Jan Pietrzak
Z Wikipedii
| Jan Pietrzak | |
|---|---|
|
|
|
| Urodzony | 26 kwietnia 1937 Warszawa |
| Narodowość | |
| Edukacja | Wyższa Szkoła Nauk Społecznych w Warszawe (1968) |
| Zawód | satyryk, artysta kabaretowy |
| Rodzice | ojciec: Wacław Pietrzak matka: Władysława Majewska |
| Strona WWW | http://www.janpietrzak.pl |
Jan Pietrzak (ur. 26 kwietnia 1937 w Warszawie) – polski satyryk, aktor, autor i wykonawca licznych piosenek. Twórca "Kabaretu Hybrydy" oraz "Kabaretu Pod Egidą". Felietonista "Tygodnika Solidarność" oraz prowadzący w TVP Historia program Po co nam to było...?.
Spis treści |
[edytuj] Młodość
Jan Stefan Pietrzak urodził się na warszawskim Targówku jako syn Wacława i Władysławy z Majewskich. Jan Pietrzak w bardzo młodym wieku został posłany przez matkę do wojska. W latach 1948–1957 był kolejno słuchaczem Korpusu Kadetów im. gen. Karola Świerczewskiego oraz Oficerskiej Szkoły Radiolokacyjnej w Jeleniej Górze. Po odejściu z wojska pracował w Warszawskich Zakładach Telewizyjnych przy produkcji telewizorów. Studiował również na kursie wieczorowo-zaocznym na Wydziale Socjologii Wyższej Szkoły Nauk Społecznych, którą ukończył w roku 1968.
[edytuj] Kabaret Hybrydy
Od 1960 roku związał się z Estradą Poetycką klubu studenckiego "Hybrydy" w Warszawie. Kierował studenckim teatrem Hybrydy, prowadzącym trzy sceny: dramatyczną, kabaretową, i pantomimę. W latach 1961-67 teatr przedstawił kilkanaście premier, w tym sztukę Janusza Krasińskiego Czapa, czyli śmierć na raty oraz sztuki Włodzimierza Odojewskiego, Jerzego Krzysztonia i Jerzego Górzańskiego. Wystawione zostały m.in. Kąpiel w Rubikonie (1962), Radosna Gęba Stabilizacji (1963), Ludzie to Kupią (1964), Uśmiech z Erratą (1965), Co Słychać (1966). W tym okresie Kabaret umożliwił rozpoczęcie kariery wielu osobom, takim jak m.in. Jonasz Kofta, Adam Kreczmar, Stefan Friedmann, Maciej Damięcki, Maciej Pietrzyk, Wojciech Młynarski Paweł Jedlewski, Janina Ostala, Tadeusz Turkowski, Jan Raczkowski, Krzysztof Paszek. W 1967 roku Kabaret rozwiązano w efekcie zarzutów o wrogość wobec socjalizmu i deprawację socjalistycznej młodzieży. Jan Pietrzak odszedł z "Hybryd", planując założenie autorskiej sceny, z czego ostatecznie wykrystalizował się "Kabaret Pod Egidą".
[edytuj] Dalsza działalność
"Kabaret Pod Egidą" rozpoczął działalność w 1967 roku. Warszawska premiera odbyła się 10 lutego 1968 w lokalu towarzystwa TPSP, ul. Chmielna 5. Kabaret ten istnieje do dziś bez stałego lokalu. Mieścił się w lokalu Melodia, lokalu Ewa, hotelu MDM, hotelu Forum, hotelu Radisson, Domu Kultury przy Elektoralnej, Domu Kultury przy Smolnej, obecnie (2008) kabaret gra w restauracji Moliera 6 (czwartki godz. 20). Były lata, w których kabaret w ogóle nie mógł występować w Warszawie. Miał stałe siedziby w Bytomiu i Krakowie.
W latach 1972–1973 Jan Pietrzak pracował w telewizji jako kierownik Redakcji Widowisk Estradowych TVP (w 1973 został zwolniony przez Macieja Szczepańskiego). Był sekretarzem redakcji tygodnika "Szpilki" (1975–1981).
Jako kabareciarz zasłynął satyrą polityczną komentującą ówczesną sytuację społeczno-polityczną i wymierzoną w ustrój PRL.
Angażuje się w życie społeczne i polityczne m.in. biorąc udział w różnych inicjatywach, pisząc np. do "Tygodnika Solidarność" czy "Dziennika Polskiego" (wcześniej także do "Gazety Polskiej"). Wspiera również działania zmierzające do przeprowadzenia w Polsce lustracji – stąd wyraz poparcia dla Bronisława Wildsteina w lutym 2005 roku. W 2005 członek Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich, a w 2007 oficjalnie poparł Prawo i Sprawiedliwość w wyborach parlamentarnych, a także zasiadł w komitecie honorowego poparcia PiS-u.
Od 2007 roku w TVP Historia prowadzi program Po co nam to było...?.
3 maja 2009 odznaczony przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
[edytuj] Wybory prezydenckie w 1995 roku
Jan Pietrzak ubiegał się w wyborach w 1995 roku o urząd Prezydenta RP, głosząc m.in. postulaty przywrócenia kary śmierci i liberalizacji gospodarki. Ostatecznie uzyskał 201 033 głosów - 1,12% poparcia, co dało mu 10. miejsce.
[edytuj] Wybrane utwory
- Żeby Polska była Polską, tekst, muzyka Włodzimierz Korcz
- Pamiętajcie o ogrodach, muzyka, tekst Jonasz Kofta. Nagroda dziennikarzy na III KFPP w Opolu w 1965
- Czy te oczy mogą kłamać, muzyka, tekst Agnieszka Osiecka
- Dziewczyna z PRL, tekst, muzyka Włodzimierz Korcz
- Gdzie ci mężczyźni, tekst, muzyka Włodzimierz Korcz, wyk. Danuta Rinn. I nagroda na XII KFPP, Opole w 1974
- Nielegalne kwiaty, zakazany krzyż, tekst i muzyka Jan Pietrzak
- Taki kraj
- Nadzieja
Panowie FP - płyta (LP), nagrana w 1985 wspólnie z Piotrem Fronczewskim (teksty kabaretowe i piosenki)