Dolph Lundgren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dolph Lundgren
Dolph Lundgren w lipcu 2010 roku.
Dolph Lundgren w lipcu 2010 roku.
Imię i nazwisko Dolph Hans Lundgren
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1957
Szwecja Sztokholm, Szwecja
Strona internetowa

Dolph Hans Lundgren (ur. 3 listopada 1957 w Sztokholmie) – szwedzki aktor kina akcji, okazjonalnie reżyser i scenarzysta filmowy.

Znany z doskonałych warunków fizycznych (ponad 190 cm wzrostu przy masie ciała balansującej na pograniczu 100-110 kilogramów), Lundgren należy do pokolenia aktorów filmowych stanowiących kwintesencję stereotypu bohatera kina akcji, do którego przynależni są także Sylvester Stallone, Arnold Schwarzenegger, Chuck Norris, Bruce Willis, Steven Seagal oraz Jean-Claude Van Damme.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dorastał w rodzinie luterańskiej w Sztokholmie, ma starszego brata Johana. Pomimo wczesnego zainteresowania muzyką i sztuką, podobnie, jak jego ojciec, chciał zostać inżynierem. W wieku czternastu lat rozpoczął regularne treningi karate. Podczas służby wojskowej poznał inne sztuki walki.

Absolwent studiów z chemii i inżynierii chemicznej lub technologii chemicznej na Politechnice Królewskiej w Sztokholmie, a za bardzo dobre wyniki w nauce otrzymał stypendium z Washington State University i Clemson University w Południowej Karolinie, USA i Uniwersytetu w Sydney. W 1975 roku był posiadaczem czarnego pasa w karate, został kapitanem szwedzkiej drużyny kumite-karate, a w 1980 roku zdobył tytuł mistrza Europy w wadze ciężkiej w karate kyokushin. Rok później powtórzył ten sukces, a w 1982 roku uzyskał mistrzostwo w Australii, gdzie odebrał dyplom magistra chemii na University of Sydney. Otrzymał stypendium naukowe i wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował naukę w Massachusetts Institute of Technology fizykę i matematykę.

Dorabiał jako model, reklamował odzież i sprzęt sportowy oraz pracował jako bramkarz w nocnych klubach.

Na dużym ekranie zadebiutował w niewielkiej roli oficera KGB w czternastym z kolei oficjalnym filmie z cyklu o Jamesie Bondzie, zatytułowanym Zabójczy widok (A View to a Kill, 1985), na ekranie pojawiając się u boku Rogera Moore, Christophera Walkena i Grace Jones. Zwrócił na siebie uwagę kreacją radzieckiego boksera Iwana Drago w sensacyjnym dramacie sportowym Rocky IV (1985), za którą otrzymał francuską nagrodę Marshall Trophy na festiwalu filmowym w Napierville.

Uczył się aktorstwa pod kierunkiem Warrena Robertsona w Nowym Jorku.

Wkrótce wsławił się rolą komiksowego He-Mana w filmie fantasy Władcy Wszechświata (Masters of the Universe, 1987). Wcielił się następnie w rosyjskiego agenta KGB w sensacyjnym filmie wojennym Czerwony skorpion (Red Scorpion, 1989) oraz zagrał samotnego mściciela, policjanta-weterana wojennego Franka Castle, w filmie Punisher (The Punisher, 1989), gdzie wykonał większość popisów kaskaderskich.

W thrillerze fantastycznonaukowym Mroczny anioł (Dark Angel, 1990) odegrał postać policjanta Jacka Caine’a, walczącego z tytułowym przybyszem z kosmosu, który zagraża ludzkości. W czarnej komedii sensacyjnej Ostry poker w Małym Tokio (Showdown in Little Tokyo, 1991) pojawił się u boku Brandona Lee jako detektyw z Los Angeles Chris Kenner, tropiący szefa jakuzy. W dramacie sensacyjnym sci-fi Uniwersalny żołnierz (Universal Soldier, 1992) z Jeanem-Claude Van Dammem zagrał czarny charakter – żołnierza-cyborga GR13; stał się wówczas ikoną kina akcji. W 1994 roku związał się z nowojorskim Ensemble Studio Theater i występował z Group of Eight. W dreszczowcu sci-fi Johnny Mnemonic (1995) z Keanu Reevesem wystąpił w roli ulicznego kaznodziei.

Kolejne projekty z jego udziałem nie przykuwały zbyt dużej uwagi. W brawurowym filmie sensacyjnym Mechanik: Czas zemsty (The Mechanik, 2005) wystąpił w roli Nikolaja Czerenienko, byłego komandosa, pracującego w podmiejskim warsztacie jako mechanik, zaś w dramacie przygodowym Nowe imperium (L’Inchiesta, 2006) wcielił się w postać nordyckiego niewolnika Briksosa. Na planie przygodowego filmu akcji Niezniszczalni (The Expendables, 2010) spotkał się z największymi gwiazdami kina sensacyjnego lat 80. i 90.: Arnoldem Schwarzeneggerem, Sylvestrem Stallone i Bruce’em Willisem.

Od 2004 zajmuje się reżyserią. Wśród projektów wyreżyserowanych przez Lundgrena znajdują się filmy akcji klasy „B”, między innymi Obrońca (The Defender, 2004), Mechanik: Czas zemsty (The Mechanik, 2005), Morderczy występ (Command Performance, 2009) i Icarus (2010). Do niektórych ze swoich filmów pisze scenariusze.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Peri Momm (1990-1991). Spotykał się z modelką Paulą Barbieri i piosenkarką Grace Jones (1985).

27 lutego 1994 roku ożenił się po raz drugi z projektantką biżuterii Anette Qviberg, która urodziła następnie dwie córki – Idę Sigrid (ur. 29 kwietnia 1996) i Gretę (ur. 2002), rozwiedli się z żoną w 2011.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dolph Lundgren w 1990 roku

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

  • Obrońca (2004, The Defender)
  • Mechanik: Czas zemsty (2005, The Mechanik)
  • Diamentowe psy (2007, Diamond Dogs)
  • Misjonarz (2007, Missionary Man)
  • Morderczy występ (2009; Command Performance)
  • Icarus (2010)

Scenarzysta[edytuj | edytuj kod]

  • Maximum Potential (1987)
  • Mechanik: Czas zemsty (2005, The Mechanik)
  • Misjonarz (2007, Missionary Man)
  • Morderczy występ (2009; Command Performance)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]