Korona cierniowa
| Seria artykułów o: relikwiach chrześcijańskich |
|
 |
|
|
Relikwie |
|
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: informacje w dyskusji. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
Korona cierniowa – w religii chrześcijańskiej: jeden z atrybutów-symboli męczeństwa Jezusa Chrystusa; w języku potocznym symbol cierpienia.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Według Biblii, korona cierniowa upleciona została przez żołnierzy Poncjusza Piłata prawdopodobnie z rośliny Ziziphus spina-christi ("a żołnierze upletli koronę z cierni i włożyli Mu ją na głowę" J 19,2) zaraz po wyroku, którym Jezus został skazany na ubiczowanie. Korzystając z okazji, żołnierze założyli Jezusowi na głowę koronę cierniową, włożyli na niego szkarłatny płaszcz, do ręki dali mu trzcinę i podchodząc naśmiewali się niego, pluli nań i bili trzciną po głowie (por. J 19,1-3). Korona cierniowa towarzyszyła Jezusowi w drodze krzyżowej i w czasie śmierci. Według tradycji po zdjęciu z krzyża korona została zabrana przez jednego ze świadków jego śmierci.
Wierzy się, że setki lat później ta sama korona trafiła na dwory królewskie (m.in. Karola Wielkiego) i do licznych klasztorów (np. Saint-Denis). Wraz z postępującym w średniowieczu kultem relikwii, korona cierniowa należała do relikwii najwyższej rangi. W 1239 r. powróciła do Francji za sprawą Ludwika IX. Po translacji korony do zamku paryskiego monarcha ten polecił zbudowanie dwupoziomowej kaplicy Sainte-Chapelle, służącej do przechowywania relikwii patronów Francji (dolna kaplica) i korony Chrystusowej (kaplica górna). Przez całe średniowiecze miała miejsce praktyka wyrywania z niej cierni i ich translacji do wielu miejsc (głównie kościoły i klasztory), a także umieszczano je wśród insygniów władzy (np. korona świętego Wacława). Do dziś są czczone w sanktuariach na całym świecie (m.in. Rzym, Piza, Praga; w Polsce w Zamościu, Miechowie i Boćkach). Stąd też korona w obecnym stanie jest pozbawiona cierni.
Korona dziś [edytuj]
Obecnie relikwie korony cierniowej znajdujące się w katedrze Notre-Dame w Paryżu są obręczą o średnicy około 21 cm i mają formę splecionych uschniętych gałązek.
Ikonografia i fakty [edytuj]
W ikonografii utarł się zwyczaj przedstawiania korony cierniowej jako wąskiego pasa splecionych gałęzi cierniowych na samym czole Jezusa. W rzeczywistości jednak korona miała formę mitry przykrywającej całą głowę, dodatkowo przewiązanej sznurem. Prawdopodobnie koronę wykonano na zasadzie doczepiania gałęzi cierni do splecionego okręgu (dlatego konieczny był sznur mocujący gałęzie). Taki sposób przedstawiania korony cierniowej jest jednak rzadki (wg niektórych badaczy wskazówek na temat rzeczywistego wyglądu korony cierniowej założonej Jezusowi dostarcza Całun Turyński)
Korona cierniowa zaliczana jest do relikwii męki Pańskiej[1]. Obok niej są nimi również:
- gwoździe
- Drzewo Krzyża Świętego, tzn. krzyż
- Całun Turyński (Katedra Turyńska w Turynie)
- Kolumna Biczowania (Bazylika św. Praksedy w Rzymie)
- Święte Schody (pałac papieski na Lateranie)
- Titulus (tabliczka z napisem INRI w 3 językach; Jerozolima)
- Włócznia Przeznaczenia
oraz wiele innych.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Tomasz Hergesel, Danuta Kryszczuk, Relikwie Męki Pańskiej, "Nowe Życie" Nr 4, 2001
