Dzięcioł białoszyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dzięcioł białoszyi
Dendrocopos syriacus[1]
(Hemprich & Ehrenberg, 1833)
Dzięcioł białoszyi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd dzięciołowe
Rodzina dzięciołowate
Podrodzina dzięcioły
Rodzaj Dendrocopos
Gatunek dzięcioł białoszyi
Synonimy
  • Picus syriacus Hemprich & Ehrenberg, 1833[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Przybliżony zasięg występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Dzięcioł białoszyi, dzięcioł syryjski (Dendrocopos syriacus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae). Zamieszkuje Półwysep Bałkański, Azję Mniejszą i Bliski Wschód. W XX wieku rozpoczął ekspansję ku północy, zasiedlając Rumunię, Węgry, Ukrainę, Czechy, Słowację, Austrię i Polskę.

W Polsce nieliczny ptak lęgowy na południowym wschodzie, rozprzestrzenia się na północ i na zachód[4].

Cechy gatunku 
Słabo zaznaczony dymorfizm płciowy. Czoło żółtobiałe, wierzch głowy czarny (u samca czerwona przepaska), boki głowy i spód ciała biały. Grzbiet i skrzydła czarne, na barkach duże białe plamy, na skrzydłach białe poprzeczne pasy. Ogon czarny ze skrajnymi sterówkami biało-czarnymi. Podogonie czerwone.
Wymiary średnie 
  • Długość ciała ok. 23 cm
  • Rozpiętość skrzydeł 42 cm
  • Waga ok. 80 g.
Biotop 
Niewielkie lasy liściaste, parki, ogrody, winnice, również zadrzewienia w osiedlach ludzkich.
Gniazdo 
Dziuplę wykuwa w miękkim drzewie liściastym na niezbyt dużej wysokości.
Jaja 
W kwietniu–maju wyprowadza jeden lęg. Samica składa 4 do 5 jaj.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są przez obydwoje rodziców.
Pożywienie 
Owady, jesienią i zimą również nasiona.
Ochrona 
W Polsce objęty ochroną gatunkową ścisłą[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Dendrocopos syriacus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Syrian Woodpecker (Dendrocopos syriacus). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 18 sierpnia 2011].
  3. Dendrocopos syriacus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Ludwik Tomiałojć, Tadeusz Stawarczyk: Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. Wrocław: PTPP "pro Natura", 2003, s. 514–517. ISBN 83-919626-1-X. Wg skali przyjętej przez autorów, dla okresu lęgowego nieliczny oznacza zagęszczenie 1–10 par na 100 km2.
  5. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 220, poz. 2237)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej G. Kruszewicz: Ptaki Polski. Encyklopedia ilustrowana. Warszawa: MULTICO, 2007, s. 177. ISBN 978-83-7073-474-9.