Daga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Daga, dekasztylet o długiej (40–60 cm), zwężającej się ku sztychowi głowni. Najczęściej używana jako broń dodatkowa (w drugiej ręce) wraz z mieczem, służyła do rozdzierania kolczugi przeciwnika lub zadawania ciosów w miejsca nie osłonięte zbroją. Broni tej używano w Europie Zachodniej od wczesnego średniowiecza do XVII wieku, początkowo jako broń piechoty, później także przez jazdę. W Polsce mało popularna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]