Żarłacz tygrysi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Żarłacz tygrysi
Galeocerdo cuvier
(Péron & Lesueur, 1822)
Żarłacz tygrysi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada chrzęstnoszkieletowe
Podgromada spodouste
Rząd żarłaczokształtne
Rodzina żarłaczowate
Rodzaj Galeocerdo
Gatunek żarłacz tygrysi
Synonimy
  • Carcharias fasciatus Bleeker, 1852
  • Carcharias hemprichii Klunzinger, 1871
  • Galeocerda cuvier Péron & Lesueur, 1822
  • Galeocerdo arcticus Faber, 1829
  • Galeocerdo cuvieri Péron & Lesueur, 1822
  • Galeocerdo obtusus Klunzinger, 1871
  • Galeocerdo rayneri Macdonald & Barron, 1868
  • Galeocerdo tigrinus Müller & Henle, 1839
  • Galeus cepedianus Agassiz, 1838
  • Galeus maculatus Ranzani, 1840
  • Squalus arcticus Faber, 1829
  • Squalus cuvier Péron & Lesueur, 1822
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Żarłacz tygrysi, rekin tygrysi (Galeocerdo cuvier) – gatunek drapieżnej, agresywnej ryby chrzęstnoszkieletowej. Jedyny przedstawiciel rodzaju Galeocerdo Müller & Henle, 1837, największy przedstawiciel rodziny żarłaczy i jeden z największych rekinów. Należy również do najbardziej niebezpiecznych dla człowieka. Drugi - po żarłaczu białym - pod względem liczby odnotowanych ataków na ludzi[2]. Poławiany gospodarczo i sportowo.

Spis treści

[edytuj] Zasięg występowania

Gatunek kosmopolityczny – ciepłe i tropikalne wody morskie całego świata, głównie w pobliżu raf koralowych, od powierzchni wody do głębokości ok. 350 m, zwykle bliżej powierzchni, wpływa również do estuariów. Jest gatunkiem migrującym.

[edytuj] Opis

Osiąga przeciętnie ok. 5 m, maksymalnie 7,5 m długości oraz maksymalną wagę 807 kg. Jest jednym z największych rekinów drapieżnych, obok zaliczanego do innej rodziny żarłacza białego. Większe od nich gatunki - rekin wielorybi, Megachasma pelagios i długoszpar - są planktonożerne. Żarłacz tygrysi ma grzbiet szary lub szarobrązowy, brzuch jest jaśniejszy. U młodych okazów występują plamy lub pasy ułożone w poprzek ciała.

Zęby zarłacza tygrysiego

Samica rodzi jednorazowo 30–50 młodych (odnotowano jeden przypadek obecności 82 zarodków u złowionej samicy).

Ostatnie badania wykazują wiele morfologicznych cech odróżniających Galeocerdo cuvier od pozostałych żarłaczowatych. Jest od nich znacznie większy, jako jedyny jest jajożyworodny, posiada inaczej ułożone tryskawki. Z powodu tych różnic potwierdzonych badaniami genetycznymi pojawiają się propozycje wydzielenia Galeocerdo cuvier do odrębnej rodziny Galeocerdidae.

Przypisy

  1. Galeocerdo cuvier. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. ISAF Statistics on Attacking Species of Shark (ang.). W: International Shark Attack File [on-line]. Florida Museum of Natural History, University of Florida. [dostęp 2011-02-01].

[edytuj] Bibliografia

  1. Mały słownik zoologiczny: ryby. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976. 
  2. Ryby : encyklopedia zwierząt. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN : Dorota Szatańska, 2007. ISBN 978-83-01-15140-9 (seria). 
  3. Włodzimierz Załachowski: Ryby. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12286-2. 
  4. Galeocerdo cuvier. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 30 stycznia 2009]

[edytuj] Zobacz też

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach