Kasza manna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy kaszy. Zobacz też: inne znaczenia słowa „Manna”.
Sucha kasza manna.

Kasza manna (grysik) - drobnoziarnista kasza otrzymywana z pszenicy.

Kasza manna stanowi jeden z produktów handlowych, otrzymywana w trakcie przemiału ziaren pszenicy. Podczas przemiału pszenicy na mąkę otrzymuje się wiele frakcji kaszek, czyli cząstek bielma mącznego. Jedną z tych frakcji poddaje się oczyszczeniu w urządzeniach nazywanych wialniami kaszkowymi. Oczyszczenie polega na wydzieleniu z półproduktu frakcji kaszki drobnych cząstek otrębiastych oraz mąki. Tak oczyszczona frakcja kaszek o ustalonej granulacji (wielkości ziarna) stanowi produkt handlowy o nazwie kasza manna.

Jedna z najbardziej popularnych kasz, ze względu na lekkostrawność często stosowana w dietach małych dzieci oraz osób z nadwrażliwością układu pokarmowego. Niedozwolona w diecie bezglutenowej. W obrocie handlowym można spotkać kaszę mannę oraz kaszę mannę preparowaną (błyskawiczną). Kasza manna preparowana podlega w procesie produkcji wstępnej obróbce termicznej, która doprowadza do skleikowania ziaren skrobi, wskutek czego kasza ta ulega szybkiemu ugotowaniu.

Kaszę mannę można przygotować jako samodzielną potrawę (np. zupę mleczną, budyń, leguminę) lub jako środek zagęszczający (wiążący) do ciast, zup, przetworów mięsnych. Czasami stosowana jest zamiennie z bułką tartą do posypywania brzegów formy do ciasta, bądź zamiennie z makaronem jako dodatek do zup.

Dobra jakościowo kasza manna powinna być biała z odcieniem żółtawym. Kaszę mannę powinny stanowić drobne cząstki bielma, bez widocznych ciemnych cząstek otrębowych. Nie powinna być zamączona.

Zawiera niewiele błonnika, minerałów i witamin, lecz dużą ilość skrobi.

Ma łagodny smak, ale można ją przyprawić. By była gęsta, 20 dag kaszy gotuje się przez kwadrans w ok. 0,5 l lekko osolonego wrzątku, na półgęstą potrzeba ok. 0,7 l wody.

Wartości odżywcze w 100 gramach kaszy manny[1]:

Przypisy

  1. Ile kalorii. [dostęp 2011-08-24].