Katzbalger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katzbalger

Katzbalger (niem.) – zachodnioeuropejski miecz (generalnie lancknechtów i gwardzistów szwajcarskich) piechoty używany na przełomie XV i XVI wieku, charakteryzujący się otwartą rękojeścią (sporadycznie zamkniętą) o trzonie rozszerzającym się ku grzybkowatej głowicy, jelcem przeważnie w kształcie litery "S" (w poziomie), rzadziej w kształcie poziomych obłęków bocznych w formie ósemki. Szeroka, obosieczna głownia długości ok. 60 cm, ciągniona była obustronnie w jedno lub kilka zbroczy.

Nazwa miecza pochodzi ponoć od kociej skóry którą owijano pochwy.

Broń tą noszono przy pasie na pendencie w pozycji idealnie poziomej lub rękojeścią skierowaną ukośnie do dołu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Kwaśniewicz: Leksykon broni białej i miotającej. Warszawa: Dom Wydawniczy BELLONA, 2003. ISBN 83-11-09617-1.
  • Zdzisław Żygulski (junior): Broń w dawnej Polsce na tle uzbrojenia Europy i Bliskiego Wschodu. Warszawa: PWN, 1982. ISBN 83-01-02515-8.