reformie administracyjnej w 1999 Krapkowice zostały miastem powiatowym.

W 2007 została rozebrana biegnąca przez Krapkowice linia kolejowa z Prudnika do Gogolina, która została zniszczona podczas powodzi w 1997. W tym samym roku został odsłonięty pomnik upamiętniający powódź[21].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Według danych GUS z 30 czerwca 2018, Krapkowice miały 16500 mieszkańców (8. miejsce w województwie opolskim i 277. w Polsce), powierzchnię 21 km² (9. miejsce w województwie opolskim i 275. miejsce w Polsce) i gęstość zaludnienia 785,3 os./km²[30].

Mieszkańcy Krapkowic stanowią około 25,88% populacji powiatu krapkowickiego, co stanowi 1,67% populacji województwa opolskiego.

Opis Ogółem Kobiety Mężczyźny
jednostka osób % osób % osób %
populacja 16500 100 8555 51,8 7945 48,2
gęstość zaludnienia

(mieszk./km²)

785,3 407,3 378

Liczba mieszkańców miasta[edytuj | edytuj kod]

1933 – 5014[31]
1939 – 5568[31]
1988 – 19235[a]
1995 – 20104[32]
1996 – 20088[32]
1997 – 19858[32]
1998 – 19864[32]
1999 – 19114[32]
2000 – 18940[32]
2001 – 18745[32]
2002 – 18723[b]
2008 – 17760[33]
2009 – 17791[c][34]
2010 – 17602[32]
2011 – 17265[32]
2012 – 17137[32]
2013 – 16924[32]
2014 – 16851[32]
2015 – 16789[32]
2016 – 16615[32]
2017 – 16500[32]


Piramida wieku mieszkańców Krapkowic w 2014 roku[edytuj | edytuj kod]

Piramida wieku Krapkowice.png[1]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz żydowski
Wieża bramy Górnej
Ruiny zamku w Otmęcie

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[35]:

  • Stare Miasto
  • kościół pw. św. Mikołaja, z k. XIV w., XV–XVIII w.
  • grób sapera Stanisława Bączka, na cmentarzu komunalnym, z 1946 r.
  • mogiła powstańców śląskich, na cmentarzu komunalnym, z 1921 r.
  • cmentarz żydowski, ul. Kolejowa, z pocz. XIX w.
  • zamek, wzmiankowany już w 1532 jako własności Jerzego Hohenzollerna, 1678 r., XVIII w./XX w.
  • mury obronne, fragment, z poł. XIV–XVI w.
  • wieża bramy Górnej
  • wieża wodna (ruina), ul. Kozielska, z XVII w.,, XIX w./XX w., wypisana z księgi rejestru
  • dom, Rynek 4, z XVIII w[36].
  • dom zakonny elżbietanek, ul. Sądowa 8, z 1866 r.
  • trzy piece wapiennicze szybowe, ul. Opolska 69 a, 75, 77 a, z pocz. XX w.
  • śluza mała na Odrze, z l. 1890–95

Krapkowice – Otmęt

  • kościół par. pw Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, zbudowany prawdopodobnie przez zakon templariuszy[37], najstarsza wzmianka o nim pochodzi z 1223 r., przebudowany w kolejnych wiekach: XIV w., XVIII w., i znacznie rozbudowany w latach 1912–1914
  • pozostałości – ruiny zamku rycerskiego nad Odrą, zbudowanego prawdopodobnie w XIV wieku i XVI/XVII w., gruntownie przebudowanego w XVIII wieku, w ruinie od połowy XIX wieku, wedle legendy zbudowany przez templariuszy; wieża zamku w 1723 r. przyłączona została do kościoła i zachowała się do dnia dzisiejszego.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Transport drogowy[edytuj | edytuj kod]

Nieczynna stacja poboru opłat na autostradzie A4 koło Krapkowic

Przez Krapkowice przebiegają drogi krajowe:

Sieć uzupełniają drogi wojewódzkie:

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

Stacja kolejowa w Krapkowicach
 Osobny artykuł: Krapkowice (stacja kolejowa).

W 1895 firma Lenz & Co, lokalne samorządy, właściciele papierni w Krapkowicach oraz majątków ziemskich zawiązali spółkę Kolej Prudnicko-Gogolińska z siedzibą w Prudniku, której celem stała się budowa drugorzędnej, normalnotorowej linii lokalnej z Prudnika do Gogolina, na stacjach końcowych stycznej z istniejącymi już w tym czasie liniami państwowymi. Pierwszy odcinek – z Prudnika do Białej Prudnickiej – oddano dla ruchu towarowego 22 października 1896, a już 4 grudnia 1896 oddano do użytku całą linię z Prudnika do Gogolina, zarówno dla ruchu towarowego, jak i osobowego. 28 listopada 2005 w związku z pogarszającym się stanem torów oraz kradzieżami szyn linia została całkowicie zamknięta i wykreślona z wykazu D29[23].

3 sierpnia 2016 roku zmodernizowana przed czasem linia kolejowa relacji Prudnik–Krapkowice (docelowo do Gogolina) została oddana do użytku. Tory miały być wykorzystywane do celów wojskowych (dojazd do Centralnej Składnicy Materiałów Wybuchowych pod Krapkowicami); planowano corocznie dwa przejazdy kontrolne. Poza tym z torowiska będą mogły korzystać prywatne firmy, takie jak Metsä Tissue, która prowadzi w Krapkowicach zakład papierniczy. Szybkość pociągów na tym odcinku będzie mogła wynosić 40 km/h[38]. Nie jest przewidywana reaktywacja ruchu pasażerskiego[39].

Krapkowice
Linia 306 GogolinPrudnik
BSicon exKBHFaq.svgBSicon STRq.svgBSicon STRq.svg
Krapkowice Otmęt
odległość: 1,584 km
BSicon BHFq.svg
odległość: 2,793 km

Komunikacja miejska[edytuj | edytuj kod]

Dworzec autobusowy

Na terenie miasta funkcjonuje komunikacja miejska, świadczenie usług zleca Urząd Miasta. Transport zbiorowy realizowany jest przez firmę PKS Strzelce Opolskie[40].

Dworzec autobusowy w Krapkowicach znajduje się przy ul. Bolesława Głowackiego.

Media lokalne[edytuj | edytuj kod]

Reklama Tygodnika Krapkowickiego

Prasa[edytuj | edytuj kod]

Telewizja[edytuj | edytuj kod]

  • TV Krapkowice

Radio[edytuj | edytuj kod]

Portale[edytuj | edytuj kod]

  • tygodnik-krapkowicki.pl[41]
  • nowinykrapkowickie.pl[42]

Religia[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz Komunalny
 Z tym tematem związana jest kategoria: Religia w Krapkowicach.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Kościół rzymskokatolicki[edytuj | edytuj kod]

Dekanat Krapkowice

Świadkowie Jehowy[edytuj | edytuj kod]

Kościół Boży w Chrystusie[edytuj | edytuj kod]

  • Centrum Chrześcijańskie „Tylko Jezus”

Cmentarze[edytuj | edytuj kod]

Sport[edytuj | edytuj kod]

Kryta pływalnia „Delfin”

Obiekty sportowe[edytuj | edytuj kod]

  • Stadion sportowy (ul. Olimpijska 1)
  • Stadion sportowy (ul. Sportowa 1)
  • Kryta pływalnia „Delfin” (ul. Wrzosów 2)
  • Hala sportowa (ul. Kilińskiego 3)
  • Boiska ORLIK 2012 (ul. Sportowa)

Kluby sportowe[edytuj | edytuj kod]

  • Bongo Krapkowice (piłka nożna)
  • Compensa Krapkowice (piłka nożna)
  • Hestia Krapkowice (piłka nożna)
  • KS Krapkowice (piłka nożna)
  • FKS Otmęt Krapkowice (piłka nożna)
  • KS Unia Krapkowice (piłka nożna)
  • Wakro Krapkowice (piłka nożna)

Zawody sportowe[edytuj | edytuj kod]

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Miasto jest siedzibą gminy miejsko-wiejskiej. Organem wykonawczym jest burmistrz. W wyborach samorządowych w 2018 na urząd został wybrany Andrzej Kasiura[45]. Siedzibą władz jest Urząd Miejski przy ul. 3 Maja 17. W mieście znajduje się starostwo powiatu krapkowickiego.

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Ludzie związani z Krapkowicami[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Krapkowicami.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Liczba gospodarstw domowych: 6034.
  2. W tym 9628 osoby (ok. 51,4%) to kobiety; w wieku przedprodukcyjnym/produkcyjnym/poprodukcyjnym: 4060 (ok. 21,7%)/12529 (ok. 66,9%)/2134 (ok. 11,4%). Liczba budynków: 1576 (w tym 1565 mieszkalnych), liczba gospodarstw domowych: 6895.
  3. W tym 9191 osób (ok. 51,7%) to kobiety; w wieku przedprodukcyjnym/produkcyjnym/poprodukcyjnym: 17,0%/67,9%/15,1%.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Krapkowice polskawliczbach.pl, w oparciu o dane GUS.
  2. a b Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 44, poz. 85).
  3. Robert Niedźwiedzki, Joachim Szulc, Marek Zarankiewicz, 2012: Przewodnik geologiczny. Kamienne skarby Ziemi Annogórskiej. Wyd.: Stowarzyszenie Kraina św. Anny, strony 80-81. ​ISBN 978-83-63036-04-1​.
  4. Robert Niedźwiedzki, Joachim Szulc, Marek Zarankiewicz, 2012: Przewodnik geologiczny. Kamienne skarby Ziemi Annogórskiej. Wyd.: Stowarzyszenie Kraina św. Anny, strony 82–83. ​ISBN 978-83-63036-04-1​.
  5. Klimat: Krapkowice: Klimatogram, wykres temperatury, tabela klimatu – Climate-Data.org, pl.climate-data.org [dostęp 2020-06-13].
  6. a b GUGiK, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 7 stycznia 2020 [dostęp 2020-06-13] (pol.).
  7. Pruski dokument z roku 1750 ustalający urzędowe opłaty na Śląsku – „Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750”.
  8. Według legendy uratował on miasto przed obrabowaniem przez zbójców.
  9. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch’s Buchhandlung, 1888, s. 80.
  10. Nazwa Krapkowice na oficjalnych stronach miasta.
  11. Georg Korn, „Breslauer Urkundenbuch”, Erster Theil, Breslau, Verlag von Wilhelm Gottlieb Korn 1870, s. 83.
  12. Matthäusa Meriana, „Topographia Bohemiae, Moraviae et Silesiae”, Frankfurt am Main 1650.
  13. „Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750”.
  14. Knie 1830 ↓, s. 955.
  15. L. Freiherrn: Der Preußische Staat in allen seinen Beziehungen (...) Dritter Band. Berlin: Verlag von’August Hirschwald, 1837, s. 135.
  16. a b c Triest 1865 ↓, s. 89.
  17. Józef Lompa, „Krótki rys jeografii Śląska dla nauki początkowej”, Głogówek 1847, s. 28.
  18. Krapkowice – Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, 1880–1902, Tom IV str.611.
  19. 499 Cosel, 1:100 000, Warszawski Instytut Geograficzny, Warszawa 1932.
  20. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 42–43.
  21. a b c nk.pl: KRAPKOWICE: Oficjalna strona internetowa Miasta i Gminy Krapkowice (pol.). UMiG Krapkowice, 2007. [dostęp 2012-04-06].
  22. Dorota Borowicz: Mapy narodowościowe Górnego Śląska od połowy XIX wieku do II Wojny Światowej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2004, s. 36. ISBN 83-229-2569-7. (pol.)
  23. a b Historia linii Gogolin-Prudnik.
  24. Herbert Kunze: Landsmannschaft der Oberschlesier in B-W (niem.). [dostęp 2012-04-03].
  25. Mapa wyników plebiscytu.
  26. Wybuch III powstania śląskiego – akcja „Mosty”. Powstanie miało wybuchnąć w nocy z 2 na 3 maja 1921 r. o 3:00 nad ranem – WNET.fm, wnet.fm [dostęp 2020-06-13].
  27. Zakład obuwniczy Bata w Krapkowicach-Otmęcie. Regiopedia, Opolskie, encyklopedia regionów, web.archive.org, 29 maja 2016 [dostęp 2020-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-29].
  28. Śląskie Zakłady Przemysłu Skórzanego „Otmęt” w Krapkowicach. Regiopedia, Opolskie, encyklopedia regionów, web.archive.org, 15 stycznia 2018 [dostęp 2020-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-15].
  29. KRAPKOWICE: Oficjalna strona internetowa Miasta i Gminy Krapkowice, web.archive.org, 2 czerwca 2008 [dostęp 2020-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2008-06-02].
  30. GUS, Ludność. Stan i struktura oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2018 r. Stan w dniu 30 VI, stat.gov.pl, 12 października 2018 [dostęp 2019-04-15] (pol.).
  31. a b Michael Rademacher: Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Oppeln (niem.). 2006. [dostęp 2012-04-04].
  32. a b c d e f g h i j k l m n o Krapkowice (opolskie) » mapy, nieruchomości, GUS, noclegi, szkoły, regon, atrakcje, kody pocztowe, wynagrodzenie, bezrobocie, zarobki, tabele, edukacja, przedszkola, demografia, Polska w liczbach [dostęp 2020-06-14] (pol.).
  33. Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska, Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2008 r.), Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008, ISSN 1734-6118.
  34. BDL :: Miejscowości – wszystkie cechy (pol.). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2012-04-06].
  35. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 48. [dostęp 2012-12-10].
  36. Dom jest najstarszy na rynku, wykonany w stylu barokowymW tym domu nocował dwukrotnie Napoleon Bonaparte.
  37. Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII. Warszawa: 1880–1902, s. 379.Sprawdź autora:1.
  38. Maciej Dobrzański: Pociągi wracają na linię Prudnik-Krapkowice (pol.). prudnik24.pl, 2016-08-03. [dostęp 2020-06-13].
  39. Radosław Dimitrow: Linia kolejowa Krapkowice – Prudnik wyremontowana. Ale pociągi pasażerskie tędy nie pojadą (pol.). nto.pl, 2016-08-30. [dostęp 2020-06-13].
  40. Strona Główna, www.pks.strzelceop.pl [dostęp 2020-06-14].
  41. Tygodnik Krapkowicki - Krapkowice, reklama, ogłoszenia, wiadomości, społeczność, wydarzenia, liga, www.tygodnik-krapkowicki.pl [dostęp 2020-06-14].
  42. Nowiny Krapkowickie - Wydarzenia, Krapkowice, nowinykrapkowickie.pl [dostęp 2020-06-14].
  43. pkt.pl: “Strażnica. Towarzystwo Biblijne i Traktatowe”, „Krapkowice”, Stowarzyszenia, Towarzystwa, Związki – pkt.pl. pkt.pl Polskie Książki Telefoniczne Sp. z o.o., 2012. [dostęp 2012-04-04].
  44. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-11].
  45. Wybory samorządowe 2018, wybory2018.pkw.gov.pl [dostęp 2020-06-14].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schlesien... Breslau: Barth und Comp., 1830.
  • Felix Triest: Topographisches handbuch von Oberschliesen. Breslau: Verlag von Wilh. Gottl. Korn, 1865.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]