Marija Kirilenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marija Kirilenko
Marija Kirilenko
Państwo  Rosja
Miejsce zamieszkania Moskwa
Data i miejsce urodzenia 25 stycznia 1987
Moskwa
Wzrost 174 cm
Masa ciała 61 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 7 października 2001
Zakończenie kariery aktywna
Trener Jurij Kirilenko
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 10 (10 czerwca 2013)
Australian Open QF (2010)
Roland Garros QF (2013)
Wimbledon QF (2012)
US Open 4R (2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 12 WTA, 0 ITF
Najwyżej w rankingu 5 (24 października 2011)
Australian Open F (2011)
Roland Garros F (2012)
Wimbledon 3R (2007)
US Open SF (2011)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Dorobek medalowy

Marija Jurjewna Kirilenko, ros. Мария Юрьевна Кириленко (ur. 25 stycznia 1987 w Moskwie) – rosyjska tenisistka, brązowa medalistka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 w grze podwójnej oraz czwarta zawodniczka tych samych igrzysk w grze pojedynczej, zwyciężczyni Mistrzostw WTA w 2012 roku w grze podwójnej. Najwyżej sklasyfikowana była na 10. miejscu w rankingu w grze pojedynczej, zaś w grze podwójnej na 5.

Profesjonalistką jest od 7 października 2001. Pierwszy raz w pierwszej setce pojawiła się w 2005. Zwyciężczyni sześciu turniejów WTA w grze pojedynczej oraz dwunastu w grze podwójnej. Ćwierćfinalistka wielkoszlemowych Australian Open 2010 i Wimbledonu 2012 w singlu, a także finalistka Australian Open 2011 (w parze z Wiktoryją Azaranką) oraz French Open 2012 (w parze z Nadieżdą Pietrową) w deblu. Reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Marija Kirilenko rozpoczęła przygodę z tenisem jako siedmiolatka, kiedy to jej ojciec Jurij zaprowadził ją na korty tenisowe moskiewskiego klubu Dynamo. Klub ten miał wtedy jedną z najlepszych sekcji tenisowych. W mniej niż rok od rozpoczęcia treningów tenisistka wygrała swój pierwszy turniej. Niedługo została najlepszą zawodniczką w Rosji w swojej grupie wiekowej. Po kilku latach treningu na kortach moskiewskich klubów Dynamo i CSKA, w wieku dwunastu lat na Kirilenko zwróciła swoją uwagę ukraińska trenerka Jelena Briuchowiec. Po roku obserwacji młodej zawodniczki zaproponowała jej swoją pomoc. Trzyletni program treningowy zaplanowany specjalnie dla Marii przyniósł doskonały efekt. Została ona najlepszą tenisistką na świecie w swojej grupie wiekowej i drugą w grupie do 18 lat. Znani gracze tenisowi Jewgienij Kafielnikow, Andriej Olchowski i Maks Mirny, którzy stworzyli organizację pomagającą młodym tenisistom, pomogli jej w ułożeniu i dopasowaniu programu treningowego oraz wyjazdach na turnieje tenisowe.

2001–2005[edytuj | edytuj kod]

Za początek jej w pełni profesjonalnej kariery można uznać 7 października 2001, kiedy to uzyskała status profesjonalny. W 2002 roku jako juniorka wygrała turniej kanadyjski, a potem US Open. Jest jedną z najmłodszych zawodniczek, jakie wygrały te turnieje. Swój pierwszy turniej z cyklu WTA Tour wygrała w 2005 roku, pokonując Annę-Lenę Grönefeld 6:3, 6:4 w finale China Open.

2006[edytuj | edytuj kod]

W roku 2006 dostała się do czołowej dwudziestki rankingu tenisistek. Już na początku sezonu osiągnęła trzy ćwierćfinały: w Auckland (przegrana z Wierą Zwonariową), Tokio (pokonała Anę Ivanović, przegrała z Martiną Hingis) oraz Dubaju, gdzie ograła Nadieżdę Pietrową. Osiągnęła trzecie rundy w wielkoszlemowych Australian Open i French Open. Pod koniec sezonu doszła do ćwierćfinału turnieju pierwszej kategorii w Zurychu. Finalistka deblowego turnieju w 's-Hertogenbosch.

2007[edytuj | edytuj kod]

Trzy mecze wygrała i trzy przegrała podczas turniejów australijskich na początku roku 2007. Najlepszy wynik z tych imprez to trzecia runda Australian Open przegrana ze Swietłaną Kuzniecową. W marcu wygrała z Martiną Hingis turniej deblowy w Ad-Dausze.

Pod koniec września wygrała turniej czwartej kategorii w Kalkucie. W finale pokonała Ukrainkę Marię Korytcewą 6:0, 6:2.

2008[edytuj | edytuj kod]

Na początku 2008 roku dotarła do czwartej rundy wielkoszlemowego Australian Open. Przegrała tam ze Słowaczką Danielą Hantuchovą 6:1, 4:6, 4:6.

Po porażkach w drugiej rundzie w Ad-Dausze i w pierwszych rundach w Dubaju, Bangalore, Indian Wells i Miami, zwyciężyła w turnieju Estoril Open rozgrywanym na kortach ziemnych w Estoril. W drodze po zwycięstwo pokonała Stefanie Vögele, Petrę Cetkovską, Tathianę Garbin, Klárę Zakopalovą i Ivetę Benešovą. W tym samym turnieju wraz z Flavią Pennettą sięgnęła po tytuł w grze podwójnej.

2009[edytuj | edytuj kod]

Na początku 2009 roku, na Australian Open, Marija przegrała w pierwszej rundzie z Sarą Errani 0:6, 4:6. Na French Open ponownie odpadła w swoim pierwszym meczu, przegrywając z Olivią Rogowską 4:6, 4:6. Na Wimbledonie wygrała w pierwszym spotkaniu z Petrą Kvitovą 6:4, 6:4. W kolejnym meczu uległa Caroline Wozniacki 0:6, 4:6. Na ostatnim z wielkoszlemowych turniejów, US Open, osiągnęła najlepszy wynik spośród wielkoszlemowych turniejów w sezonie, osiągając trzecią rundę zawodów. W pierwszym meczu Rosjanka wygrała z Mariją Korytcewą 6:2, 6:1, w następnym meczu zwyciężyła Agnieszkę Radwańską 6:4, 2:6, 6:4. W kolejnym spotkaniu przegrała z Li Na 4:6, 2:6.

2010[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2010 rozpoczęła jako numer 57 w rankingu WTA. W pierwszej rundzie Australian Open pokonała jako nierozstawiona po przeszło trzygodzinnej walce rozstawioną z numerem czternastym Mariję Szarapową wynikiem 7:6(4), 3:6, 6:4. W drugiej rundzie zwyciężyła z Yvonne Meusburger 6:3, 6:1, natomiast w trzeciej meczu uporała się z Robertą Vinci 7:5, 7:6(4). Następnie wygrała z drugą najwyżej rozstawioną, Dinarą Safiną, przez krecz rywalki przy stanie 5:4 dla Kirilenko. Po raz pierwszy doszła do ćwierćfinału wielkoszlemowego turnieju, gdzie przegrała z nierozstawioną Chinką Zheng Jie 1:6, 3:6. Na French Open rozstawiona jako trzydziestka Kirilenko wygrała w pierwszym spotkaniu z Karoliną Šprem 7:6*5(, 6:4. W drugim meczu Rosjanka wygrała z ponownie pokonała Yvonne Meusburger, tym razem wynikiem 6:3, 6:3. W następnym pojedynku uporała się ze Swietłaną Kuzniecową 6:3, 2:6, 6:4. W czwartym meczu Rosjanka uległa późniejszej zwyciężczyni turnieju, Francesce Schiavone 4:6, 4:6. Na Wimbledonie została rozstawiona z numerem dwudziestym siódmym. W pierwszej rundzie wygrała ze Stefanie Vögele 2:6, 6:4, 7:5. W drugim spotkaniu zwyciężyła Shenay Perry 6:1, 6:4, lecz w swoim trzecim meczu przegrała z Kim Clijsters 3:6, 3:6. W US Open była rozstawiona jako dwudziesta trzecia, a w pierwszej rundzie wygrała z Barborą Záhlavovą-Strýcovą 7:5, 6:4. W następnej rundzie spotkała się po raz trzeci w Wielkim Szlemie w sezonie z Yvonne Meusburger. I tym razem zwyciężyła 4:6, 7:5, 6:0. W trzecim meczu przegrała ze Swietłaną Kuzniecową 3:6, 4:6.

2011[edytuj | edytuj kod]

Na Australian Open, rozstawiona z numerem osiemnastym, Rosjanka wygrała w pierwszej rundzie z Rominą Oprandi 6:3, 5:7, 8:6, natomiast w kolejnym spotkaniu przegrała z Ivetą Benešovą 3:6, 1:6. Na French Open, rozstawiona z numerem dwadzieścia pięć, wygrała w pierwszym meczu z Coco Vandeweghe 7:6(5), 6:2, natomiast w drugim spotkaniu zwyciężyła Chanelle Scheepers 6:1, 6:4. W koeljnej rundzie Rosjanka wygrała z Arantxą Rus 6:1, 6:1. W czwartym meczu przegrała z Andreą Petković 2:6, 6:2, 4:6. Na Wimbledonie została rozstawiona z numerem dwadzieścia sześć. W pierwszej rundzie Kirilenko wygrała z Albertą Brianti 6:2, 6:1, a w drugim meczu pokonała Tamarine Tanasugarn 7:5, 7:5. W trzecim pojedynku uległa Serenie Williams 3:6, 2:6. Na US Open, rozstawiona z numerem dwadzieścia pięć, wygrała z Jekatieriną Makarową 4:6, 6:1, 7:6(3), z Wierą Duszewiną 6:1, 6:2, i z Christiną McHale 6:2, 6:3. W czwartej rundzie uległa późniejszej zwyciężczyni turnieju, Samancie Stosur 2:6, 7:6(15), 3:6. Oprócz dobrych występów w turniejach wielkoszlemowych, Kirilenko w parze z Wiktoryją Azaranką wygrała turniej w Madrycie, pokonując w finale Květę Peschke i Katarinę Srebotnik 6:4, 6:3.

2012[edytuj | edytuj kod]

W 2012 roku wygrała w grze podwójnej turniej Premier Mandatory w Miami. W parze z Nadieżdą Pietrową pokonały włoski duet Sara Errani–Roberta Vinci 7:6(0), 4:6, 10-4[1]. Podczas igrzysk w Londynie osiągnęła czwarte miejsce w grze pojedynczej. Po czterech pojedynkach wygranych bez straty seta, przegrała w półfinale z rodaczką Mariją Szarapową 2:6, 3:6, a w meczu o trzecie miejsce uległa Wiktoryi Azarance 3:6, 4:6. Razem z Nadieżdą Pietrową zdobyły brązowy medal igrzysk olimpijskich w konkurencji deblistek. W półfinale przegrały z siostrami Williams 5:7, 4:6, a w meczu o trzecie miejsce pokonały Liezel Huber i Lisę Raymond 4:6, 6:4, 6:1. W sierpniu osiągnęła finał turnieju w New Haven. Przegrała w nim z Petrą Kvitovą 6:7(9), 5:7. Razem z Pietrową osiągnęła w październiku finał rozgrywek deblowych w Moskwie. W kończących sezon Mistrzostwach WTA zdobyła razem z Pietrową tytuł deblowy, pokonując w finale Andreę Hlaváčkovą i Lucie Hradecką 6:1, 6:4.

2013[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2013 Rosjanka zaczęła od turnieju w Sydney. W pierwszej rundzie wygrała z Olivią Rogowską 7:5, 6:2, a w drugim meczu uległa Sarze Errani 1:6, 1:6. Na Australian Open, rozstawiona z numerem czternastym, zwyciężyła w swoim pierwszym meczu 6:4, 6:2 z Vanią King, w następnej rundzie pokonała 7:5, 6:2 z Peng Shuai, a w kolejnym spotkaniu zwyciężyła 7:6(4), 6:3 z Yaniną Wickmayer. W czwartej rundzie uległa Serenie Williams 2:6, 0:6. Na turnieju w Pattayi awansowała do finału, w którym pokonała Sabine Lisicki 5:7, 6:1, 7:6(1). Na turnieju w Ad-Dausze skreczowała w pierwszej rundzie w spotkaniu z Jekatieriną Byczkową przy stanie 0:3.

W Indian Wells Rosjanka pokonała w ćwierćfinale Petrę Kvitovą, a w półfinale uległa Mariji Szarapowej 4:6, 3:6. W Miami przegrała w trzeciej rundzie z Klárą Zakopalovą. W Monterrey ponownie awansowała do półfinału, w którym została pokonana przez Angelique Kerber 4:6, 6:2, 2:6. W Madrycie i Rzymie osiągała trzecie rundy, przegrywając odpowiednio z Sereną Williams i Sarą Errani. Podczas French Open Rosjanka awansowała do ćwierćfinału, w którym uległa Wiktoryi Azarance 6:7(3), 2:6. W Eastbourne doszła do ćwierćfinału, przegrywając w nim Yaninie Wickmayer 2:6, 6:1, 5:7. Na Wimbledonie uległa w pierwszej rundzie Laurze Robson 3:6, 4:6. W deblu razem z Danielą Hantuchovą poddały mecz drugiej rundy walkowerem

Kariera medialna[edytuj | edytuj kod]

W 2008 roku Marija Kirilenko została wybrana najbardziej atrakcyjną tenisistką przez czytelników The Sun[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od 2011 roku związana była z Aleksandrem Owieczkinem, rosyjskim hokeistą[3]. 31 grudnia 2012 roku zaręczyli się[4]. Para rozstała się w 2014 roku[5].

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 22 lutego 2004 Hajdarabad Twarda (hala) Australia Nicole Pratt 6:7(3), 1:6
Zwyciężczyni 1. 19 września 2005 Pekin Twarda Niemcy Anna-Lena Grönefeld 6:3, 6:4
Zwyciężczyni 2. 23 września 2007 Kolkata Dywanowa (hala) Ukraina Marija Korytcewa 6:0, 6:2
Finalistka 2. 30 września 2007 Seul Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 3:6, 6:1, 4:6
Zwyciężczyni 3. 20 kwietnia 2008 Estoril Ceglana Czechy Iveta Benešová 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 4. 15 czerwca 2008 Barcelona Ceglana Hiszpania María José Martínez Sánchez 6:0, 6:2
Zwyciężczyni 5. 18 września 2008 Seul Twarda Australia Samantha Stosur 2:6, 6:1, 6:4
Finalistka 3. 19 kwietnia 2009 Barcelona Ceglana Włochy Roberta Vinci 0:6, 4:6
Finalistka 4. 24 października 2010 Moskwa Twarda (hala) Białoruś Wiktoryja Azaranka 3:6, 4:6
Finalistka 5. 12 lutego 2012 Pattaya Twarda Słowacja Daniela Hantuchová 7:6(4), 3:6, 3:6
Finalistka 6. 26 sierpnia 2012 New Haven Twarda Czechy Petra Kvitová 6:7(9), 5:7
Zwyciężczyni 6. 3 lutego 2013 Pattaya Twarda Niemcy Sabine Lisicki 5:7, 6:1, 7:6(1)

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 13 czerwca 2004 Birmingham Trawiasta Rosja Marija Szarapowa Australia Lisa McShea
Wenezuela Milagros Sequera
6:2, 6:1
Finalistka 1. 9 maja 2005 Rzym Ceglana Hiszpania Anabel Medina Garrigues Zimbabwe Cara Black
Republika Południowej Afryki Liezel Huber
0:6, 6:4, 1:6
Finalistka 2. 22 sierpnia 2005 New Haven Twarda Argentyna Gisela Dulko Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Samantha Stosur
2:6, 7:6(1), 1:6
Zwyciężczyni 2. 9 października 2005 Tokio Twarda Argentyna Gisela Dulko Japonia Shinobu Asagoe
Wenezuela María Vento-Kabchi
7:5, 4:6, 6:3
Finalistka 3. 10 czerwca 2006 's-Hertogenbosch Trawiasta Federalna Republika Jugosławii Ana Ivanović Chińska Republika Ludowa Yan Zi
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:3, 2:6, 2:6
Zwyciężczyni 3. 3 marca 2007 Ad-Dauha Twarda Szwajcaria Martina Hingis Węgry Ágnes Szávay
Czechy Vladimíra Uhlířová
6:1, 6:1
Zwyciężczyni 4. 19 kwietnia 2008 Estoril Ceglana Włochy Flavia Pennetta Bośnia i Hercegowina Mervana Jugić-Salkić
Turcja İpek Şenoğlu
6:4, 6:4
Finalistka 4. 3 sierpnia 2008 Montreal Twarda Włochy Flavia Pennetta Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
1:6, 1:6
Zwyciężczyni 5. 18 sierpnia 2008 Cincinnati Twarda Rosja Nadieżda Pietrowa Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Rosja Jarosława Szwiedowa
6:3, 4:6, 10-8
Finalistka 5. 28 września 2008 Seul Twarda Rosja Wiera Duszewina Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
3:6, 0:6
Finalistka 6. 22 lutego 2009 Dubaj Twarda Polska Agnieszka Radwańska Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
3:6, 3:6
Finalistka 7. 27 kwietnia 2009 Fez Ceglana Rumunia Sorana Cîrstea Rosja Alisa Klejbanowa
Rosja Jekaterina Makarowa
3:6, 6:2, 8-10
Finalistka 8. 9 sierpnia 2009 Los Angeles Twarda Polska Agnieszka Radwańska Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
Chińska Republika Ludowa Yan Zi
0:6, 6:4, 7-10
Zwyciężczyni 6. 24 października 2009 Moskwa Twarda (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa Rosja Marija Kondratjewa
Czechy Klára Zakopalová
6:2, 6:2
Zwyciężczyni 7. 8 sierpnia 2010 San Diego Twarda Chińska Republika Ludowa Zheng Jie Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Rennae Stubbs
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 8. 15 sierpnia 2010 Cincinnati Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka Stany Zjednoczone Lisa Raymond
Australia Rennae Stubbs
7:6(4), 7:6(8)
Finalistka 9. 29 stycznia 2011 Australian Open Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka Argentyna Gisela Dulko
Włochy Flavia Pennetta
6:2, 5:7, 1:6
Zwyciężczyni 9. 7 maja 2011 Madryt Ceglana Białoruś Wiktoryja Azaranka Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 6:3
Zwyciężczyni 10. 31 lipca 2011 Stanford Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
6:1, 6:3
Finalistka 10. 15 sierpnia 2011 Toronto Twarda Białoruś Wiktoryja Azaranka Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
walkower
Zwyciężczyni 11. 31 marca 2012 Miami Twarda Rosja Nadieżda Pietrowa Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
7:6(0), 4:6, 10-4
Finalistka 11. 8 czerwca 2012 French Open Ceglana Rosja Nadieżda Pietrowa Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
6:4, 4:6, 2:6
Finalistka 12. 23 czerwca 2012 's-Hertogenbosch Trawiasta Rosja Nadieżda Pietrowa Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
4:6, 6:3, 9-11
Finalistka 13. 21 października 2012 Moskwa Twarda (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa Rosja Jekaterina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
3:6, 6:1, 8-10
Zwyciężczyni 12. 28 października 2012 Stambuł Twarda (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
6:1, 6:4

Historia występów w Wielkim Szlemie[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014
Australian Open A A 2R 3R 3R 4R 1R QF 2R 3R 4R A
French Open A 2R 1R 3R 2R 2R 1R 4R 4R 2R QF 1R
Wimbledon A 1R 2R 1R 1R 1R 2R 3R 3R QF 1R 2R
US Open 3R 2R 2R 3R 3R 1R 3R 3R 4R 3R 3R


Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2002 Stany Zjednoczone US Open Twarda Czechy Barbora Záhlavová 6:4, 6:4


Przypisy

  1. Kirilenko & Petrova Crowned In Doubles (ang.). wtatennis.com, 2012-04-01. [dostęp 2012-04-02].
  2. The Sun: Check out Maria she’s a real ace! (ang.). 2008-09-17. [dostęp 2009-09-13].
  3. Maria Kirilenko is dating NHL MVP Alex Ovechkin (ang.). [dostęp 2012-07-03].
  4. Saša Ovečkin sa zasnúbil s tenistkou Kirilenkovou (słow.). [dostęp 2013-01-01].
  5. Associated Press: Alex Ovechkin's engagement off (ang.). ESPN, 2014-07-22. [dostęp 2014-07-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]