Kościół św. Wawrzyńca w Norymberdze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kościół św. Wawrzyńca
w Norymberdze
St. Lorenz in Nürnberg;
Lorenzkirche in Nürnberg
kościół parafialny
Dwuwieżowa fasada kościoła św. Wawrzyńca
Dwuwieżowa fasada kościoła św. Wawrzyńca
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Bawaria
Miejscowość Norymberga
Wyznanie protestanckie
Kościół luterański
Parafia Kirchengemeinde St. Lorenz im Evang.-Luth. Innenstadtpfarramt
Imię św. Wawrzyniec
Położenie na mapie Bawarii
Mapa lokalizacyjna Bawarii
Kościół św. Wawrzyńca w Norymberdze
Kościół św. Wawrzyńca
w Norymberdze
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Kościół św. Wawrzyńca w Norymberdze
Kościół św. Wawrzyńca
w Norymberdze
Ziemia 49°27′04″N 11°04′41″E/49,451111 11,078056Na mapach: 49°27′04″N 11°04′41″E/49,451111 11,078056
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kościół św. Wawrzyńca (niem. St. Lorenz-Kirche) - jeden z najważniejszych i największych średniowiecznych kościołów w Norymberdze w Niemczech.

Kościół św. Wawrzyńca wzniesiony jest przy placu Wawrzyńca (niem. Lorenzer Platz) w południowej części starej Norymbergi. Jest odpowiednikiem miejskiego Kościoła św. Sebalda, znajdującego się w północnej części miasta (za rzeką Pegnitz). Murowany, gotycki gmach swój niezwykły kształt zawdzięcza kolejnym fazom budowy, trwającej z górą dwa wieki. Bazylikowy, trójnawowy korpus powstał w latach 1270-1350, natomiast halowe prezbiterium dobudowano dopiero w latach 1439-1477. Fasadę z portalem głównym zdobionym rzeźbami i ogromnym okrągłym witrażem flankują dwie wysokie wieże. Podczas II wojny światowej kościół został poważnie uszkodzony, a później odbudowany.

Wnętrze

Wyposażenie kościoła praktycznie w całości stanowi ogromny zbiór dzieł sztuki gotyckiej. Obok kilkudziesięciu rzeźbionych ołtarzy znajdują się w nim witraże z XV w. czy figury apostołów z końca XIV w., zdobiące filary nawy głównej. Wyróżnia się kamienne gotyckie sakramentarium z lat 1493-1495. Wysoka na 20,1 m wieżyca niesie rzeźbiarskie przedstawienia Ostatniej Wieczerzy, Ukrzyżowania i Wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa. Jest to dzieło norymberskiego mistrza Adama Kraffta (przed 1460 – 1509), który uwiecznił się sam w jednej z trzech postaci, podtrzymujących konstrukcję. W nawie głównej zwraca uwagę wisząca grupa rzeźbiarska znana jako Pozdrowienie Anielskie (niem. Engelsgruss) – dzieło Wita Stwosza z lat 1515-1517.