Miklós Jancsó

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miklós Jancsó
Miklós Jancsó (2000)
Miklós Jancsó (2000)
Data i miejsce urodzenia 27 września 1921
Vác
Data i miejsce śmierci 31 stycznia 2014
Budapeszt
Zawód reżyser, scenarzysta
Lata aktywności 1950–2014
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Miklós Jancsó (ur. 27 września 1921 w Vácu, zm. 31 stycznia 2014 w Budapeszcie) – węgierski reżyser i scenarzysta filmowy.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jest laureatem Złotej Palmy ze reżyserię filmu Czerwony Psalm (1972). Inne Jego filmy nominowane do tej nagrody to: Desperaci (1965), Gwiazdy na czapkach (1967), Ożywcze wiatry (1968), Elektra, moja miłość (1974), Vizi privati, pubbliche virtù (1975) oraz Węgierska rapsodia (1979).

Filmy Jancsó skupiają się często na drażniących i tragicznych tematach historycznych. Największą, międzynarodową sławę i uznanie przyniosła mu tzw. trylogia rewolucyjna, na którą składają się filmy: Desperaci (1965), Gwiazdy na czapkach (1967) oraz Cisza i krzyk (1968). Tematem ich wszystkich są dzieje węgierskich rewolucji.

Jego drugą żoną była węgierska reżyser Márta Mészáros, która przez lata tworzyła i mieszkała w Polsce. Para miała dwóch synów: Nyika i Miklósa Jr. Od 1981 trzecią żoną Jancsó była Zsuzsa Csákány.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]