Bethanie Mattek-Sands
| Bethanie Mattek-Sands | |
Bethanie Mattek-Sands podczas US Open 2009 |
|
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Phoenix |
| Data i miejsce urodzenia | 23 marca 1985 Rochester |
| Wzrost | 168 cm |
| Masa ciała | 66 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 1999 |
| Zakończenie kariery | aktywna |
| Trener | Adam Altschuler |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 WTA, 5 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 30 (11 lipca 2011) |
| Australian Open | 1R (2011, 2012) |
| Roland Garros | 3R (2011) |
| Wimbledon | 4R (2008) |
| US Open | 2R (2007–2010) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 12 WTA, 3 ITF |
| Najwyżej w rankingu | 11 (4 kwietnia 2011) |
| Australian Open | QF (2010, 2011) |
| Roland Garros | QF (2009) |
| Wimbledon | SF (2010) |
| US Open | QF (2007, 2009, 2010) |
| Strona internetowa | |
Bethanie Mattek-Sands (ur. 23 marca 1985 w Rochester w Minnesocie) – amerykańska tenisistka, mistrzyni Australian Open 2012 w grze mieszanej, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji.
Jej trenerem jest Adam Altschuler. W tenisa zaczęła grać mając pięć lat.
W karierze nie wygrała turnieju singlowego WTA Tour, ale pięciokrotnie wygrywała turnieje kategorii ITF, m.in. w 2004 roku zwyciężyła w Schenectady, a rok później w Palm Beach Gardens. Najlepszy występ w turniejach Women's Tennis Association osiągnęła w 2005 roku w Cincinnati dochodząc do półfinału, po drodze pokonując dwie rozstawione zawodniczki – Francuzkę Marion Bartoli i Serbkę Jelenę Janković. W 2004 roku wygrała turniej deblowy w Vancouver w parze z rodaczką Abigail Spears. Na kolejne zwycięstwo czekała trzy lata, po dwóch sezonach bez tytułu w lipcu 2007 roku triumfowała w grze podwójnej w ojczystym Cincinnati w parze z Sanią Mirzą.
Podczas US Open w 2005 roku została ona ukarana grzywną za grę w kowbojskim kapeluszu. Rok później na Wimbledonie wystąpiła w piłkarskich getrach, spodenkach do biegania, długich wiszących kolczykach i opasce na czole. W tym samym roku podczas US Open pojawiła się na korcie w podkolanówkach, oraz koszulce z postrzępionymi rękawami.
29 listopada 2008 w Naples na Florydzie poślubiła Jasona Sandsa. Mattek wystąpiła w czarnej kreacji. Od tego czasu w profesjonalnych turniejach używa podwójnego nazwiska Mattek-Sands.
W roku 2009 wystąpiła w trzech turniejach zaliczanych do Wielkiego Szlema. W 1. rundzie French Open uległa rozstawionej z numerem trzecim Amerykance Venus Williams 1:6, 6:4, 2:6. Później, na kortach Wimbledonu, w 1. rundzie turnieju trafiła na Australijkę Samanthę Stosur. Przegrała z nią 4:6, 7:6, 2:6. Podczas US Open doszła do 2. rundy ponownie przegrywając z Venus Williams, tym razem w dwóch setach. W 1. rundzie pokonała Czeszkę Ivetę Benešovą 6:3, 6:4. Rok 2009 zakończyła na 152. pozycji w rankingu gry pojedynczej.
W sezonie 2010 w Wielkim Szlemie wystąpiła również 3 razy. We French Open pokonała Amerykankę Vanię King 6:2, 6:2. Następnie uległa reprezentantce Izraela, Shahar Peer, 6:3, 0:6, 1:6 . Na kortach Wimbledonu przegrała w już na samym początku z Chorwatką Karoliną Šprem 3:6, 4:6. W czasie trwania US Open doszła do 2. rundy pokonując w 1. rundzie Hiszpankę Anabel Medinę Garrigues 4:6, 6:4, 6:1. Później uległa Niemce Andrei Petković w 3 setach. Rok 2010 zakończyła na 59. pozycji w rankingu singlowym.
Sezon 2011 rozpoczęła od finału w Hobart, w którym uległa reprezentantce gospodarzy, Jarmili Gajdašovej, 4:6, 3:6. Australian Open nie był już tak dobry dla Amerykanki, gdyż przegrała w 1. rundzie z niżej od niej notowaną Holenderką Arantxą Rus 1:6, 6:3, 5:7. Później doszła do półfinału turnieju halowego w Paryżu, gdzie przegrała Czeszką Petrą Kvitovą 2:6, 0:6. W Madrycie doszła do ćwierćfinału pokonując po drodze Serbkę Anę Ivanović, Vanię King i wówczas czwartą w rankingu Włoszkę Francescę Schiavone. W ćwierćfinale uległa Chince Li Na 4:6, 6:3, 4:6. Na kortach Rolanda Garrosa doszła do 3. rundy, w której to przegrała z Jeleną Janković 2:6, 2:6. W Wimbledonie uległa w 1. rundzie znacznie niżej notowanej Japonce Misaki Doi 4:6, 7:5, 5:7. W turnieju nowojorskim odpadła już w pierwszej rundzie po porażce ze Słowenką Poloną Hercog 1:6 3:6. Po US Open Amerykanka leczyła kontuzję barku i nie wystąpiła do końca roku w żadnym turnieju. Rok zakończyła na 55. pozycji w rankingu.
Sezon 2012 rozpoczęła od turnieju w Hobart i od zwycięstwa nad Australijką Ashleigh Barty 6:2, 6:2. W kolejnej rundzie uległa jednak Rumunce Soranie Cîrstei 6:2, 3:6, 5:7. Brała udział w wielkoszlemowym Australian Open, ale została wyeliminowana w 1. rundzie przez Polkę Agnieszkę Radwańską 7:6(10), 4:6, 2:6. W grze mieszanej, w parze z Horią Tecău odniosła zwycięstwo, pokonując w finale Jelenę Wiesninę i Leandera Paesa 6:3, 5:7, 10-3[1]. Razem z Sanią Mirzą zwyciężyła w turnieju Premier Series w Brukseli.
Sezon 2013 zaczęła od triumfu w zawodach deblowych w Brisbane, gdzie razem z Sanią Mirzą pokonały 4:6, 6:4, 10-7 parę Anna-Lena Grönefeld-Květa Peschke. W lutym, ponownie z Mirzą, zwyciężyła w turnieju rangi WTA Premier w Dubaju. Tym razem debel pokonał w finale parę Nadieżda Pietrowa–Katarina Srebotnik wynikiem 6:4, 2:6, 10-7. W marcu awansowała do finału gry pojedynczej w Kuala Lumpur. Uległa w nim Karolínie Plíškovej 6:1, 5:7, 3:6.
Spis treści |
Turnieje WTA [edytuj]
| Legenda | |
|---|---|
| Wielki Szlem | |
| Igrzyska olimpijskie | |
| WTA Tour Championships | |
| od 2009 |
|
| Premier Mandatory | |
| Premier 5 | |
| Premier | |
| International | |
| do 2008 |
Kategoria I |
| Kategoria II | |
| Kategoria III | |
| Kategoria IV & V | |
Gra pojedyncza [edytuj]
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
| Finalistka | 1. | 2 listopada 2008 | Dywanowa (hala) | 4:6, 6:4, 6:1 | ||
| Finalistka | 2. | 19 września 2010 | Dywanowa (hala) | 7:6(6), 2:6, 7:5 | ||
| Finalistka | 3. | 15 stycznia 2011 | Twarda | 6:4, 6:3 | ||
| Finalistka | 4. | 3 marca 2013 | Twarda | 6:1, 5:7, 3:6 |
Gra podwójna [edytuj]
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
| Zwyciężczyni | 1. | 15 sierpnia 2004 | Twarda | 6:3, 6:3 | |||
| Finalistka | 1. | 14 sierpnia 2005 | Twarda | 6:2, 6:4 | |||
| Finalistka | 2. | 14 maja 2006 | Ceglana | 6:4, 6:4 | |||
| Finalistka | 3. | 21 maja 2006 | Ceglana | 6:1, 6:3 | |||
| Zwyciężczyni | 2. | 22 lipca 2007 | Twarda | 7:6(4), 7:5 | |||
| Zwyciężczyni | 3. | 23 lutego 2008 | Ceglana | 6:3, 6:3 | |||
| Zwyciężczyni | 4. | 13 kwietnia 2008 | Ceglana | 6:3, 6:1 | |||
| Zwyciężczyni | 5. | 19 kwietnia 2009 | Ceglana | 6:7(5), 6:2, 11–9 | |||
| Zwyciężczyni | 6. | 3 maja 2009 | Ceglana (hala) | 5:7, 6:3, 10–7 | |||
| Zwyciężczyni | 7. | 23 maja 2009 | Ceglana | 6:1, 6:1 | |||
| Finalistka | 4. | 21 lutego 2010 | Twarda (hala) | 7:5, 6:2 | |||
| Zwyciężczyni | 8. | 11 kwietnia 2010 | Ceglana | 4:6, 6:4, 10–8 | |||
| Finalistka | 5. | 13 czerwca 2010 | Trawiasta | 6:3, 3:2, krecz | |||
| Finalistka | 6. | 28 sierpnia 2010 | Twarda | 7:5, 6:0 | |||
| Finalistka | 7. | 19 września 2010 | Dywanowa (hala) | 6:1, 2:6, 10–6 | |||
| Zwyciężczyni | 9. | 13 lutego 2011 | Twarda (hala) | 6:4, 6:2 | |||
| Finalistka | 8. | 19 marca 2011 | Twarda | 6:0, 7:5 | |||
| Finalistka | 9. | 10 kwietnia 2011 | Ceglana | 6:4, 6:4 | |||
| Zwyciężczyni | 10. | 26 maja 2012 | Ceglana | 6:3, 6:2 | |||
| Zwyciężczyni | 11. | 5 stycznia 2013 | Twarda | 4:6, 6:4, 10–7 | |||
| Zwyciężczyni | 12. | 23 lutego 2013 | Twarda | 6:4, 2:6, 10–7 |
Gra mieszana [edytuj]
| Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy | Wynik finału |
| Zwyciężczyni | 1. | 29 stycznia 2012 | Twarda | 6:3, 5:7, 10–3 |
Przypisy [edytuj]
- ↑ Mattek-Sands & Tecau Claim Mixed Doubles (ang.). wtatennis.com, 2012-01-29. [dostęp 2012-01-29].
Bibliografia [edytuj]
- Profil na stronie WTA (ang.). wtatennis.com. [dostęp 2013-03-27].