Przewodniczący Komisji Europejskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Unia Europejska
European Union as a single entity.svg
Ten artykuł jest częścią serii:
Polityka i instytucje
Unii Europejskiej

Portal Unia Europejska

Wikiprojekt Unia Europejska

Wikiprojekt Polityka

Przewodniczący Komisji Europejskiej - najważniejsze stanowisko Unii Europejskiej. Nominuje on komisarzy spośród członków Komisji, może też w razie potrzeby ich przenosić bądź zwalniać. Determinuje porządek obrad KE, tylko on jest również upoważniony do zgłoszenia nowego prawa wspólnotowego.

Stanowisko to powstało w roku 1957 na mocy traktatów rzymskich. Obecne prawo przewiduje pięcioletnią kadencję z możliwością jednorazowego powtórzenia. Aktualnym (jedenastym) przewodniczącym jest José Manuel Barroso, członek Europejskiej Partii Ludowej i były premier Portugalii. Przejął władzę w październiku 2004.

Jak dotąd przewodniczącymi byli: Niemiec, Belg, dwóch Włochów, Holender, dwóch Francuzów, Brytyjczyk, dwóch Luksemburczyków, Hiszpan i Portugalczyk. Nigdy funkcji tej nie pełniła kobieta.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Odpowiednikiem Komisji Europejskiej w Europejskiej Wspólnocie Węgla i Stali była tak zwana Wysoka Władza, którą powołano za sprawą traktatów paryskich w 1951. W 1957, gdy podpisano traktaty rzymskie, ustanowiono KE (choć nazwa ta przyjęła się dopiero po powstaniu Unii Europejskiej). Przejęła ona część uprawnień Wysokiej Władzy i Komisji Euratomu (które to ostatecznie zlikwidowano w 1967). Pierwszym przewodniczącym nowego ciała ustawodawczego został Niemiec Walter Hallstein, który od początku skupił swoje wysiłki na podporządkowaniu się kodeksów prawa państw członkowskich prawodawstwu EWG. Z początku nie odnosił zbyt wielu sukcesów, dopiero z czasem, dzięki pomocy Trybunału Sprawiedliwości, lokalne rządy zaczęły traktować Komisję poważniej.

Lista przewodniczących[edytuj | edytuj kod]

Legenda:   [     ] tendencje lewicowe (np. PES) - [     ] tendencje liberalne (np. ELDR) - [     ] tendencje prawicowe (np. CD/EPP)

President Objął urząd Opuścił urząd Państwo Partia Zdjęcie
1 Walter Hallstein
Komisja Hallsteina
1 stycznia 1958 30 czerwca 1967 Niemcy Zachodnie Niemcy Zachodnie Chrześcijańscy demokraci
Narodowa: CDU
Bundesarchiv B 145 Bild-F004665-0003, Walter Hallstein.jpg
2 Jean Rey
Komisja Reya
2 lipca 1967 1 lipca 1970 Belgia Belgia Liberalni demokraci
Narodowa: PRL
3 Franco Maria Malfatti
Komisja Malfattiego
2 lipca 1970 1 marca 1972 Włochy Włochy Chrześcijańscy demokraci
Narodowa: DC
4 Sicco Mansholt
Komisja Mansholta
22 marca 1972 5 stycznia 1973 Holandia Holandia Socjaliści
Narodowa: PvdA
5 François-Xavier Ortoli
Komisja Ortoliego
6 stycznia 1973 5 stycznia 1977 Francja Francja Chrześcijańscy demokraci
Narodowa: RPR
6 Roy Jenkins
Komisja Jenkinsa
6 stycznia 1977 19 stycznia 1981 Wielka Brytania Wielka Brytania Socjaliści
Narodowa: Labour
7 Gaston Thorn
Komisja Thorna
20 stycznia 1981 6 stycznia 1985 Luksemburg Luksemburg Liberalni demokraci
Narodowa: Demokratesch
Gaston Thorn - World Economic Forum Annual Meeting 1986.jpg
8 Jacques Delors
Commission Delors
7 stycznia 1985 24 stycznia 1995 Francja Francja Socjaliści
Narodowa: PS
Bundesarchiv B 145 Bild-F078267-0023, Bonn, Ministerpräsidenten mit EU-Kommissar Delors-CROPPED.jpg
9 Jacques Santer
Komisja Santera
25 stycznia 1995 15 marca 1999[1] Luksemburg Luksemburg Partia Ludowa
Narodowa: CSV
~ Manuel Marín
Tymczasowa komisja Marína
15 marca 1999 17 września 1999 Hiszpania Hiszpania Socjaliści
Narodowa: PSOE
Manuel Marin.jpg
10 Romano Prodi
Komisja Prodiego
17 września 1999 22 listopada 2004[2] Włochy Włochy Liberalni demokraci
Narodowa: Democratici
Prodi27marzo2007.jpg
11 José Manuel Barroso
Komisja Barroso
22 listopada 2004 Sprawuje urząd
Kadencja wygasa 31 października 2014
Portugalia Portugalia Partia Ludowa
Narodowa: PSD
José Manuel Barroso MEDEF 2.jpg

Przypisy

  1. Santer szybko zrezygnował. Jego funkcję aż do września tymczasowo pełnił Marín, zastąpiony później przez Prodiego.
  2. Kadencja trwała do 31 października 2004, z powodu opóźnionego powołania komisji Barroso, działanie komisji Prodiego przedłużono do 22 listopada 2004.