Ziemia michałowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ziemia chełmińska z Ziemią michałowską w pocz. XV w.

Ziemia michałowska (łac. Terra Michaloviensis) – dawna jednostka terytorialna w dawnej Polsce. Obejmowała tereny dzisiejszych powiatów: brodnickiego, nowomiejskiego, część iławskiego i działdowskiego.W okresie rozbicia dzielnicowego związana z Mazowszem, a od 2 poł. XIII wieku z Ziemią chełmińską znajdującą się pod kontrolą krzyżacką. Od XV wieku ponownie w granicach Królestwa Polskiego. Nazwa pochodzi od Michałowa – w średniowieczu grodu osłaniającego ziemie polskie przed atakiem Prusów, który po zniszczeniu pożarem został wchłonięty przez Brodnicę. W XIV i XV wieku Ziemia michałowska stanowiła niejednokrotnie przedmiot sporu polsko-krzyżackiego. Po powrocie tego obszaru do Królestwa Polskiego na mocy II pokoju toruńskiego w 1466 r. ziemia michałowska wchodziła w skład Województwa chełmińskiego jako powiat michałowski, w którym istniały:

  • Starostwo bratiańskie i
  • Starostwo brodnickie (czasowo wyodrębniano z niego klucz lidzbarski jako Starostwo lidzbarskie).

Ziemia jest zamieszkana przez ok. 150 tys. mieszkańców.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]