Nektarynka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nektarynka
Nectarines summer 2006 edit.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj Prunus
Gatunek brzoskwinia zwyczajna
Odmiana nektarynka
Nazwa systematyczna
Prunus persica var. nucipersica (Suckow) C. Schneider
Ill. Handb. Laubholzk. 1:594. 1906
Synonimy

P. persica var. nectarina (Aiton) Maxim.)

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiaty nektarynki

Nektarynka (Prunus persica var. nucipersica) – odmiana (a właściwie grupa odmian) brzoskwini zwyczajnej, od której nektarynki odróżnia przede wszystkim gładka skórka owoców. Pochodzenie nektarynek przez długi czas było zagadką. Podejrzewano, że jest to mieszaniec brzoskwini i śliwy. Jednak badania genetyczne wykazały, że brak charakterystycznego omszenia, to skutek ujawnienia się genu recesywnego, odpowiedzialnego za tę cechę rośliny. Jest uprawiana w Polsce.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo o wysokości do 6 m, krótkowieczne, żyjące do 30 lat.
Pień
Kora ciemno brunatnoszara, nieraz u dołu prawie czarna, podłużnie spękana.
Liście
Lancetowate, faliście ząbkowane, błyszczące.
Kwiaty
Różowe, pięciokrotne, o licznych słupkach i pręcikach. Kwitnie w kwietniu, przed pojawieniem się liści.
Owoce
Pestkowiec o masie 100-200 g, żółtej skórce z czerwonym rumieńcem. Dojrzewa w zależności od odmiany od lipca do października. Od owoców brzoskwini różnią się tym, że mają gładką skórkę, bez omszenia.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina uprawna. Największe obszary jej uprawy znajdują się we Francji, Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Stanach Zjednoczonych, Chile oraz w Południowej Afryce. W Polsce jest uprawiana, jednak jej uprawa, ze względu na duże wymagania cieplne jest narażona na ryzyko. Jej kwiaty często niszczone są przez przymrozki wiosenne.
  • Sztuka kulinarna. Doskonały owoc jadalny, który stał się popularny dopiero na początku dwudziestego wieku. Ma aromatyczny i soczysty miąższ o żółtej, lub pomarańczowej barwie i bardziej zwarty, niż u brzoskwini, przez co łatwo oddziela się od pestki. Najczęściej używana jest do bezpośredniego spożycia, jako owoc deserowy, ale używana jest także jako dodatek do lodów, ciast. Robi się z niej także przetwory: dżemy, soki, kompoty, likiery, galaretki. Czasami poddaje się ją suszeniu.
  • Wartości odżywcze: 100 g nektarynki zawiera: ok. 12 g węglowodanów, 214 mg potasu, 1 mg sodu, 9 mg wapnia, 28 mg fosforu, 13 mg magnezu, 0,5 mg żelaza, 0,13 mg cynku, 0,08 mg miedzi, 0,13 mg manganu, 13,7 mg witaminy C, ponadto: witaminę A, β-karoten, witaminę E, B1, B2, PP i 203 kJ energii[2].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
  2. Dieta – aktualności. [dostęp 18 stycznia 2008 r.].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. zbiorowe: Sadownictwo i szkółkarstwo. Warszawa: PWRiL, 1995. ISBN 83-09-01624-7.