Miechów

Miechów
Herb Miechowa
Państwo	Polska
Województwo	małopolskie
Powiat	miechowski
Gmina	Miechów gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie	1290
Burmistrz	Dariusz Marczewski
Powierzchnia	15,49 km²
Populacja (2010) • liczba ludności • gęstość	11 497 756 os./km²
Strefa numeracyjna	(+48) 41
Kod pocztowy	32-200
Tablice rejestracyjne	KMI
Położenie na mapie województwa małopolskiego Miechów
Położenie na mapie Polski Miechów
50°21′28″N 20°01′57″E
TERC (TERYT)	2121508054
Urząd miejski ul. Sienkiewicza 25 32-200 Miechów
Multimedia w Wikimedia Commons
Hasło Miechów w Wikisłowniku
Strona internetowa

Miechów – miasto w woj. małopolskim, w powiecie miechowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Miechów. Położone w Niecce Nidziańskiej nad potokiem Miechówką.

Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 11 497 mieszkańców.

Miechów położony jest przy międzynarodowej trasie nr 7E77 , w odległości ok. 40 km od Krakowa i 80 km od Kielc.

Centralnym elementem miasta, widocznym już z daleka, jest potężna bryła kościoła z charakterystyczną wieżą zwieńczoną hełmem w postaci ogromnej kuli. Kula ta symbolizuje Ziemię. Pod koniec października 2006 roku na hełmie wieży ustawiono figurę Chrystusa Zmartwychwstałego.

Położenie

Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 15,49 km².

Miechów położony jest w centralnej części Wyżyny Miechowskiej. Leży w dolinie potoku Miechówki, lewego dopływu Cichej (której ujściowy odcinek jest często błędnie utożsamiany z Miechówką).

W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. kieleckiego.

Historia

Bazylika Mniejsza Grobu Bożego przy dawnym klasztorze bożogrobców, widok z Rynku

Miasto uzyskało prawa miejskie w 1290r.

W styczniu 1734 doszło do bitwy pod Miechowem, w której polskie siły pokonały oddział saksoński, w czasie wojny o sukcesję polską.

W 1819 r., na skutek kasaty zakonu bożogrobców w zaborze rosyjskim, Miechów opuścili ostatni zakonnicy na czele z proboszczem kościoła Grobu Bożego i ostatnim prepozytem zakonu (w jednej osobie) Tomaszem Nowiną-Nowińskim.

Przez długi czas w Miechowie nie wolno było zamieszkiwać Żydom. Oficjalnie potwierdził to dekret proboszcza generalnego zakonu Bożogrobców Mateusza Buydeckiego z 1767 roku. Zaborcze władze carskie zniosły to ograniczenie dopiero w 1862 roku, w ramach reformy Aleksandra Wielopolskiego. Po osiedleniu się Żydów powstała Synagoga w Miechowie.

W czasach zaborów Polski Miechów znalazł się w granicach Guberni Radomskiej.

W czasie zaboru rosyjskiego w Miechowie, ze względu na bliskość granic Rosji, stacjonował kilkusetosobowy oddział żołnierzy rosyjskich. Dawne koszary mieszczą się przy obecnej ul. Sienkiewicza.^{[potrzebne źródło]}

W czasie zaboru rosyjskiego w centrum Miechowa, przy obecnym placu im. T. Kościuszki, powstała cerkiew prawosławna dla urzędników i żołnierzy rosyjskich. Po wycofaniu się Rosjan została ona rozebrana przez miejscową ludność. Na jej miejscu po II wojnie światowej wybudowano Pomnik Partyzantów Ziemi Miechowskiej.

Ze względu na ukształtowanie terenu Niemcy przygotowywali tereny w okolicy Miechowa do obrony, m.in. budując bunkry betonowe i ziemne, okopy, wycinając drzewa w dolinie Szreniawy. Zwiad Armii Czerwonej uzyskał informacje o tych działaniach, dlatego przeprowadzono uderzenia na północy i południu.

Przez kilka miesięcy po II wojnie światowej jego burmistrzem Miechowa był Tomasz Karkowski.

W 1955 r. decyzją administracyjną z powiatu miechowskiego wydzielono powiat proszowicki. W tym kształcie powiat istniał do 1975 r., kiedy został uchwalony dwustopniowy podział administracyjny kraju, a powiaty zniknęły z mapy Polski. Kard. Karol Wojtyła wielokrotnie odwiedzał Miechów, a jako papież podniósł godność kościoła do rangi bazyliki mniejszej 10 kwietnia 1996.

Zabytki

• Kolegiata Grobu Bożego w Miechowie
• Dworek „Zacisze” w Miechowie

Dzielnice i osiedla mieszkalne w Miechowie

Miechów oficjalnie nie jest podzielony na dzielnice, jego obszary nazywane są jedynie umownie, lub od nazwy osiedla.

• Kolonijki - obszar cechujący się zabudową jednorodzinną, osiedle to jest położone na znacznym obszarze, zajmując tym samym sporą część miasta, w połowie XX wieku przebiegała na tych terenach linia kolejki wąskotorowej.
• Osiedle Kolejowe - małe osiedle odznaczające się zabudową mieszaną, położone jest w zachodniej części miasta, tuż przy miechowskiej stacji PKP.
• Os. XXX-lecia PRL - drugie co do wielkości osiedle mieszkaniowe w Miechowie cechujące się zabudową wielorodzinną, wybudowane w czasach PRL-u.
• Os. Wł. Sikorskiego - największe osiedle miasta, zamieszkuje je ponad 4000 mieszkańców co stanowi około 30% ogółu zameldowanych w Miechowie. Na osiedlu tym znajduje się Szkoła Podstawowa nr 2, Gimnazjum nr 1 oraz hala sportowa wraz z kompleksem boisk w tym Orlik. Osiedle posiada dobrze rozwiniętą infrastrukturę drogową, oraz handlowo usługową. Mieszkańców tego osiedla jak i innych nęka brak komunikacji miejskiej w mieście.
• Os. Żeromskiego - osiedle domów jednorodzinnych w południowo-wschodniej części miasta.
• Centrum - centralna część miasta, która jest sektorem zarówno handlowo-usługowym jak i turystycznym, znajduje się tam Bazylika Bożogrobców, jak i domy handlowe Kłos i Bartosz, Powiatowa Biblioteka Publiczna oraz zaplecze hotelowo-gastronomiczne.

Komunikacja

Przez Miechów przechodzi linia kolejowa nr 8. W mieście znajduje się stacja kolejowa z której istnieją połączenia m. in. do Warszawy, Krakowa, Przemyśla, Szczecina, Olsztyna, Zakopanego.

Edukacja

Lata powojenne to okres rozwoju szkolnictwa w Miechowie. Funkcjonują tu obecnie:

• 2 szkoły podstawowe (Szkoła Podstawowa nr 1 im. Henryka Sienkiewicza oraz Szkoła Podstawowa nr 2 im. Marii Konopnickiej)
• gimnazjum (nr 1 im. Macieja Miechowity)
• liceum ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki
• liceum ekonomiczne
• prywatne gimnazjum Omega (działające w budynku LO)
• szkoły niepubliczne ZDZ w Kielcach
• zespół szkół zawodowych
• zespół szkół mechanicznych
• szkoła rolnicza
• szkoła muzyczna I stopnia
• Prywatna Wyższa Szkoła Ochrony Środowiska w Radomiu - Wydział Zamiejscowy
• 2 szkoły języka obcego

Organizacje

W Miechowie działają organizacje, których zadaniem jest promocja i rozwój miasta i ziemi miechowskiej. Są nimi:

• Fundacja Ziemi Miechowskiej
• Miechowskie Towarzystwo 1163 Roku

Wieloletnią tradycją cieszy się działająca od 1902 r. orkiestra dęta, która od 1957 r. nosi nazwę "Sygnał".

Wspólnoty religijne

Miasto jest siedzibą dekanatu miechowskiego Kościoła rzymskokatolickiego. W mieście istnieje jedna rzymskokatolicka parafia Grobu Bożego.

• Świadkowie Jehowy - zbór
• Świecki Ruch Misyjny "Epifania"^{[potrzebne źródło]}

Współpraca międzynarodowa

Miasta partnerskie:

• Herve
• Wołoczyska

Ciekawostki

Film Strach (film 1975) w reżyserii Antoniego Krauze został nakręcony w Miechowie. W filmie miasto występuje pod fikcyjną nazwą Dębniki, jednak jest rozpoznawalne już w pierwszych scenach, między innymi dzięki charakterystycznemu wyjściu z peronu na miasto.

Zobacz też

• Bitwa pod Miechowem (1734)
• Bitwa pod Miechowem (1863)
• Bożogrobcy
• Dekanat miechowski
• Maciej Miechowita
• Hrabia Manteufel - diabeł związany z Miechowem
• Synagoga w Miechowie
• Cmentarz żydowski w Miechowie
• Szpital św. Anny w Miechowie
• Wyżyna Miechowska
• Miechów Wąskotorowy

Literatura

• Guzik J., Działacze i partyzanci ziemi miechowskiej 1939-1945. Wyd. Związek Bojowników o Wolność i Demokrację, Koło Gminne - Wawrzeńczyce 1983, ss. 92.
• Szymański J., Miechów i Pińczów wraz z regionem. Wstępem i komentarzem opatrzyła Barbara Trelińska. Wyd. Muzeum Narodowe w Kielcach, Kielce 1983, ss. 240. Seria: Corpus inscriptionum Poloniae, t. 1. Województwo kieleckie. Pod red. Józefa Szymańskiego, z. 4.

Bibliografia

1. Bożogrobcy w Polsce. Praca zbiorowa. Wyd. Miechowskie Towarzystwo 1163 roku, Instytut Wydawniczy PAX, Miechów - Warszawa 1999, ss. 272. ISBN 83-211-1261-7

Linki zewnętrzne

• Historia Miechowa w dokumentach archiwalnych
• Miechów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom VI (Malczyce – Netreba) z 1885 r.