Miklós Jancsó
| Miklós Jancsó | |
| Data i miejsce urodzenia | 27 września 1921 Vác |
| Zawód | reżyser, scenarzysta |
| Lata aktywności | od 1950 |
Miklós Jancsó (ur. 27 września 1921 w Vácu) - węgierski reżyser i scenarzysta filmowy.
Jest laureatem Złotej Palmy ze reżyserię filmu Czerwony Psalm (1972). Inne Jego filmy nominowane do tej nagrody to: Desperaci (1965), Gwiazdy na czapkach (1967), Ożywcze wiatry (1968), Elektra, moja miłość (1974), Vizi privati, pubbliche virtù (1975) oraz Węgierska rapsodia (1979).
Filmy Jancsó skupiają się często na drażniących i tragicznych tematach historycznych. Największą, międzynarodową sławę i uznanie przyniosła mu tzw. trylogia rewolucyjna, na którą składają się filmy: Desperaci (1965), Gwiazdy na czapkach (1967) oraz Cisza i krzyk (1968). Tematem ich wszystkich są dzieje węgierskich rewolucji.
Jego drugą żoną była węgierska reżyser Márta Mészáros, która przez lata tworzyła i mieszkała w Polsce. Para ma dwóch synów: Nyika i Miklósa Jr. Od 1981 trzecią żoną Jancsó jest Zsuzsa Csákány.
Wybrana filmografia [edytuj]
- Światło na twarzy (1963)
- Wojenna przyjaźń (1964)
- Desperaci (1965)
- Gwiazdy na czapkach (1967)
- Cisza i krzyk (1968)
- Ożywcze wiatry (1968)
- Agnus Dei (1970)
- Pacyfistka (1970)
- Czerwony Psalm (1972)
- Elektra, moja miłość (1974)
- Węgierska rapsodia (1979)
- Sezon potworów (1986)
- Jézus Krisztus Horoszkópja (1988)
- Szlag trafił sprawiedliwość (2010)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Miklós Jancsó w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Miklós Jancsó w bazie filmpolski.pl
