Kordelas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
XIX-wieczny kordelas francuskiej marynarki

Kordelasbroń biała, długi prosty lub zakrzywiony jedno lub dwusieczny nóż myśliwski do skłuwania i patroszenia upolowanej zwierzyny

Znany od późnego średniowiecza, bardzo popularny w XVIII w. w wojskach lądowych (zwłaszcza u saperów i artylerzystów) i w marynarce. Od wieku XIX już tylko jako broń myśliwska.

Oręż myśliwski z głownią jednosieczną, nieznacznie zakrzywioną i zaostrzoną przy sztychu, przystosowany był też do cięcia. Niekiedy służył w wojsku piechurom jako broń boczna. Broni tej używano raczej do polowania niż do walki. Kordelas nie dawał ochrony dłoni.

Kordelasem (ang. cutlass) nazywa się także jednosieczną, lekko zakrzywioną, krótką szablę z osłoną dla dłoni, używaną głównie przez marynarzy i będącą jedną z ikonicznych części wyposażenia pirata.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Włodzimierz Kwaśniewicz, Leksykon broni białej i miotającej wyd. Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2003
  • Davida Hardinga Encyklopedia broni 7000 lat historii uzbrojenia wyd. Penta, Warszawa 1995