Pat Garrett & Billy the Kid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pat Garrett & Billy the Kid
Okładka
Ścieżka dźwiękowa Boba Dylana
Wydany 13 lipca 1973
Nagrywany 20 stycznia-luty 1973
Gatunek folk rock
Długość 35:23
Wytwórnia Columbia
Producent Gordon Carroll
Oceny

All Music 3.5/5 gwiazdek

Płyta po płycie

Patt Garrett & Billy the Kid – 12 studyjny album Boba Dylana zawierający skomponowaną i wykonywaną przez niego muzykę do filmu Pat Garrett i Billy Kid, nagrany w styczniu i lutym 1973 r. Płyta została dedykowana reżyserowi filmu Samowi Peckinpahowi.

Historia i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

Po dwuletnim okresie przerwy Dylan w końcu zdecydował się wejść do studia. Jednak plonem sesji nie miał być kolejny studyjny album, ale nagranie muzyki do filmu Sama Peckinpaha. Był zresztą jednym z aktorów i mimo licznych cięć i końcowego zmontowania filmu wbrew reżyserowi, część jego roli ocalała, chociaż jest bardzo fragmentaryczna.

Muzyka do filmu powstała na trzech sesjach nagraniowych, które można podzielić na dwie części: sesja meksykańska i sesje kalifornijskie.

Chociaż na albumie praktycznie wszystkie utwory (aż 9) pochodzą z sesji kalifonijskich, a z sesji meksykańskiej tylko jeden, to dla fanów-zbieraczy ważniejsza jest właśnie ona. Powstało na niej pięć utworów. Na filmie (ale nie na płycie) pojawiają się dwa utwory z tej sesji: "Billy 4" (który ukazał się na albumie) i "Billy Surrenders". Ta ostatnia kompozycja jest na obu wersjach filmu: pociętej i pozbawionej wielu kluczowych scen wersji oryginalnej oraz nowszej wersji przygotowanej przez samego reżysera według jego pierwotnego planu. W tym drugim filmie utwór ten jest nieco bardziej kompletny. Towarzyszy on scenie w burdelu[1].

Pominięto z tej sesji zarówno na filmie, jak i na albumie utwór "Goodbye Holly", co jest ciekawe, gdyż była to druga wokalna kompozycja do filmu (pierwsza to "Billy"). Chociaż poświęcona była śmierci, muzycznie była w dość żywym tempie. Jednak Jerry Fielder, aranżer muzyczny, stwierdził, iż piosenka ta nie pasuje do filmu i zażądał nowego utworu. Podczas współpracy obaj serdecznie się znienawidzili[2].

W wyniku odrzucenia "Goodbye Holly" Dylan skomponował jeszcze w Durango (przeprowadził się do niego w listopadzie 1972 r. z całą rodziną) "Knockin' on Heaven's Door", którego pierwsze wersy Mama, take this badge off of me/I can't use it anymore odnosiły się raczej do sytuacji samego Dylana[2].

Druga sesja do albumu (pierwsza z Burbank) dostarczyła świetny, całkowicie zaimprowizowany i zaintonowany przez Dylana utwór "Rock Me Mama". Rozwinął się on z riffu, który Dylan zaczął grać natychmiast po ukończeniu skomplikowanego aranżacyjnie "Final Theme".

Chociaż większość muzyki do tego filmu jest właściwie wariacjami na temacie "Billy'ego", to jednak dobrze pasuje do filmu. Podkreśla emocjonalnie i tematycznie niektóre sceny, nie stając się nigdy muzyką samą dla siebie i zbyt zwracającą uwagę.

Po wyprowadzce z Durango Dylan z rodziną nie powrócili do Nowego Jorku, tylko zamieszkali w kalifonijskim Malibu.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

  • Bob Dylan[• 1]gitara, śpiew (sesje 1-3)
  • Terry Paulgitara basowa, śpiew towarzyszący (sesje 1-2)
  • Mike Utley – organy (sesja 1)
  • Sammy Creason – perkusja (sesja 1)
  • Stephen Bruton – gitara elektryczna (sesja 1)
  • nieznany chórek – (sesja 1)
  • nieznani trębacze – (sesja 1)
  • Roger McGuinn – gitara (sesje 2, 3)
  • Donna Weiss – chórek (sesja 2, 3)
  • Jim Keltner – perkusja (sesja 2)
  • Russ Kunkeltamburyn, bongosy (sesja 2)
  • Carol Hunter – gitara, śpiew towarzyszący (sesja 2)
  • Brenda Patterson – chórek (sesja 2)
  • Gary Fosterflety (sesja 2)
  • Carl Fortinaharmonium (sesja 2)
  • Fred Katzwiolonczela (sesja 2)
  • Ted Michel – wiolonczela (sesja 2)
  • Booker T. Jones – gitara basowa (sesja 3)
  • Bruce Langhorne – gitara (sesja 3)
  • Priscilla Jones – chórek (sesja 3)
  • Byron Berline – śpiew towarzyszący, skrzypce wiejskie (ang. fiddle) (sesja 3)
  • Jolly Rogerbandżo
  1. Pogrubionym drukiem zaznaczeni są muzycy wymienieni na okładce płyty

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

1. Main Title Theme (Billy) 6:06
2. Cantina Theme (Workin' for the Law) 2:56
3. Billy 1 3:55
4. Bunkhouse Theme 2:15
5. River Theme 1:28
6. Turkey Chase 3:34
7. Knockin' on Heaven's Door 2:32
8. Final Theme 5:23
9. Billy 4 5:03
10. Billy 7 2:07
35:19

Odrzuty z sesji[edytuj | edytuj kod]

Sesja 1
  • Billy (instrumentalny)
  • Billy
  • Under Turkey (instrumentalny)
  • Billy Surrenders (instrumentalny)
  • Billy Surrenders (z chórkiem żeńskim)
  • And He's Killed Me Too (instrumentalny)
  • Goodbye Holly
  • Pecos Blues (instrumentalny)
Sesja 2
  • Sweet Amarillo
  • Knockin' on Heaven's Door (instrumentalny)
  • Rock Me Mama
  • Niezatytułowany instrumentalny
  • Final Theme (instrumentalny)
  • Ride Billy Ride
Sesja 3
  • River Theme (instrumentalny)

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Producent – Gordon Carroll
  • Studio, miejsce i data nagrań –
  1. sesja: CBS Discos Studios, Meksyk), Meksyk; 20 stycznia 1973 r. (9)
  2. sesja: Burbank Studios, Burbank, Kalifornia; luty 1973 (4, 7, 8, 10)
  3. sesja: Burbank Studios, Burbank, Kalifornia; luty 1973 (1, 2, 3, 5, 6)
  • Inżynier – Dan Wallin
  • Studio – The Burbank Studios
  • Czas – 35 min. 23 sek.
  • Fotografie – Manuel Palomino
  • Kierownictwo artystyczne i projekt – John Van Hammersveld
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – CK 32460; PCT 32460
Wznowienie na cd
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – CK 32460
  • Rok wznowienia – 1989

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
1970 Billboard USA. Albumy popowe 16
1970 Melody Maker WB. Albumy popowe 29

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Singel Lista Pozycja
1973 "Knockin' on Heaven's Door" Billboard. Single popowe 12

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press, Nowy Jork 2004 ISBN 1-84449-095-5
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ISBN 0-8230-7974-0

Zobacz[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Clinton Heylin. Bob Dylan: the Recording Sessions. Str. 92
  2. 2,0 2,1 Ibid. Str. 93