Adam Fedoruk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polska Adam Fedoruk
Imię i nazwisko Adam Bogdan Fedoruk
Data i miejsce
urodzenia
11 grudnia 1966
Elbląg, Polska
Pseudonim "Fedor"
Pozycja Pomocnik
Wzrost 180 cm
Masa ciała 77 kg
Informacje klubowe
Obecny klub zakończył karierę
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1984/1985
1985-1993
1993-1995
1996
1997
1997
1998
1998/1999/1999
1999
2000
2000
2001
2001/2002
2002/2003
Olimpia Elbląg
Stal Mielec
Legia Warszawa
Amica Wronki
Raków Częstochowa
AO Kavala
Zatoka Braniewo
Lechia/Polonia Gdańsk
Pittsburgh Riverhounds
Lechia/Polonia Gdańsk
Pittsburgh Riverhounds
Lechia/Polonia Gdańsk
Polonia Elbląg
Polonia Olimpia Elbląg

240 (35)
68 (17)
30 (5)
12 (1)
1 (0)

15 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
19901994  Polska 18 (1)

Adam Bogdan Fedoruk (ur. 11 grudnia 1966 w Elblągu) – polski piłkarz i trener. Reprezentant Polski w piłce nożnej. Występował na pozycji pomocnika. Od września 2013 trener I-ligowej Miedzi Legnica.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Kluby[edytuj | edytuj kod]

Grę w piłką nożną rozpoczął w Olimpii Elbląg. Po występach w III lidze, w roku 1985, przeszedł do I-ligowej Stali Mielec. Dobra gra w tym klubie zaowocowała powołaniem do Reprezentacji Polski. W roku 1993, w związku z coraz większym kryzysem mieleckiej Stali, Fedoruk zdecydował się odejść z klubu. Kolejnym zespołem w jego karierze była stołeczna KP Legia Warszawa, z którą zdobył swój pierwszy tytuł Mistrza Polski oraz reprezentował zespół w Lidze Mistrzów. W roku 1995, po zakończeniu występów w Legii, Fedoruk grał jeszcze w kilku polskich klubach I-ligowych (m.in. w Amice Wronki, Rakowie Częstochowa) oraz w klubach niższych lig (Zatoka Braniewo, Lechia/Polonia Gdańsk, Olimpia Elbląg – w tamtym czasie występująca pod nazwami Polonia Elbląg i Polonia Olimpia Elbląg), z przerwami na występy w USA, w zespole Pittsburgh Riverhounds. Pod koniec kariery zawodniczej, piłkarz został grającym trenerem elbląskiej Olimpii.

Reprezentacja Polski[edytuj | edytuj kod]

Adam Fedoruk 18 razy wystąpił w Reprezentacji Polski w piłce nożnej, dla której zdobył 1 bramkę.

l.p. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi
1. 2 lutego 1990 Teheran  Iran
2-0
towarzyski
od 46'
2. 4 lutego 1990 Teheran  Iran
1-0
towarzyski
do 78'
3. 21 sierpnia 1991 Gdynia  Szwecja
2-0
towarzyski
od 58'
4. 13 listopada 1991 Poznań  Anglia
1-1
elim. Euro 1992
od 78'
5. 3 grudnia 1991 Kair  Egipt
0-4
towarzyski
do 70'
6. 5 grudnia 1991 Kair  Egipt
0-0
towarzyski
od 73'
7. 9 grudnia 1991 Kuwejt  Kuwejt
2-0
towarzyski
90'
8. 27 maja 1992 Jastrzębie Zdrój  Czechosłowacja
1-0
towarzyski
od 46'
9. 9 września 1992 Mielec  Izrael
1-1
towarzyski
do 76'
10. 23 września 1992 Poznań  Turcja
1-0
elim. MŚ 1994
od 65'
11. 18 listopada 1992 Iława  Łotwa
1-0
towarzyski
90'
12. 26 listopada 1992 Buenos Aires  Argentyna
0-2
towarzyski
do 46'
13. 29 listopada 1992 Montevideo  Urugwaj
1-0
towarzyski
od 89'
14. 31 marca 1993 Brzeszcze  Litwa
1-1
towarzyski
90'
15. 23 marca 1994 Saloniki  Grecja
0-0
towarzyski
do 82'
16. 13 kwietnia 1994 Cannes  Arabia Saudyjska
1-0
towarzyski
od 46'
17. 4 maja 1994 Kraków  Węgry
3-2
towarzyski
od 46'
Bramka
18. 12 października 1994 Mielec  Azerbejdżan
1-0
elim. Euro 1996
od 69'

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W roku 2001 Adam Fedoruk powrócił do rodzinnego Elbląga i podjął pracę w Olimpii Elbląg, której jest wychowankiem. Już po roku pracy awansował z drużyną z IV do III ligi oraz dotarł do 1/16 finału Pucharu Polski. Mimo utrzymania się w lidze, w kolejnym sezonie nastąpiła zmiana trenera, a Fedoruka zastąpił inny były Olimpijczyk Andrzej Bianga. Fedoruka zatrudnił tolkmicki MGKS. Z początkiem 2007 roku miał zostać trenerem IV-ligowego Sokoła Ostróda, jednak ostatecznie znalazł zatrudnienie w I-ligowym Zagłębiu Lubin, jako specjalista ds. przygotowania technicznego, u boku I trenera lubinian Czesława Michniewicza (asystenta Fedoruka w Olimpii Elbląg). Później trenował zespół MESA Zagłębia Lubin i był asystentem Rafała Ulatowskiego w GKS Bełchatów. Razem z trenerem Ulatowskim opuścił klub w 2010 roku i przeniósł się do Cracovii. Po rozwiązaniu umowy z Cracovią, w grudniu 2010 roku podpisał umowę z swoim macierzystym klubem Olimpią Elbląg w którym pełnił funkcję trenera-koordynatora grup młodzieżowych. Od września 2013 r. zastąpił Rafała Ulatowskiego - którego był od czerwca 2013 r. asystentem - na stanowisku trenera I-ligowej Miedzi Legnica.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwo Polski:

Puchar Polski:

poprzednik:
Stanisław Fijarczyk
Trener Olimpii Elbląg w latach:
20022003
następca:
Andrzej Bianga