Dolph Lundgren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dolph Lundgren
Dolph Lundgren w lipcu 2010 roku.
Dolph Lundgren w lipcu 2010 roku.
Imię i nazwisko Dolph Hans Lundgren
Data
i miejsce urodzenia
3 listopada 1957
Szwecja Sztokholm, Szwecja
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Dolph Hans Lundgren (ur. 3 listopada 1957 w Sztokholmie) – szwedzki aktor kina akcji, okazjonalnie reżyser i scenarzysta filmowy.

Znany z doskonałych warunków fizycznych (ponad 190 cm wzrostu przy masie ciała balansującej na pograniczu 100-110 kilogramów), Lundgren należy do pokolenia aktorów filmowych stanowiących kwintesencję stereotypu bohatera kina akcji, do którego przynależni są także Sylvester Stallone, Arnold Schwarzenegger oraz Jean-Claude Van Damme.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dorastał w rodzinie luterańskiej w Sztokholmie, ma starszego brata Johana. Pomimo wczesnego zainteresowania muzyką i sztuką, podobnie, jak jego ojciec, chciał zostać inżynierem. W wieku czternastu lat rozpoczął regularne treningi karate. Podczas służby wojskowej poznał inne sztuki walki.

Studiował matematykę, fizykę i chemię na Politechnice Królewskiej w Sztokholmie, a za bardzo dobre wyniki w nauce otrzymał stypendium z Washington State University i Clemson University w Południowej Karolinie. W 1975 roku był posiadaczem czarnego pasa w karate, został kapitanem szwedzkiej drużyny kumite-karate, a w 1980 roku zdobył tytuł mistrza Europy w wadze ciężkiej w karate kyokushin. Rok później powtórzył ten sukces, a w 1982 roku uzyskał mistrzostwo w Australii, gdzie odebrał dyplom magistra chemii na University of Sydney. Otrzymał stypendium naukowe i wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuował naukę w Massachusetts Institute of Technology.

Dorabiał jako model, reklamował odzież i sprzęt sportowy oraz pracował jako bramkarz w nocnych klubach.

Na dużym ekranie zadebiutował w niewielkiej roli oficera KGB w czternastym z kolei oficjalnym filmie z cyklu o Jamesie Bondzie, zatytułowanym Zabójczy widok (A View to a Kill, 1985), na ekranie pojawiając się u boku Rogera Moore, Christophera Walkena i Grace Jones. Zwrócił na siebie uwagę kreacją radzieckiego boksera Iwana Drago w sensacyjnym dramacie sportowym Rocky IV (1985), za którą otrzymał francuską nagrodę Marshall Trophy na festiwalu filmowym w Napierville.

Uczył się aktorstwa pod kierunkiem Warrena Robertsona w Nowym Jorku.

Wkrótce wsławił się rolą komiksowego He-Mana w filmie fantasy Władcy Wszechświata (Masters of the Universe, 1987). Wcielił się następnie w rosyjskiego agenta KGB w sensacyjnym filmie wojennym Czerwony skorpion (Red Scorpion, 1989) oraz zagrał samotnego mściciela, policjanta-weterana wojennego Franka Castle, w filmie Punisher (The Punisher, 1989), gdzie wykonał większość popisów kaskaderskich.

W thrillerze fantastycznonaukowym Mroczny anioł (Dark Angel, 1990) odegrał postać policjanta Jacka Caine’a, walczącego z tytułowym przybyszem z kosmosu, który zagraża ludzkości. W czarnej komedii sensacyjnej Ostry poker w Małym Tokio (Showdown in Little Tokyo, 1991) pojawił się u boku Brandona Lee jako detektyw z Los Angeles Chris Kenner, tropiący szefa jakuzy. W dramacie sensacyjnym sci-fi Uniwersalny żołnierz (Universal Soldier, 1992) z Jeanem-Claude Van Dammem zagrał czarny charakter – żołnierza-cyborga GR13; stał się wówczas ikoną kina akcji. W 1994 roku związał się z nowojorskim Ensemble Studio Theater i występował z Group of Eight. W dreszczowcu sci-fi Johnny Mnemonic (1995) z Keanu Reevesem wystąpił w roli ulicznego kaznodziei.

Kolejne projekty z jego udziałem nie przykuwały zbyt dużej uwagi. W brawurowym filmie sensacyjnym Mechanik: Czas zemsty (The Mechanik, 2005) wystąpił w roli Nikolaja Czerenienko, byłego komandosa, pracującego w podmiejskim warsztacie jako mechanik, zaś w dramacie przygodowym Nowe imperium (L’Inchiesta, 2006) wcielił się w postać nordyckiego niewolnika Briksosa. Na planie przygodowego filmu akcji Niezniszczalni (The Expendables, 2010) spotkał się z największymi gwiazdami kina sensacyjnego lat 80. i 90.: Arnoldem Schwarzeneggerem, Sylvestrem Stallone i Bruce’em Willisem.

Od 2004 zajmuje się reżyserią. Wśród projektów wyreżyserowanych przez Lundgrena znajdują się filmy akcji klasy „B”, między innymi Obrońca (The Defender, 2004), Mechanik: Czas zemsty (The Mechanik, 2005), Morderczy występ (Command Performance, 2009) i Icarus (2010). Do niektórych ze swoich filmów pisze scenariusze.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był żonaty z Peri Momm (1990-1991). Spotykał się z modelką Paulą Barbieri i piosenkarką Grace Jones (1985).

27 lutego 1994 roku ożenił się po raz drugi z projektantką biżuterii Anette Qviberg, która urodziła następnie dwie córki – Idę Sigrid (ur. 29 kwietnia 1996) i Gretę (ur. 2002).

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dolph Lundgren w 1990 roku

Aktor[edytuj | edytuj kod]

Reżyser[edytuj | edytuj kod]

  • Obrońca (2004, The Defender)
  • Mechanik: Czas zemsty (2005, The Mechanik)
  • Diamentowe psy (2007, Diamond Dogs)
  • Misjonarz (2007, Missionary Man)
  • Morderczy występ (2009; Command Performance)
  • Icarus (2010)

Scenarzysta[edytuj | edytuj kod]

  • Maximum Potential (1987)
  • Mechanik: Czas zemsty (2005, The Mechanik)
  • Misjonarz (2007, Missionary Man)
  • Morderczy występ (2009; Command Performance)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]