Love Minus Zero/No Limit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Love Minus Zero/No Limit
Utwór z repertuaru Boba Dylana
z albumu Bringing It All Back Home
Wydany 22 marca 1965
Nagrywany 14 stycznia 1965
Gatunek blues rock, folk rock
Długość 2:51
Twórca Bob Dylan
Producent Tom Wilson
Utwór po utworze

Love Minus Zero/No Limit – piosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w styczniu i wydana na albumie Bringing It All Back Home w marcu 1965.

Historia i charakter utworu[edytuj | edytuj kod]

Tytuł piosenki jest dla większości niezrozumiały. W 1965 r. Dylan zapowiedział ten utwór następująco Tytuł tej piosenki jest jak matma, no wiecie, jak ułamek. I rzeczywiście na niektórych albumach winylowych tytuł był zapisany matematycznie

Love Minus Zero
———————
No Limit

czyli góra jest dzielona przez dół i rozwiązaniem jest "absolutnie nieskończona miłość".

Jest to kompozycja o miłości i można ją traktować jako piosenkę stowarzyszoną z "She Belongs to Me", pomimo - a może właśnie dlatego - że traktują one o dwóch zupełnie innych kobietach. "Love Minus Zero/No Limit" jest utworem o prawdziwej, idealnej miłości, której nic nie przeszkadza, nawet zewnętrzny chaos. I chociaż Dylan podkreśla jej moc i ceni ją za to, to końcowe wersy (kruk ze złamanym skrzydłem) ukazują także jej podatność na zranienie.

Pewien wpływ na jej poetycką stronę mógł mieć wiersz Williama Blake'a "The Sick Rose".

Pierwszych nagrań tej piosenki dokonał Dylan 13 stycznia 1965 podczas akustycznej sesji z Johnem Sebastianem grającym na basie. Powstały wtedy trzy jej wersje. Następnego dnia, już w poszerzonym składzie, Dylan nagrał cztery wersje utworu z instrumentami elektrycznymi.

W latach 60. XX wieku piosenka ta wykonywana na koncertach Dylana nie cieszyła się wielką popularnością. Uległa wielkiej rewitalizacji podczas obu części Rolling Thunder Revue w 1975 i 1976. Od 1978 Dylan wykonywał ją zdecydowanie w szybszym tempie, dodając ekwilibrystyczne partie wykonywane na harmonijce ustnej. Po przerwie w wykonywaniu tego utworu w okresie "chrześcijańskim" artysty (jego trzy tournée, które wtedy wykonał, miały charakter tylko gospelowy), powrócił do wykonywania utworu. Obecnie prezentowany jest on w formie półakustycznej.

Sesje i koncerty Dylana, na których wykonywał ten utwór[edytuj | edytuj kod]

1965[edytuj | edytuj kod]

1966[edytuj | edytuj kod]

1971[edytuj | edytuj kod]

1972[edytuj | edytuj kod]

1975[edytuj | edytuj kod]

1976[edytuj | edytuj kod]

1978[edytuj | edytuj kod]

1980[edytuj | edytuj kod]

1981[edytuj | edytuj kod]

1984[edytuj | edytuj kod]

1988[edytuj | edytuj kod]

W latach 90. XX wieku i 2000. XXI wieku piosenka ta była w dalszym ciągu sporadycznie wykonywana

Dyskografia i wideografia[edytuj | edytuj kod]

Dyski (albumy)
Film

Wersje innych wykonawców[edytuj | edytuj kod]

  • Duane Eddy - Duane Does Dylan (1965)
  • The Turtles - It Ain't Me, Babe (1965)
  • Silkie - You've Got to Hide Your Love Away (1965)
  • The Spokesmen - The Dawn of Correction (1965)
  • Noel Harrison - Noel Harrison (1966)
  • The Leaves - The Leaves (1966)
  • P.J. Orion - P.J. Orion (1966)
  • Fabulous Four - After All (1967)
  • Joan Baez - Any Day Now (1968); Vanguard Sessions: Baez Sings Dylan (1998)
  • Julie Felix - This Is (1970)
  • Turley Richards - Turley Richards (1970)
  • Leon Russell - Leon Russell and the Shelter People (1971)
  • Rick Nelson - Rudy the Fifth (1971)
  • Buck Owens - Bridge over Troubled Water (1971)
  • Mike Batt Orchestra - Portrait of Bob Dylan (1972)
  • The Flying Burrito Brothers - Southern Tracks (1990)
  • The Janglers - The Janglers Play Dylan (1992)
  • Eric Clapton na albumie sygnowanym przez Boba Dylana The 30th Anniversary Concert Celebration
  • Judy Collins - Judy Sings Dylan... Just Like a Woman (1993)
  • Rod Stewart na albumie różnych wykonawców Diana Princess of Wales Tribute (1997)
  • Rich Lerner and the Groove - Cover Down (1999)
  • Doug Sahm - The Return of Wayne Douglas (2000)
  • Eliza Gilkyson na albumie różnych wykonawców A Nod to Bob (2001)
  • 2 of Us - From Zimmerman to Genghis Khan (2001)
  • Michel Montecrossa - Eternal Circle (2001)
  • Fleetwood Mac - Say You Will (2003)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press, Nowy Jork 2004 ISBN 1-84449-095-5
  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 ISBN 0-312-13439-8
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ISBN 0-8230-7974-0

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]