Dinara Safina
| Dinara Safina | |
| Państwo | |
| Miejsce zamieszkania | Monte Carlo |
| Data i miejsce urodzenia | 27 kwietnia 1986 Moskwa |
| Wzrost | 185 cm |
| Masa ciała | 70 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 2001 |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 12 |
| Najwyżej w rankingu | 1 (20 kwietnia 2009) |
| Australian Open | F (2009) |
| Roland Garros | F (2008-2009) |
| Wimbledon | SF (2009) |
| US Open | SF (2008) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 9 |
| Najwyżej w rankingu | 8 (12 maja 2008) |
| Australian Open | QF (2004-2005) |
| Roland Garros | 3R (2006-2008) |
| Wimbledon | 3R (2005, 2008) |
| US Open | W (2007) |
| Strona internetowa | |
| Tenis ziemny | ||
| Pekin 2008 | singel | |
Dinara Michajłowna Safina, ros. Динара Михайловна Сафина (ur. 27 kwietnia 1986 w Moskwie), rosyjska tenisistka tatarskiego pochodzenia, wicemistrzyni trzech turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, mistrzyni US Open 2007 w grze podwójnej, półfinalistka US Open 2005 w grze mieszanej, była liderka rankingu WTA w grze pojedynczej, wicemistrzyni olimpijska w grze pojedynczej (2008), zdobywczyni Pucharu Federacji 2005 wraz z drużyną Rosji, reprezentantka Rosji w Pucharze Hopmana. Siostra tenisisty Marata Safina. Obydwoje zajmowali pierwsze miejsca w indywidualnych rankingach tenisowych i jest to pierwszy przypadek w dziejach, gdy dokonali tego brat i siostra. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.
Spis treści |
Kariera tenisowa [edytuj]
Dzieciństwo [edytuj]
Dinara Safina rozpoczęła treningi tenisowe w wieku siedmiu lat. Jej rodzice związani byli z tenisem - ojciec Michaił Aleksiejewicz Safin był menedżerem klubu tenisowego Spartak Moskwa, a matka Rausa Isłanowa to była radziecka tenisistka i w późniejszych latach trenerka. Profesjonalnym tenisistą został też jej o sześć lat starszy brat Marat. Wkrótce wyjechała razem z nim do Walencji w Hiszpanii, aby uczestniczyć w programach treningowych, które nie były dostępne na terenie Rosji.
Lata 2000-2004 [edytuj]
Rosjanka odnosiła sukcesy w rozgrywkach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej. W 2001 roku zagrała w singlowym finale Wimbledonu. W półfinale ograła późniejszą pierwszą rakietę brytyjską, Anne Keothavong, ale w decydującym meczu lepsza od niej okazała się Angelique Widjaja z Indonezji. W grze podwójnej w 2000 została wicemistrzynią French Open, a jej partnerką była Chorwatka Matea Mezak. W drugiej rundzie wygrały z deblem, w składzie którego była Gisela Dulko, w półfinale ograły młodszą z sióstr Clijsters, Elke, a w finale uznały wyższość Maríi José Martínez Sánchez i Anabel Mediny Garrigues. W 2001 z rodaczką Anną Bastrikową awansowała do półfinału Wimbledonu - przegrały z Dulko i Ashley Harkleroad. W rankingu juniorek zajmowała indywidualnie miejsce dziewiąte, a deblowo lokatę siódmą.
W 2000 roku otrzymała status profesjonalnej tenisistki. W 2001 dwukrotnie próbowała swoich sił w eliminacjach do głównych turniejów WTA, ale zarówno w Madrycie, jak i w Moskwie doszła do drugiej rundy. W kwietniu 2002 organizatorzy zawodów w Estoril przyznali jej dziką kartą, a Safina doszła tam do półfinału (jednocześnie pierwszy jej półfinał w WTA Tour), ulegając najniżej notowanej spośród swoich czterech przeciwniczek, Ance Barna. W lipcu, po przejściu kwalifikacji, wygrała swój pierwszy profesjonalny turniej w grze pojedynczej. Dokonała tego w Sopocie. W finale skreczowała jej rywalka, Henrieta Nagyová, ale wcześniej Rosjanka przekonująco pokonała wysoko notowane rywalki: Patty Schnyder, Magüi Sernę i Wierę Zwonariową. Została najmłodszą triumfatorką imprezy WTA od czterech lat, pierwszą od trzech lat kwalifikantką, która tego dokonała i w efekcie awansowała do czołowej setki światowego rankingu.
W styczniu 2003 zadebiutowała w turnieju wielkoszlemowym w Melbourne, w trzech setach przegrywając z Katariną Srebotnik. W lipcu zwyciężyła kolejne zawody, tym razem w Palermo, eliminując w ćwierćfinale Francescę Schiavone, a potem rewanżując się Srebotnik w finale. Nie obroniła tytułu w Sopocie, ale po raz pierwszy w karierze awansowała do czwartej rundy imprezy z cyklu Wielkiego Szlema (US Open), nie dając rady Justine Henin-Hardenne. W lutym 2004 została półfinalistką halowego turnieju w Paryżu, gdzie przegrała z Kim Clijsters. W październiku znalazła się w finale w Luksemburgu, ale puchar wywalczyła wówczas Alicia Molik. Safina po raz pierwszy w karierze znalazła się w gronie pięćdziesięciu najlepszych tenisistek globu.
Lata 2005-2007 [edytuj]
W lutym 2005 poprawiła swój wynik z Paryża, zdobywając halowe mistrzostwo. W dwóch ostatnich meczach zwyciężyła ulubienice publiczności, Tatianę Golovin i Amélie Mauresmo, a w ćwierćfinale skorzystała z walkowera Sereny Williams. Do tego momentu był to największy sukces w jej singlowej karierze. W maju triumfowała w Pradze po finale z Zuzaną Ondráškovą. Doszła do półfinałów w Estoril, Luksemburgu, Moskwie i Hasselt, co zapewniło jej awans do najlepszej dwudziestki indywidualnego rankingu (po turnieju w Moskwie).
W 2006 regularnie osiągała ćwierćfinały i półfinały turniejowe. W czerwcu po raz pierwszy zagrała w jednej czwartej finału imprezy wielkoszlemowej; dokonała tego podczas French Open, pokonując między innymi Marię Szarapową. Przegrała ze Swietłaną Kuzniecową. Tydzień później zagrała w swoim pierwszym finale na kortach trawiastych w 's-Hertogenbosch, ale uległa tam faworytce gospodarzy, Michaëlli Krajicek. Drugi wielkoszlemowy ćwierćfinał odnotowała w US Open, pokonana przez ówczesną liderkę rankingu, Amélie Mauresmo. 2 października po raz pierwszy została sklasyfikowana wśród dziesięciu najlepszych zawodniczek świata. Zimą 2007 triumfowała w Gold Coast, po zaciętym finale z Martiną Hingis. W kwietniu doszła do finału w Charleston; w ćwierćfinale skreczowała jej rywalka Golovin, a w półfinale Zwonariowa, przegrała walkę o tytuł z Jeleną Janković. Była w półfinałach w 's-Hertogenbosch i Moskwie. Jednocześnie odniosła sukcesy w grze podwójnej - we wrześniu zdobyła jedyne w karierze mistrzostwo wielkoszlemowe w US Open 2007, partnerując Nathalie Dechy.
Sezon 2008 [edytuj]
Przełomowy w wykonaniu Safiny okazał się turniej w Berlinie w maju 2008. W trzeciej rundzie sensacyjnie wyeliminowała ówczesną liderkę rankingu WTA Justine Henin wynikiem 5:7, 6:3, 6:1. Tydzień później Belgijka ogłosiła zakończenie swojej tenisowej kariery. W ćwierćfinale Rosjanka pokonała Serenę Williams (6 WTA) po zaciętym tie-breaku trzeciego seta. W półfinale rozgromiła Wiktorię Azarenkę, a w finale swoją rodaczkę Jelenę Diemientjewą. Wysoko formę przypieczętowała finałem French Open, od czwartej rundy eliminując wyłącznie inne Rosjanki - Szarapową, Diemientjewą i Kuzniecową, a w finale nie dając rady Anie Ivanović. W czerwcu została wicemistrzynią w 's-Hertogenbosch, przegrywając z Tamarine Tanasugarn. Latem odnotowała imponującą serię na kortach twardych, triumfując w Montrealu (finał z Dominiką Cibulkovą), Los Angeles (finał z Flavią Pennettą), grając w finale turnieju olimpijskiego w Pekinie (porażka z Diemientjewą) i dochodząc do półfinału US Open, zatrzymana przez Serenę Williams. Wygrała US Open Series. Następny tytuł zdobyła w połowie września w Tokio (finał z Kuzniecową). zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA w Ad-Dausze, ale przegrała wszystkie mecze grupowe. 13 października była klasyfikowana jako wiceliderka rankingu WTA. Została pierwszą tenisistką w dziejach, która w jednym sezonie ograła trzy różne zawodniczki, notowane na pierwszym miejscu listy światowej w dniu rozegrania meczu.
Sezon 2009 [edytuj]
Rok 2009 rozpoczęła od finału w Sydney i w Melbourne (drugi finał wielkoszlemowy). W walce o puchar imienia Daphne Akhurst została znokautowana przez Serenę Williams wynikiem 0:6, 3:6. 20 kwietnia, po osiągnięciu ćwierćfinału w Indian Wells i drugiej rundy w Miami awansowała na pozycję liderki światowych notowań. Wyrównała tym samym wynik swojego brata Marata, który w 2000 roku przewodził klasyfikacji mężczyzn ATP. Jest to pierwszy przypadek w dziejach, by na fotelu liderów zasiadali brat i siostra (inne rodzeństwa, które tego dokonały to siostry Serena Williams i Venus Williams oraz bracia Bob Bryan i Mike Bryan). Rosjanka odnotowała imponującą serię na kortach ziemnych - w Stuttgarcie była w finale, ale okazała się najlepsza w Rzymie i Madrycie. Ponownie doszła do finału French Open, ale tam górą była jej rodaczka Kuzniecowa. Wielokrotnie zarzucano Safinie, że zajmuje pierwsze miejsce w rankingu WTA, nie mając na koncie mistrzostwa wielkoszlemowego. W obronie tenisistki wystąpił między innymi jej brat.
W lipcu po raz pierwszy doszła do półfinału Wimbledonu, zatrzymana przez Venus Williams. Tydzień później zwyciężyła w niewielkich zawodach w Portorožu. W sierpniu została wicemistrzynią w Cincinnati, eliminując w ćwierćfinale powracającą po urlopie macierzyńskim Kim Clijsters (która trzy tygodnie później wygrała US Open). zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA, ale wycofała się po rozegraniu dwóch gemów z Jeleną Janković z powodu kontuzji pleców; w efekcie straciła przewodnictwo w światowej klasyfikacji na rzecz Sereny Williams (po 26 tygodniach na pierwszym miejscu) i później go nie odzyskała.
Lata 2010-2011 [edytuj]
Uraz pleców znacznie zredukował liczbę jej występów w sezonie 2010; po kreczu w czwartej rundzie Australian Open nie grała przez trzy miesiące. Nie wróciła jednak do optymalnej formy, dochodząc najdalej do ćwierćfinałów (Stuttgart, New Haven, Seul), wypadła tym samym ze światowej czołówki. Powróciła w 2011; doznała druzgocącej porażki w pierwszej rundzie Australian Open z Kim Clijsters (0:6, 0:6); w Indian Wells pokonała Samanthę Stosur i Danielę Hantuchovą; skreczowała w ćwierćfinale w Marbelli i oddała walkowerem półfinałowy mecz w Fezie. 12 maja ogłosiła, że przerywa tenisowe występy na czas nieokreślony, by w pełni wyleczyć nękający ją uraz pleców.
Sukcesy deblowe [edytuj]
Dinara Safina jest utytułowaną deblistką. Według stanu na 29 maja 2011, ma na koncie dziewięć wygranych turniejów w grze podwójnej i siedem występów finałowych. We wrześniu 2007 razem z Nathalie Dechy triumfowała w US Open, ogrywając w decydującym meczu dwie Tajwanki, Chan Yung-jan i Chuang Chia-jung 6:4, 6:2. Rok wcześniej również zagrała w finale w Nowym Jorku, tym razem u boku Katariny Srebotnik, przegrały z Dechy i Wierą Zwonariową. Serię triumfów w mniejszych imprezach rozpoczęła w Pekinie w 2004 (z Emmanuelle Gagliardi), w 2005 była najlepsza w 's-Hertogenbosch z Anabel Mediną Garrigues, trzykrotnie, w latach 2006, 2007 i 2008 triumfowała w Gold Coast (z Meghann Shaughnessy, potem ze Srebotnik i Ágnes Szávay). W marcu 2008 wygrały imprezę pierwszej kategorii w Indian Wells (z Jeleną Wiesniną), a po trzech latach przerwy w lutym 2011, pomimo kontuzji pleców, Safina w parze z Galiną Woskobojewą zdobyły mistrzostwo w Kuala Lumpur. 12 maja 2008 Dinara zajmowała ósme miejsce w gronie deblistek w rankingu WTA.
Rosjanka sporadycznie występowała w turniejach gry mieszanej w Wielkim Szlemie. Jej partnerami byli Simon Aspelin, Jonathan Erlich i Andy Ram. Z tym ostatnim osiągnęła półfinał US Open 2005, rosyjsko - izraelska para przegrała z Katariną Srebotnik i Nenadem Zimonjiciem.
Puchary Federacji i Hopmana [edytuj]
Od 2005 roku reprezentuje Rosję w rozgrywkach o Puchar Federacji. W swoim debiucie zdobyła to trofeum, wygrywając mecze w kolejnych konfrontacjach z Włoszkami, Amerykankami i Francuzkami. W starciu finałowym razem z Jeleną Diemientjewą wygrały trzysetowy mecz przeciwko Amélie Mauresmo i Mary Pierce, dający Rosjankom zwycięstwo. W latach 2006 i 2008 grała w ćwierćfinałach Grupy Światowej, częściej angażowana w mecze deblowe niż singlowe.
W 2009 roku wystąpiła w pokazowym turnieju o Puchar Hopmana w parze z Maratem Safinem. Rosyjskie rodzeństwo osiągnęło finał, pokonując w fazie grupowej wszystkich przeciwników: Włochów (Flavia Pennetta i Simone Bolelli), Tajwańczyków (Hsieh Su-wei i Lu Yen-hsun oraz Francuzów (Alizé Cornet i Gilles Simon), ale po finale mistrzami zostali Słowacy, Dominika Cibulková i Dominik Hrbatý.
Letnie igrzyska olimpijskie [edytuj]
W swoim jedynym dotychczasowym występie w letnich igrzyskach olimpijskich Safina zdobyła srebrny medal w grze pojedynczej. Miało to miejsce w 2008 roku w Pekinie. Pokonała w ćwierćfinale Jeleną Janković, a w półfinale faworytkę gospodarzy, Li Na. Przegrała trzysetowy finał z Jeleną Diemientjewą. W grze podwójnej partnerowała jej Swietłana Kuzniecowa, odpadły w trzeciej rundzie z utytułowanymi chińskimi deblistkami, Yan Zi i Zheng Jie.
Styl gry [edytuj]
Tenis Safiny oparty był głównie na silnych i głębokich uderzeniach z głębi kortu. Zdecydowanie więcej uderzeń kończących odnotowywała z forehandu. Backhandem potrafiła otworzyć sobie kort. Popełniała wiele niewymuszonych błędów. Uważa się, że jej serwisowi brakowało siły i precyzji, pomimo że była wysoką zawodniczką. Ulubioną nawierzchnią Rosjanki była ziemna, a najmniej pewnie czuła się na kortach trawiastych. Często zmagała się z mentalnym aspektem występów turniejowych, co niejednokrotnie miało duży wpływ na jakość jej gry.
Życie prywatne [edytuj]
Rodzice Dinary Safiny związani są z tenisem ziemnym. Ojciec, Michaił Aleksiejewicz Safin był menedżerem moskiewskiego klubu Spartak. Matka, Rausa Isłanowa to była tenisistka radziecka, później pracująca jako trener. Starszy o sześc lat brat Marat Safin to były lider rankingu ATP w grze pojedynczej, mistrz dwóch turniejów wielkoszlemowych i zdobywca Pucharu Davisa. Rodzina Safinów jest pochodzenia tatarskiego.
Wychowała się w Moskwie, przez kilka lat mieszkała w Walencji, obecnie razem z bratem mieszka w Monte Carlo w Monako. Jej najmilszym tenisowym wspomnieniem jest wygranie pierwszego indywidualnego turnieju w Sopocie w 2002. Lubi rosyjską, włoską i japońską kuchnię. W wolnych chwilach ogląda filmy, słucha muzyki i czyta. Jest muzułmanką. Mówi po angielsku, rosyjsku i hiszpańsku. Jej tenisowymi wzorami są Steffi Graf, Lindsay Davenport, Martina Hingis, Justine Henin i Rafael Nadal. Gra w piłkę nożną. Przyjaźni się ze Swietłaną Kuzniecową i Jeleną Wiesniną. Jej ulubionym sportowcem spoza tenisa jest rosyjska tyczkarka, Jelena Isinbajewa.
Turnieje [edytuj]
Igrzyska olimpijskie [edytuj]
| Rok | Turniej | Nawierzchnia | Mistrzyni | Wynik |
|---|---|---|---|---|
| 2008 | twarda | 3:6, 7:5, 6:3 |
Wielki Szlem [edytuj]
Gra pojedyncza [edytuj]
Finalistka [edytuj]
| Rok | Turniej | Nawierzchnia | Mistrzyni | Wynik |
|---|---|---|---|---|
| 2008 | ziemna | 6:4, 6:3 | ||
| 2009 | twarda | 6:0, 6:3 | ||
| 2009 | ziemna | 6:4, 6:2 |
Gra podwójna [edytuj]
Mistrzyni [edytuj]
| Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Finalistki | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|
| 2007 | twarda | 6:4, 6:2 |
Turnieje WTA [edytuj]
Gra pojedyncza [edytuj]
Mistrzyni [edytuj]
| Lp. | Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 27/07/2002 | Kategoria III | 300 000 | ziemna | 6:3, 4:0, krecz | ||
| 2. | 13/07/2003 | Kategoria V | 110 000 | ziemna | 6:3, 6:4 | ||
| 3. | 13/02/2005 | Kategoria II | 585 000 | dywan | 6:4, 2:6, 6:3 | ||
| 4. | 15/05/2005 | Kategoria IV | 140 000 | ziemna | 7:6, 6:3 | ||
| 5. | 06/01/2007 | Kategoria III | 175 000 | twarda | 6:3, 3:6, 7:5 | ||
| 6. | 11/05/2008 | Kategoria I | 1 340 000 | ziemna | 3:6, 6:2, 6:2 | ||
| 7. | 27/07/2008 | Kategoria II | 600 000 | twarda | 6:4, 6:2 | ||
| 8. | 03/08/2008 | Kategoria I | 1 340 000 | twarda | 6:2, 6:1 | ||
| 9. | 21/09/2008 | Kategoria I | 1 340 000 | dywan | 6:1, 6:3 | ||
| 10. | 09/05/2009 | Premier | 2 000 000 | ziemia | 6:3, 6:2 | ||
| 11. | 17/05/2009 | Premier Mandatory | 4 500 000 | twarda | 6:2, 6:4 | ||
| 12. | 26/07/2009 | International | 220 000 | twarda | 6:7, 6:1, 7:5 |
Finalistka [edytuj]
| Lp. | Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Mistrzyni | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 31/10/2004 | Kategoria III | 225 000 | twarda | 3:6, 4:6 | ||
| 2. | 21/05/2006 | Kategoria I | 1 340 000 | ziemna | 2:6, 5:7 | ||
| 3. | 24/06/2006 | Kategoria III | 175 000 | trawa | 3:6, 4:6 | ||
| 4. | 15/04/2007 | Kategoria I | 1 340 000 | ziemna | 2:6, 2:6 | ||
| 5. | 21/06/2008 | Kategoria III | 175 000 | trawa | 5:7, 2:6 | ||
| 6. | 16/01/2009 | Premier | 600 000 | twarda | 3:6, 6:2, 1:6 | ||
| 7. | 03/05/2009 | Premier | 700 000 | ziemna | 4:6, 3:6 | ||
| 8. | 16/08/2009 | Premier Series | 2 000 000 | twarda | 4:6, 2:6 |
Gra podwójna [edytuj]
Mistrzyni [edytuj]
Historia występów w turniejach wielkoszlemowych [edytuj]
Dane na dzień 2012-05-02
Gra pojedyncza [edytuj]
| Turniej | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | W całej karierze | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open | — | 1R | 3R | 2R | 2R | 3R | 1R | F | 4R | 1R | 0/9 | 15-9 |
| Roland Garros | — | 1R | 2R | 1R | QF | 4R | F | F | 1R | — | 0/8 | 20-8 |
| Wimbledon | LQ | 1R | 1R | 3R | 3R | 2R | 3R | SF | — | — | 0/7 | 12-7 |
| US Open | 2R | 4R | 1R | 1R | QF | 4R | SF | 3R | 1R | — | 0/9 | 18-9 |
| Turnieje wielkoszlemowe – wygrane/porażki | 1-1 | 3-4 | 3-4 | 3-4 | 11-4 | 9-4 | 13-4 | 19-4 | 3-3 | 0-1 | 0-34 | 65-33 |
Legenda [edytuj]
zielony: W, wygrała turniej seniorski
żółty: F, odpadła w finale w turnieju seniorskim
ciemnobrązowy: SF, odpadła w półfinale w turnieju seniorskim
jasnobrązowy: QF, odpadła w ćwierćfinale w turnieju seniorskim
różowy: 4R, 3R, 2R, 1R, odpadła w IV, III, II, I rundzie w turnieju seniorskim
biały: LQ, odpadła w kwalifikacjach w turnieju seniorskim
biały: –, nie startowała
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona internetowa Dinary Safiny
- Dinara Safina sylwetka na stronie WTA Tour (ang.)
- Dinara Safina sylwetka na stronie Pucharu Federacji (ang.)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||