Dzięcioł białoszyi
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dzięcioł białoszyi | |
| Dendrocopos syriacus[1] | |
| (Hemprich & Ehrenberg, 1833) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | dzięciołowe |
| Rodzina | dzięciołowate |
| Podrodzina | dzięcioły |
| Rodzaj | Dendrocopos |
| Gatunek | dzięcioł białoszyi |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[3] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 Przybliżony zasięg występowania |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Dzięcioł białoszyi, dzięcioł syryjski (Dendrocopos syriacus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae). Zamieszkuje Półwysep Bałkański, Azję Mniejszą i Bliski Wschód. W XX wieku rozpoczął ekspansję ku północy, zasiedlając Rumunię, Węgry, Ukrainę, Czechy, Słowację, Austrię i Polskę.
W Polsce nieliczny ptak lęgowy na południowym wschodzie, rozprzestrzenia się na północ i na zachód[4].
- Cechy gatunku
- Słabo zaznaczony dymorfizm płciowy. Czoło żółtobiałe, wierzch głowy czarny (u samca czerwona przepaska), boki głowy i spód ciała biały. Grzbiet i skrzydła czarne, na barkach duże białe plamy, na skrzydłach białe poprzeczne pasy. Ogon czarny ze skrajnymi sterówkami biało-czarnymi. Podogonie czerwone.
- Wymiary średnie
- Długość ciała ok. 23 cm
- Rozpiętość skrzydeł 42 cm
- Waga ok. 80 g.
- Biotop
- Niewielkie lasy liściaste, parki, ogrody, winnice, również zadrzewienia w osiedlach ludzkich.
- Gniazdo
- Dziuplę wykuwa w miękkim drzewie liściastym na niezbyt dużej wysokości.
- Jaja
- W kwietniu–maju wyprowadza jeden lęg. Samica składa 4 do 5 jaj.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez obydwoje rodziców.
- Pożywienie
- Owady, jesienią i zimą również nasiona.
- Ochrona
- W Polsce objęty ochroną gatunkową ścisłą[5].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Dendrocopos syriacus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Syrian Woodpecker (Dendrocopos syriacus). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 18 sierpnia 2011].
- ↑ Dendrocopos syriacus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk: Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. Wrocław: PTPP "pro Natura", 2003, s. 514–517. ISBN 83-919626-1-X. Wg skali przyjętej przez autorów, dla okresu lęgowego nieliczny oznacza zagęszczenie 1–10 par na 100 km2.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237)
[edytuj] Bibliografia
- Andrzej G. Kruszewicz: Ptaki Polski. Encyklopedia ilustrowana. Warszawa: MULTICO, 2007, s. 177. ISBN 978-83-7073-474-9.
