Ewa Łętowska
| Ewa Łętowska | |
| Data i miejsce urodzenia | 22 marca 1940 Warszawa |
| Rzecznik Praw Obywatelskich | |
| Okres urzędowania | od 19 listopada 1987 do 12 lutego 1992 |
| Następca | Tadeusz Zieliński |
| Sędzia Trybunału Konstytucyjnego | |
| Okres urzędowania | od 28 maja 2002 do 28 maja 2011 |
| Odznaczenia | |
Ewa Anna Łętowska (ur. 22 marca 1940 w Warszawie) – polska prawnik, profesor doktor habilitowany nauk prawnych; pierwszy polski Rzecznik Praw Obywatelskich (1987–1992), sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego (1999–2002) i Trybunału Konstytucyjnego (2002–2011).
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
Ukończyła w 1962 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1963–1965 odbyła aplikację sądową. W 1968 została doktorem nauk prawnych, w 1975 uzyskała stopień doktora habilitowanego z zakresu prawa cywilnego. W 1986 otrzymała tytuł profesora nauk prawnych. W latach 1977–1987 była kierownikiem Zespołu Prawa Cywilnego w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk.
Od 1987 do 1992 była pierwszym w Polsce Rzecznikiem Praw Obywatelskich. W latach 1999–2002 orzekała jako sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
28 maja 2002 objęła obowiązki sędziego Trybunału Konstytucyjnego. Została rekomendowana przez posłów SLD, PSL i UP[1]. Po zakończeniu dziewięcioletniej kadencji przeszła w stan spoczynku.
Aktualnie zajmuje stanowisko profesora w Instytucie Nauk Prawnych PAN. Wykładała w Paryżu na Sorbonne-Pantheon, a także wygłaszała odczyty i wykłady na innych uniwersytetach europejskich. Członek Komitetu Helsińskiego, Komisji Ekspertów Komitetu ds. Stosowania Norm w Międzynarodowej Organizacji Pracy, Rady Fundacji Europejskiej Praw Człowieka, Międzynarodowej Komisji Prawników, Académie de Droit Comparé w Paryżu, stowarzyszenia Collegium Invisibile[2]. Członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności i Polskiej Akademii Nauk (od 2004).
Opublikowała liczne prace naukowe z zakresu prawa cywilnego, konstytucyjnego i ochrony konsumentów.
[edytuj] Ordery, odznaczenia i nagrody
W 1996 została odznaczona przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. W 2011 prezydent Bronisław Komorowski nadał jej Krzyż Komandorski z Gwiazdą tego orderu[4].
W 1992 otrzymała tytuł "Kobieta Europy", w 1993 była nominowana do tej nagrody. W 1995 nagrodzona przez Fundację Friedricha Eberta ("Human Rights 1994") z Bonn za działalność w zakresie ochrony praw człowieka i umacnianie zasad państwa prawa. W 2000 uhonorowana medalem "Zasłużony dla Tolerancji" przyznawanym przez Fundację Ekumeniczną. W 2008 Senat Uniwersytetu Gdańskiego nadał jej tytuł doctora honoris causa[5].
W 2011 władze Polskiego Czerwonego Krzyża przyznały jej Odznakę Honorową PCK I stopnia[6].
[edytuj] Wybrane publikacje
- Graždanskij kodeks Poskoj Narodnoj Respubliki, 1980
- Code civil de la République Populaire de Pologne, 1980
- Civil code of the Polish People's Republic, 1981
- Obywatel – przedsiębiorstwo, 1982
- Tendencje rozwoju prawa cywilnego, 1983
- Poradnik konsumenta, 1983
- Węgierski Kodeks cywilny, 1984
- Prace z prawa cywilnego, 1985
- Komentarz do ogólnych warunków umów konsumenckich, 1986
- Problèmes du droit civil contemporain en Pologne, 1986
- Proces i prawo, 1989
- Jak zaczynał Rzecznik Praw Obywatelskich, 1992
- Baba na świeczniku, 1992
- Podstawy prawa cywilnego, 1993
- Recueil de textes / République de Pologne. Défenseur des droits civiques, 1994
- Po co ludziom konstytucja, 1994
- O państwie prawa, administrowaniu i sądach w okresie przekształceń ustrojowych, 1995
- Poland. Towards to the rule of law, 1996
- Sąd Najwyższy, 1997
- Prawo umów konsumenckich, 1999
- Bezpodstawne wzbogacenie, 2000
- Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów, 2000
- Ochrona niektórych praw konsumentów, 2001
- Europejskie prawo umów konsumenckich, 2004
- Nieuczciwe klauzule w prawie umów konsumenckich, 2004
Przypisy
- ↑ Sprawozdanie stenograficzne z posiedzenia Sejmu IV kadencji (22. posiedzenie, 2. dzień, 23 maja 2002). [dostęp 2011-05-30].
- ↑ Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2011-05-30].
- ↑ M.P. z 1996 r. Nr 58, poz. 528
- ↑ M.P. z 2011 r. Nr 73, poz. 730
- ↑ Tytuł doktora honoris causa UG dla prof. Ewy Łętowskiej. univ.gda.pl, 31 stycznia 2008. [dostęp 2011-05-30].
- ↑ Odznaczamy zasłużonych. pck.pl, 1 lipca 2011. [dostęp 2011-08-17].
[edytuj] Źródła
- Nota biograficzna na stronie Trybunału Konstytucyjnego. [dostęp 2011-05-30].
- Ewa Łętowska w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2011-05-30].
|
|||||||
- Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego
- Członkowie Collegium Invisibile
- Członkowie Polskiej Akademii Nauk
- Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Gdańskiego
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Politycy Stronnictwa Demokratycznego
- Polscy autorzy pamiętników i dzienników
- Rzecznicy Praw Obywatelskich
- Sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego
- Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego
- Urodzeni w 1940