Els Callens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Els Callens
Państwo  Belgia
Miejsce zamieszkania Antwerpia, Flandria
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1970
Antwerpia, Flandria
Wzrost 178 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny styczeń 1990
Zakończenie kariery październik 2005
Trener Jos Geerinck
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 43 (17 lutego 1997)
Australian Open 3R (2000)
Roland Garros 2R (1995, 1998-2000)
Wimbledon 3R (2002)
US Open 3R (1996)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 10 WTA, 10 ITF
Najwyżej w rankingu 12 (14 maja 2001)
Australian Open QF (2000)
Roland Garros QF (1999)
Wimbledon QF (1997, 1998)
US Open SF (2000)
Olympic rings with white rims.svg
Tenis ziemny
Bronze medal with cup.svg brąz
Sydney 2000 debel

Els Callens (ur. 20 sierpnia 1970 w Antwerpii) – tenisistka belgijska, specjalistka gry podwójnej, medalistka olimpijska, zdobywczyni Pucharu Federacji.

Karierę zawodową rozpoczęła w styczniu 1990. Szczególnie wartościowe wyniki osiągała w deblu, ale z powodzeniem występowała także w grze pojedynczej – dotarła do pozycji nr 43 w rankingu światowym (w lutym 1997). Do jej najlepszych wyników singlowych można zaliczyć finał turnieju w Québecu (1996), zwycięstwo nad Hiszpanką Sánchez Vicario (wówczas nr 4 na świecie) w Pucharze Federacji (1997), jedenaście wygranych turniejów ITF Women's Circuit (niższej rangi niż WTA Tour), trzykrotnie 1/32 finału (III runda) turniejów wielkoszlemowych (US Open 1995, Australian Open 2000, Wimbledon 2002). Na turnieju wimbledońskim w 2002 przegrała w III rundzie z Sereną Williams 6:7, 6:7, stanowiąc dla Amerykanki najcięższą przeprawę w drodze po tytuł.

Jako deblistka wygrała dziesięć turniejów WTA Tour, w dalszych dwunastu dotarła do finału. W 2000 w parze z rodaczką Dominique Van Roost dotarła do półfinału turnieju Masters w Nowym Jorku. Również z Van Roost sięgnęła po brązowy medal igrzysk olimpijskich w Sydney w 2000. W maju 2001 została sklasyfikowana na pozycji nr 12 w rankingu deblistek. Wygrała m.in. trzykrotnie turniej deblowy w rodzinnej Antwerpii, a także turniej w Berlinie (2001). Występowała również w grze mieszanej, dwukrotnie osiągając półfinał wielkoszlemowy – Wimbledon i US Open w 2002 (z Robbie Koenigiem z RPA).

W zespole narodowym w Pucharze Federacji występowała w latach 1994-2005, w 2001 przyczyniła się (głównie jako deblistka) do zdobycia przez Belgię tego trofeum. Wraz z końcem sezonu 2005 zdecydowała się zakończyć karierę zawodniczą, ostatni występ turniejowy zaliczyła w październiku t.r. w Hasselt (przegrała w II rundzie z Niemką Julią Schruff). Jej zarobki na korcie w ciągu 15 lat kariery przekroczyły półtora miliona dolarów amerykańskich.

Wygrane turnieje:

Finały turniejowe: