Dinara Safina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Dinara Safina
Dinara Safina
Państwo  Rosja
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1986
Moskwa
Wzrost 185 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2001
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 12
Najwyżej w rankingu 1 (20 kwietnia 2009)
Australian Open F (2009)
Roland Garros F (2008-2009)
Wimbledon SF (2009)
US Open SF (2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 9
Najwyżej w rankingu 8 (12 maja 2008)
Australian Open QF (2004-2005)
Roland Garros 3R (2006-2008)
Wimbledon 3R (2005, 2008)
US Open W (2007)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Olympic rings with white rims.svg
Tenis ziemny
Silver medal with cup.svg srebro
Pekin 2008 singel

Dinara Michajłowna Safina, ros. Динара Михайловна Сафина (ur. 27 kwietnia 1986 w Moskwie), rosyjska tenisistka tatarskiego pochodzenia, wicemistrzyni trzech turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, mistrzyni US Open 2007 w grze podwójnej, półfinalistka US Open 2005 w grze mieszanej, była liderka rankingu WTA w grze pojedynczej, wicemistrzyni olimpijska w grze pojedynczej (2008), zdobywczyni Pucharu Federacji 2005 wraz z drużyną Rosji, reprezentantka Rosji w Pucharze Hopmana. Siostra tenisisty Marata Safina. Obydwoje zajmowali pierwsze miejsca w indywidualnych rankingach tenisowych i jest to pierwszy przypadek w dziejach, gdy dokonali tego brat i siostra. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Dinara Safina rozpoczęła treningi tenisowe w wieku siedmiu lat. Jej rodzice związani byli z tenisem – ojciec Michaił Aleksiejewicz Safin był menedżerem klubu tenisowego Spartak Moskwa, a matka Rausa Isłanowa to była radziecka tenisistka i w późniejszych latach trenerka. Profesjonalnym tenisistą został też jej o sześć lat starszy brat Marat. Wkrótce wyjechała razem z nim do Walencji w Hiszpanii, aby uczestniczyć w programach treningowych, które nie były dostępne na terenie Rosji.

Lata 2000-2004[edytuj | edytuj kod]

Rosjanka odnosiła sukcesy w rozgrywkach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej. W 2001 roku zagrała w singlowym finale Wimbledonu. W półfinale ograła późniejszą pierwszą rakietę brytyjską, Anne Keothavong, ale w decydującym meczu lepsza od niej okazała się Angelique Widjaja z Indonezji. W grze podwójnej w 2000 została wicemistrzynią French Open, a jej partnerką była Chorwatka Matea Mezak. W drugiej rundzie wygrały z deblem, w składzie którego była Gisela Dulko, w półfinale ograły młodszą z sióstr Clijsters, Elke, a w finale uznały wyższość Maríi José Martínez Sánchez i Anabel Mediny Garrigues. W 2001 z rodaczką Anną Bastrikową awansowała do półfinału Wimbledonu – przegrały z Dulko i Ashley Harkleroad. W rankingu juniorek zajmowała indywidualnie miejsce dziewiąte, a deblowo lokatę siódmą.

W 2000 roku otrzymała status profesjonalnej tenisistki. W 2001 dwukrotnie próbowała swoich sił w eliminacjach do głównych turniejów WTA, ale zarówno w Madrycie, jak i w Moskwie doszła do drugiej rundy. W kwietniu 2002 organizatorzy zawodów w Estoril przyznali jej dziką kartą, a Safina doszła tam do półfinału (jednocześnie pierwszy jej półfinał w WTA Tour), ulegając najniżej notowanej spośród swoich czterech przeciwniczek, Ance Barna. W lipcu, po przejściu kwalifikacji, wygrała swój pierwszy profesjonalny turniej w grze pojedynczej. Dokonała tego w Sopocie. W finale skreczowała jej rywalka, Henrieta Nagyová, ale wcześniej Rosjanka przekonująco pokonała wysoko notowane rywalki: Patty Schnyder, Magüi Sernę i Wierę Zwonariową. Została najmłodszą triumfatorką imprezy WTA od czterech lat, pierwszą od trzech lat kwalifikantką, która tego dokonała i w efekcie awansowała do czołowej setki światowego rankingu.

W styczniu 2003 zadebiutowała w turnieju wielkoszlemowym w Melbourne, w trzech setach przegrywając z Katariną Srebotnik. W lipcu zwyciężyła kolejne zawody, tym razem w Palermo, eliminując w ćwierćfinale Francescę Schiavone, a potem rewanżując się Srebotnik w finale. Nie obroniła tytułu w Sopocie, ale po raz pierwszy w karierze awansowała do czwartej rundy imprezy z cyklu Wielkiego Szlema (US Open), nie dając rady Justine Henin-Hardenne. W lutym 2004 została półfinalistką halowego turnieju w Paryżu, gdzie przegrała z Kim Clijsters. W październiku znalazła się w finale w Luksemburgu, ale puchar wywalczyła wówczas Alicia Molik. Safina po raz pierwszy w karierze znalazła się w gronie pięćdziesięciu najlepszych tenisistek globu.

Lata 2005-2007[edytuj | edytuj kod]

W lutym 2005 poprawiła swój wynik z Paryża, zdobywając halowe mistrzostwo. W dwóch ostatnich meczach zwyciężyła ulubienice publiczności, Tatianę Golovin i Amélie Mauresmo, a w ćwierćfinale skorzystała z walkowera Sereny Williams. Do tego momentu był to największy sukces w jej singlowej karierze. W maju triumfowała w Pradze po finale z Zuzaną Ondráškovą. Doszła do półfinałów w Estoril, Luksemburgu, Moskwie i Hasselt, co zapewniło jej awans do najlepszej dwudziestki indywidualnego rankingu (po turnieju w Moskwie).

W 2006 regularnie osiągała ćwierćfinały i półfinały turniejowe. W czerwcu po raz pierwszy zagrała w jednej czwartej finału imprezy wielkoszlemowej; dokonała tego podczas French Open, pokonując między innymi Mariję Szarapową. Przegrała ze Swietłaną Kuzniecową. Tydzień później zagrała w swoim pierwszym finale na kortach trawiastych w 's-Hertogenbosch, ale uległa tam faworytce gospodarzy, Michaëlli Krajicek. Drugi wielkoszlemowy ćwierćfinał odnotowała w US Open, pokonana przez ówczesną liderkę rankingu, Amélie Mauresmo. 2 października po raz pierwszy została sklasyfikowana wśród dziesięciu najlepszych zawodniczek świata. Zimą 2007 triumfowała w Gold Coast, po zaciętym finale z Martiną Hingis. W kwietniu doszła do finału w Charleston; w ćwierćfinale skreczowała jej rywalka Golovin, a w półfinale Zwonariowa, przegrała walkę o tytuł z Jeleną Janković. Była w półfinałach w 's-Hertogenbosch i Moskwie. Jednocześnie odniosła sukcesy w grze podwójnej – we wrześniu zdobyła jedyne w karierze mistrzostwo wielkoszlemowe w US Open 2007, partnerując Nathalie Dechy.

Sezon 2008[edytuj | edytuj kod]

Safina podczas turnieju w Berlinie (2008)

Przełomowy w wykonaniu Safiny okazał się turniej w Berlinie w maju 2008. W trzeciej rundzie sensacyjnie wyeliminowała ówczesną liderkę rankingu WTA Justine Henin wynikiem 5:7, 6:3, 6:1. Tydzień później Belgijka ogłosiła zakończenie swojej tenisowej kariery. W ćwierćfinale Rosjanka pokonała Serenę Williams (6 WTA) po zaciętym tie-breaku trzeciego seta. W półfinale rozgromiła Wiktorię Azarenkę, a w finale swoją rodaczkę Jelenę Diemientjewą. Wysoko formę przypieczętowała finałem French Open, od czwartej rundy eliminując wyłącznie inne Rosjanki – Szarapową, Diemientjewą i Kuzniecową, a w finale nie dając rady Anie Ivanović. W czerwcu została wicemistrzynią w 's-Hertogenbosch, przegrywając z Tamarine Tanasugarn. Latem odnotowała imponującą serię na kortach twardych, triumfując w Montrealu (finał z Dominiką Cibulkovą), Los Angeles (finał z Flavią Pennettą), grając w finale turnieju olimpijskiego w Pekinie (porażka z Diemientjewą) i dochodząc do półfinału US Open, zatrzymana przez Serenę Williams. Wygrała US Open Series. Następny tytuł zdobyła w połowie września w Tokio (finał z Kuzniecową). zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA w Ad-Dausze, ale przegrała wszystkie mecze grupowe. 13 października była klasyfikowana jako wiceliderka rankingu WTA. Została pierwszą tenisistką w dziejach, która w jednym sezonie ograła trzy różne zawodniczki, notowane na pierwszym miejscu listy światowej w dniu rozegrania meczu.

Sezon 2009[edytuj | edytuj kod]

Rok 2009 rozpoczęła od finału w Sydney i w Melbourne (drugi finał wielkoszlemowy). W walce o puchar imienia Daphne Akhurst została znokautowana przez Serenę Williams wynikiem 0:6, 3:6. 20 kwietnia, po osiągnięciu ćwierćfinału w Indian Wells i drugiej rundy w Miami awansowała na pozycję liderki światowych notowań. Wyrównała tym samym wynik swojego brata Marata, który w 2000 roku przewodził klasyfikacji mężczyzn ATP. Jest to pierwszy przypadek w dziejach, by na fotelu liderów zasiadali brat i siostra (inne rodzeństwa, które tego dokonały to siostry Serena Williams i Venus Williams oraz bracia Bob Bryan i Mike Bryan). Rosjanka odnotowała imponującą serię na kortach ziemnych – w Stuttgarcie była w finale, ale okazała się najlepsza w Rzymie i Madrycie. Ponownie doszła do finału French Open, ale tam górą była jej rodaczka Kuzniecowa. Wielokrotnie zarzucano Safinie, że zajmuje pierwsze miejsce w rankingu WTA, nie mając na koncie mistrzostwa wielkoszlemowego. W obronie tenisistki wystąpił między innymi jej brat.

W lipcu po raz pierwszy doszła do półfinału Wimbledonu, zatrzymana przez Venus Williams. Tydzień później zwyciężyła w niewielkich zawodach w Portorožu. W sierpniu została wicemistrzynią w Cincinnati, eliminując w ćwierćfinale powracającą po urlopie macierzyńskim Kim Clijsters (która trzy tygodnie później wygrała US Open). zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA, ale wycofała się po rozegraniu dwóch gemów z Jeleną Janković z powodu kontuzji pleców; w efekcie straciła przewodnictwo w światowej klasyfikacji na rzecz Sereny Williams (po 26 tygodniach na pierwszym miejscu) i później go nie odzyskała.

Lata 2010-2011[edytuj | edytuj kod]

Uraz pleców znacznie zredukował liczbę jej występów w sezonie 2010; po kreczu w czwartej rundzie Australian Open nie grała przez trzy miesiące. Nie wróciła jednak do optymalnej formy, dochodząc najdalej do ćwierćfinałów (Stuttgart, New Haven, Seul), wypadła tym samym ze światowej czołówki. Powróciła w 2011; doznała druzgocącej porażki w pierwszej rundzie Australian Open z Kim Clijsters (0:6, 0:6); w Indian Wells pokonała Samanthę Stosur i Danielę Hantuchovą; skreczowała w ćwierćfinale w Marbelli i oddała walkowerem półfinałowy mecz w Fezie. 12 maja ogłosiła, że przerywa tenisowe występy na czas nieokreślony, by w pełni wyleczyć nękający ją uraz pleców.

Sukcesy deblowe[edytuj | edytuj kod]

Dinara Safina jest utytułowaną deblistką. Według stanu na 29 maja 2011, ma na koncie dziewięć wygranych turniejów w grze podwójnej i siedem występów finałowych. We wrześniu 2007 razem z Nathalie Dechy triumfowała w US Open, ogrywając w decydującym meczu dwie Tajwanki, Chan Yung-jan i Chuang Chia-jung 6:4, 6:2. Rok wcześniej również zagrała w finale w Nowym Jorku, tym razem u boku Katariny Srebotnik, przegrały z Dechy i Wierą Zwonariową. Serię triumfów w mniejszych imprezach rozpoczęła w Pekinie w 2004 (z Emmanuelle Gagliardi), w 2005 była najlepsza w 's-Hertogenbosch z Anabel Mediną Garrigues, trzykrotnie, w latach 2006, 2007 i 2008 triumfowała w Gold Coast (z Meghann Shaughnessy, potem ze Srebotnik i Ágnes Szávay). W marcu 2008 wygrały imprezę pierwszej kategorii w Indian Wells (z Jeleną Wiesniną), a po trzech latach przerwy w lutym 2011, pomimo kontuzji pleców, Safina w parze z Galiną Woskobojewą zdobyły mistrzostwo w Kuala Lumpur. 12 maja 2008 Dinara zajmowała ósme miejsce w gronie deblistek w rankingu WTA.

Rosjanka sporadycznie występowała w turniejach gry mieszanej w Wielkim Szlemie. Jej partnerami byli Simon Aspelin, Jonathan Erlich i Andy Ram. Z tym ostatnim osiągnęła półfinał US Open 2005, rosyjsko – izraelska para przegrała z Katariną Srebotnik i Nenadem Zimonjiciem.

Puchary Federacji i Hopmana[edytuj | edytuj kod]

Safina na Pucharze Hopmana w roku 2009

Od 2005 roku reprezentuje Rosję w rozgrywkach o Puchar Federacji. W swoim debiucie zdobyła to trofeum, wygrywając mecze w kolejnych konfrontacjach z Włoszkami, Amerykankami i Francuzkami. W starciu finałowym razem z Jeleną Diemientjewą wygrały trzysetowy mecz przeciwko Amélie Mauresmo i Mary Pierce, dający Rosjankom zwycięstwo. W latach 2006 i 2008 grała w ćwierćfinałach Grupy Światowej, częściej angażowana w mecze deblowe niż singlowe.

W 2009 roku wystąpiła w pokazowym turnieju o Puchar Hopmana w parze z Maratem Safinem. Rosyjskie rodzeństwo osiągnęło finał, pokonując w fazie grupowej wszystkich przeciwników: Włochów (Flavia Pennetta i Simone Bolelli), Tajwańczyków (Hsieh Su-wei i Lu Yen-hsun oraz Francuzów (Alizé Cornet i Gilles Simon), ale po finale mistrzami zostali Słowacy, Dominika Cibulková i Dominik Hrbatý.

Letnie igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

W swoim jedynym dotychczasowym występie w letnich igrzyskach olimpijskich Safina zdobyła srebrny medal w grze pojedynczej. Miało to miejsce w 2008 roku w Pekinie. Pokonała w ćwierćfinale Jeleną Janković, a w półfinale faworytkę gospodarzy, Li Na. Przegrała trzysetowy finał z Jeleną Diemientjewą. W grze podwójnej partnerowała jej Swietłana Kuzniecowa, odpadły w trzeciej rundzie z utytułowanymi chińskimi deblistkami, Yan Zi i Zheng Jie.

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Tenis Safiny oparty był głównie na silnych i głębokich uderzeniach z głębi kortu. Zdecydowanie więcej uderzeń kończących odnotowywała z forehandu. Backhandem potrafiła otworzyć sobie kort. Popełniała wiele niewymuszonych błędów. Uważa się, że jej serwisowi brakowało siły i precyzji, pomimo że była wysoką zawodniczką. Ulubioną nawierzchnią Rosjanki była ziemna, a najmniej pewnie czuła się na kortach trawiastych. Często zmagała się z mentalnym aspektem występów turniejowych, co niejednokrotnie miało duży wpływ na jakość jej gry.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Rodzice Dinary Safiny związani są z tenisem ziemnym. Ojciec, Michaił Aleksiejewicz Safin był menedżerem moskiewskiego klubu Spartak. Matka, Rausa Isłanowa to była tenisistka radziecka, później pracująca jako trener. Starszy o sześc lat brat Marat Safin to były lider rankingu ATP w grze pojedynczej, mistrz dwóch turniejów wielkoszlemowych i zdobywca Pucharu Davisa. Rodzina Safinów jest pochodzenia tatarskiego.

Wychowała się w Moskwie, przez kilka lat mieszkała w Walencji, obecnie razem z bratem mieszka w Monte Carlo w Monako. Jej najmilszym tenisowym wspomnieniem jest wygranie pierwszego indywidualnego turnieju w Sopocie w 2002. Lubi rosyjską, włoską i japońską kuchnię. W wolnych chwilach ogląda filmy, słucha muzyki i czyta. Jest muzułmanką. Mówi po angielsku, rosyjsku i hiszpańsku. Jej tenisowymi wzorami są Steffi Graf, Lindsay Davenport, Martina Hingis, Justine Henin i Rafael Nadal. Gra w piłkę nożną. Przyjaźni się ze Swietłaną Kuzniecową i Jeleną Wiesniną. Jej ulubionym sportowcem spoza tenisa jest rosyjska tyczkarka, Jelena Isinbajewa.

Turnieje[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Nawierzchnia Mistrzyni Wynik
2008 Chińska Republika Ludowa Igrzyska olimpijskie twarda Rosja Jelena Diemientjewa 3:6, 7:5, 6:3

Wielki Szlem[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Finalistka[edytuj | edytuj kod]
Rok Turniej Nawierzchnia Mistrzyni Wynik
2008 Francja French Open ziemna Serbia Ana Ivanović 6:4, 6:3
2009 Australia Australian Open twarda Stany Zjednoczone Serena Williams 6:0, 6:3
2009 Francja French Open ziemna Rosja Swietłana Kuzniecowa 6:4, 6:2

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni[edytuj | edytuj kod]
Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Finalistki Wynik
2007 Stany Zjednoczone US Open twarda Francja Nathalie Dechy Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung
6:4, 6:2

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni[edytuj | edytuj kod]
Lp. Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 27/07/2002 Polska Sopot, Idea Prokom Open Kategoria III 300 000 ziemna Słowacja Henrieta Nagyová 6:3, 4:0, krecz
2. 13/07/2003 Włochy Palermo, Internazionali Femminili di Palermo Kategoria V 110 000 ziemna Słowenia Katarina Srebotnik 6:3, 6:4
3. 13/02/2005 Francja Paryż, Open Gaz de France Kategoria II 585 000 dywan Francja Amélie Mauresmo 6:4, 2:6, 6:3
4. 15/05/2005 Czechy Praga, ECM Prague Open Kategoria IV 140 000 ziemna Czechy Zuzana Ondrášková 7:6, 6:3
5. 06/01/2007 Australia Gold Coast, Mondial Australian Women's HC Kategoria III 175 000 twarda Szwajcaria Martina Hingis 6:3, 3:6, 7:5
6. 11/05/2008 Niemcy Berlin, Qatar Telecom German Open Kategoria I 1 340 000 ziemna Rosja Jelena Diemientjewa 3:6, 6:2, 6:2
7. 27/07/2008 Stany Zjednoczone Los Angeles, East West Bank Classic Kategoria II 600 000 twarda Włochy Flavia Pennetta 6:4, 6:2
8. 03/08/2008 Kanada Montreal, Rogers Cup Kategoria I 1 340 000 twarda Słowacja Dominika Cibulková 6:2, 6:1
9. 21/09/2008 Japonia Tokio, Toray Pan Pacific Open Kategoria I 1 340 000 dywan Rosja Swietłana Kuzniecowa 6:1, 6:3
10. 09/05/2009 Włochy Rzym, Internazionali BNL d'Italia Premier 2 000 000 ziemia Rosja Swietłana Kuzniecowa 6:3, 6:2
11. 17/05/2009 Hiszpania Madryt, Mutua Madrilena Madrid Open Premier Mandatory 4 500 000 twarda Dania Caroline Wozniacki 6:2, 6:4
12. 26/07/2009 Słowenia Portorož, Banka Koper Slovenia Open International 220 000 twarda Włochy Sara Errani 6:7, 6:1, 7:5
Finalistka[edytuj | edytuj kod]
Lp. Data Turniej Kat. ($) Naw. Mistrzyni Wynik
1. 31/10/2004 Luksemburg Luksemburg, FORTIS Champ's Luxembourg Kategoria III 225 000 twarda Australia Alicia Molik 3:6, 4:6
2. 21/05/2006 Włochy Rzym, Internazionali BNL d'Italia Kategoria I 1 340 000 ziemna Szwajcaria Martina Hingis 2:6, 5:7
3. 24/06/2006 Holandia 's-Hertogenbosch, Ordina Open Kategoria III 175 000 trawa Holandia Michaëlla Krajicek 3:6, 4:6
4. 15/04/2007 Stany Zjednoczone Charleston, Family Circle Cup Kategoria I 1 340 000 ziemna Serbia Jelena Janković 2:6, 2:6
5. 21/06/2008 Holandia 's-Hertogenbosch, Ordina Open Kategoria III 175 000 trawa Tajlandia Tamarine Tanasugarn 5:7, 2:6
6. 16/01/2009 Australia Sydney, Medibank International Premier 600 000 twarda Rosja Jelena Diemientjewa 3:6, 6:2, 1:6
7. 03/05/2009 Niemcy Stuttgart, Porsche Tennis Grand Prix Premier 700 000 ziemna Rosja Swietłana Kuzniecowa 4:6, 3:6
8. 16/08/2009 Stany Zjednoczone Cincinnati, Western & Southern Financial Group Masters Premier Series 2 000 000 twarda Serbia Jelena Janković 4:6, 2:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Mistrzyni[edytuj | edytuj kod]
Lp. Data Turniej Kat. ($) Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 20/09/2004 Chińska Republika Ludowa Pekin,
China Open
Kategoria II 585 000 twarda Szwajcaria Emmanuelle Gagliardi Argentyna Gisela Dulko
Wenezuela Maria Vento-Kabchi
6:4, 6:4
2. 13/06/2005 Holandia 's-Hertogenbosch,
Ordina Open
Kategoria III 170 000 trawiasta Hiszpania Anabel Medina Garrigues Czechy Iveta Benešová
Hiszpania Nuria Llagostera Vives
6:4, 2:6, 7:6
3. 02/01/2006 Australia Gold Coast,
Mondial Austr. Women's HC
Kategoria III 175 000 twarda Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy Zimbabwe Cara Black
Australia Rennae Stubbs
6:2, 6:3
4. 13/02/2006 Belgia Antwerpia,
Proximus Diamond Games
Kategoria II 600 000 dywanowa Słowenia Katarina Srebotnik Francja Stéphanie Foretz
Holandia Michaëlla Krajicek
6:1, 6:1
5. 01/01/2007 Australia Gold Coast,
Mondial Austr. Women's HC
Kategoria III 175 000 twarda Słowenia Katarina Srebotnik Rosja Galina Woskobojewa
Czechy Iveta Benešová
6:3, 6:4
6. 31/12/2007 Australia Gold Coast,
Mondial Austr. Women's HC
Kategoria III 175 000 twarda Węgry Ágnes Szávay Chińska Republika Ludowa Yan Zi
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:1, 6:2
7. 23/03/2008 Stany Zjednoczone Indian Wells,
Pacific Life Open
Kategoria I 2 100 000 twarda Rosja Jelena Wiesnina Chińska Republika Ludowa Yan Zi
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:1, 1:6, 10-8
8. 06/03/2011 Malezja Kuala Lumpur,
Malaysian Open
International 220 000 twarda Kazachstan Galina Woskobojewa Tajlandia N. Lertcheewakarn
Australia Jessica Moore
7:5, 2:6, 10-5

Historia występów w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Dinara Safina podczas US Open 2008

Dane na dzień 2012-05-02

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 W całej karierze
Australian Open 1R 3R 2R 2R 3R 1R F 4R 1R 0/9 15-9
Roland Garros 1R 2R 1R QF 4R F F 1R 0/8 20-8
Wimbledon LQ 1R 1R 3R 3R 2R 3R SF 0/7 12-7
US Open 2R 4R 1R 1R QF 4R SF 3R 1R 0/9 18-9
Turnieje wielkoszlemowe – wygrane/porażki 1-1 3-4 3-4 3-4 11-4 9-4 13-4 19-4 3-3 0-1 0-34 65-33

Legenda[edytuj | edytuj kod]

     zielony: W, wygrała turniej seniorski

     żółty: F, odpadła w finale w turnieju seniorskim

     ciemnobrązowy: SF, odpadła w półfinale w turnieju seniorskim

     jasnobrązowy: QF, odpadła w ćwierćfinale w turnieju seniorskim

     różowy: 4R, 3R, 2R, 1R, odpadła w IV, III, II, I rundzie w turnieju seniorskim

     biały: LQ, odpadła w kwalifikacjach w turnieju seniorskim

     biały: –, nie startowała

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]