Bethanie Mattek-Sands

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bethanie Mattek-Sands
Bethanie Mattek-Sands
Bethanie Mattek-Sands podczas US Open 2009
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Phoenix
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1985
Rochester
Wzrost 168 cm
Masa ciała 66 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1999
Zakończenie kariery aktywna
Trener Adam Altschuler
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 30 (11 lipca 2011)
Australian Open 1R (2011, 2012, 2014)
Roland Garros 4R (2013)
Wimbledon 4R (2008)
US Open 2R (2007–2010, 2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 12 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 11 (4 kwietnia 2011)
Australian Open QF (2010, 2011)
Roland Garros QF (2009)
Wimbledon SF (2010)
US Open QF (2007, 2009, 2010)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Bethanie Mattek-Sands (ur. 23 marca 1985 w Rochester, Minnesota) – amerykańska tenisistka, mistrzyni Australian Open 2012 w grze mieszanej, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.

Jej trenerem jest Adam Altschuler. W tenisa zaczęła grać mając pięć lat.

W karierze nie wygrała turnieju singlowego WTA Tour, ale pięciokrotnie wygrywała turnieje kategorii ITF, m.in. w 2004 roku zwyciężyła w Schenectady, a rok później w Palm Beach Gardens. Najlepszy występ w turniejach Women's Tennis Association osiągnęła w 2005 roku w Cincinnati dochodząc do półfinału, po drodze pokonując dwie rozstawione zawodniczki – Francuzkę Marion Bartoli i Serbkę Jelenę Janković. W 2004 roku wygrała turniej deblowy w Vancouver w parze z rodaczką Abigail Spears. Na kolejne zwycięstwo czekała trzy lata, po dwóch sezonach bez tytułu w lipcu 2007 roku triumfowała w grze podwójnej w ojczystym Cincinnati w parze z Sanią Mirzą.

Podczas US Open w 2005 roku została ona ukarana grzywną za grę w kowbojskim kapeluszu. Rok później na Wimbledonie wystąpiła w piłkarskich getrach, spodenkach do biegania, długich wiszących kolczykach i opasce na czole. W tym samym roku podczas US Open pojawiła się na korcie w podkolanówkach, oraz koszulce z postrzępionymi rękawami.

29 listopada 2008 w Naples na Florydzie poślubiła Jasona Sandsa. Mattek wystąpiła w czarnej kreacji. Od tego czasu w profesjonalnych turniejach używa podwójnego nazwiska Mattek-Sands.

W roku 2009 wystąpiła w trzech turniejach zaliczanych do Wielkiego Szlema. W 1. rundzie French Open uległa rozstawionej z numerem trzecim Amerykance Venus Williams 1:6, 6:4, 2:6. Później, na kortach Wimbledonu, w 1. rundzie turnieju trafiła na Australijkę Samanthę Stosur. Przegrała z nią 4:6, 7:6, 2:6. Podczas US Open doszła do 2. rundy ponownie przegrywając z Venus Williams, tym razem w dwóch setach. W 1. rundzie pokonała Czeszkę Ivetę Benešovą 6:3, 6:4. Rok 2009 zakończyła na 152. pozycji w rankingu gry pojedynczej.

W sezonie 2010 w Wielkim Szlemie wystąpiła również 3 razy. We French Open pokonała Amerykankę Vanię King 6:2, 6:2. Następnie uległa reprezentantce Izraela, Szachar Pe’er, 6:3, 0:6, 1:6 . Na kortach Wimbledonu przegrała w już na samym początku z Chorwatką Karoliną Šprem 3:6, 4:6. W czasie trwania US Open doszła do 2. rundy pokonując w 1. rundzie Hiszpankę Anabel Medinę Garrigues 4:6, 6:4, 6:1. Później uległa Niemce Andrei Petković w 3 setach. Rok 2010 zakończyła na 59. pozycji w rankingu singlowym.

Sezon 2011 rozpoczęła od finału w Hobart, w którym uległa reprezentantce gospodarzy, Jarmili Gajdašovej, 4:6, 3:6. Australian Open nie był już tak dobry dla Amerykanki, gdyż przegrała w 1. rundzie z niżej od niej notowaną Holenderką Arantxą Rus 1:6, 6:3, 5:7. Później doszła do półfinału turnieju halowego w Paryżu, gdzie przegrała Czeszką Petrą Kvitovą 2:6, 0:6. W Madrycie doszła do ćwierćfinału pokonując po drodze Serbkę Anę Ivanović, Vanię King i wówczas czwartą w rankingu Włoszkę Francescę Schiavone. W ćwierćfinale uległa Chince Li Na 4:6, 6:3, 4:6. Na kortach Rolanda Garrosa doszła do 3. rundy, w której to przegrała z Jeleną Janković 2:6, 2:6. W Wimbledonie uległa w 1. rundzie znacznie niżej notowanej Japonce Misaki Doi 4:6, 7:5, 5:7. W turnieju nowojorskim odpadła już w pierwszej rundzie po porażce ze Słowenką Poloną Hercog 1:6 3:6. Po US Open Amerykanka leczyła kontuzję barku i nie wystąpiła do końca roku w żadnym turnieju. Rok zakończyła na 55. pozycji w rankingu.

Sezon 2012 rozpoczęła od turnieju w Hobart i od zwycięstwa nad Australijką Ashleigh Barty 6:2, 6:2. W kolejnej rundzie uległa jednak Rumunce Soranie Cîrstei 6:2, 3:6, 5:7. Brała udział w wielkoszlemowym Australian Open, ale została wyeliminowana w 1. rundzie przez Polkę Agnieszkę Radwańską 7:6(10), 4:6, 2:6. W grze mieszanej, w parze z Horią Tecău odniosła zwycięstwo, pokonując w finale Jelenę Wiesninę i Leandera Paesa 6:3, 5:7, 10-3[1]. Razem z Sanią Mirzą zwyciężyła w turnieju Premier Series w Brukseli.

Sezon 2013 zaczęła od triumfu w zawodach deblowych w Brisbane, gdzie razem z Sanią Mirzą pokonały 4:6, 6:4, 10-7 parę Anna-Lena Grönefeld-Květa Peschke. W lutym, ponownie z Mirzą, zwyciężyła w turnieju rangi WTA Premier w Dubaju. Tym razem debel pokonał w finale parę Nadieżda PietrowaKatarina Srebotnik wynikiem 6:4, 2:6, 10-7. W marcu awansowała do finału gry pojedynczej w Kuala Lumpur. Uległa w nim Karolínie Plíškovej 6:1, 5:7, 3:6. W kwietniu razem z Mirzą osiągnęły finał w Stuttgarcie, przegrywając w nim z parą Mona BarthelSabine Lisicki 4:6, 5:7.

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
Premier Mandatory
Premier 5
Premier
International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV & V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 2 listopada 2008 Kanada Québec Dywanowa (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa 6:4, 4:6, 1:6
Finalistka 2. 19 września 2010 Kanada Québec Dywanowa (hala) Austria Tamira Paszek 6:7(6), 6:2, 5:7
Finalistka 3. 15 stycznia 2011 Australia Hobart Twarda Australia Jarmila Gajdošová 4:6, 3:6
Finalistka 4. 3 marca 2013 Malezja Kuala Lumpur Twarda Czechy Karolína Plíšková 6:1, 5:7, 3:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 15 sierpnia 2004 Kanada Vancouver Twarda Stany Zjednoczone Abigail Spears Belgia Els Callens
Niemcy Anna-Lena Grönefeld
6:3, 6:3
Finalistka 1. 14 sierpnia 2005 Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Angela Haynes Rosja Jelena Diemientjewa
Włochy Flavia Pennetta
2:6, 4:6
Finalistka 2. 14 maja 2006 Czechy Praga Ceglana Stany Zjednoczone Ashley Harkleroad Francja Marion Bartoli
Izrael Szachar Pe’er
4:6, 4:6
Finalistka 3. 21 maja 2006 Maroko Rabat Ceglana Stany Zjednoczone Ashley Harkleroad Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
Chińska Republika Ludowa Yan Zi
1:6, 3:6
Zwyciężczyni 2. 22 lipca 2007 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Indie Sania Mirza Rosja Alina Żydkowa
Białoruś Tacciana Puczak
7:6(4), 7:5
Zwyciężczyni 3. 23 lutego 2008 Kolumbia Bogota Ceglana Czechy Iveta Benešová Chorwacja Jelena Kostanić Tošić
Niemcy Martina Müller
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 4. 13 kwietnia 2008 Stany Zjednoczone Amelia Island Ceglana Czechy Vladimíra Uhlířová Białoruś Wiktoryja Azaranka
Rosja Jelena Wiesnina
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 5. 19 kwietnia 2009 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Rosja Nadieżda Pietrowa Łotwa Līga Dekmeijere
Szwajcaria Patty Schnyder
6:7(5), 6:2, 11–9
Zwyciężczyni 6. 3 maja 2009 Niemcy Stuttgart Ceglana (hala) Rosja Nadieżda Pietrowa Argentyna Gisela Dulko
Włochy Flavia Pennetta
5:7, 6:3, 10–7
Zwyciężczyni 7. 23 maja 2009 Polska Warszawa Ceglana Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones Chińska Republika Ludowa Yan Zi
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:1, 6:1
Finalistka 4. 21 lutego 2010 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Holandia Michaëlla Krajicek
Stany Zjednoczone Vania King
5:7, 2:6
Zwyciężczyni 8. 11 kwietnia 2010 Stany Zjednoczone Ponte Vedra Ceglana Chińska Republika Ludowa Yan Zi Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
4:6, 6:4, 10–8
Finalistka 5. 13 czerwca 2010 Wielka Brytania Birmingham Trawiasta Stany Zjednoczone Liezel Huber Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
3:6, 2:3, krecz
Finalistka 6. 28 sierpnia 2010 Stany Zjednoczone New Haven Twarda Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Czechy Květa Peschke
Słowenia Katarina Srebotnik
5:7, 0:6
Finalistka 7. 19 września 2010 Kanada Québec Dywanowa (hala) Czechy Barbora Záhlavová-Strýcová Szwecja Sofia Arvidsson
Szwecja Johanna Larsson
1:6, 6:2, 6–10
Zwyciężczyni 9. 13 lutego 2011 Francja Paryż Twarda (hala) Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Rosja Wiera Duszewina
Rosja Jekatierina Makarowa
6:4, 6:2
Finalistka 8. 19 marca 2011 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Rosja Jelena Wiesnina
Indie Sania Mirza
0:6, 5:7
Finalistka 9. 10 kwietnia 2011 Stany Zjednoczone Charleston Ceglana Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Indie Sania Mirza
Rosja Jelena Wiesnina
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 10. 26 maja 2012 Belgia Bruksela Ceglana Indie Sania Mirza Polska Alicja Rosolska
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:3, 6:2
Zwyciężczyni 11. 5 stycznia 2013 Australia Brisbane Twarda Indie Sania Mirza Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
4:6, 6:4, 10–7
Zwyciężczyni 12. 23 lutego 2013 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Indie Sania Mirza Rosja Nadieżda Pietrowa
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 2:6, 10–7
Finalistka 10. 28 kwietnia 2013 Niemcy Stuttgart Ceglana (hala) Indie Sania Mirza Niemcy Mona Barthel
Niemcy Sabine Lisicki
4:6, 5:7

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 29 stycznia 2012 Australia Australian Open Twarda Rumunia Horia Tecău Rosja Jelena Wiesnina
Indie Leander Paes
6:3, 5:7, 10–3


Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2001 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Australia Christina Horiatopoulos Argentyna Gisela Dulko
Stany Zjednoczone Ashley Harkleroad
3:6, 1:6


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mattek-Sands & Tecau Claim Mixed Doubles (ang.). wtatennis.com, 2012-01-29. [dostęp 2012-01-29].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]