Andrzej Supron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Andrzej Supron
Andrzej Supron
Data i miejsce urodzenia 22 października 1952
Warszawa
Zawód zapaśnik, trener, komentator sportowy
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Andrzej Supron w Wikicytatach

Andrzej Supron (ur. 22 października 1952 w Warszawie) − polski zapaśnik, mistrz świata i Europy, wicemistrz olimpijski, trener i sędzia zapaśniczy, także aktywny w branży rozrywkowej.

7 marca 2013 w ramach protestu przeciwko usunięciu zapasów z programu igrzysk olimpijskich 2020 zwrócił Międzynarodowemu Komitetowi Olimpijskiemu srebrny medal wywalczony na igrzyskach olimpijskich w Moskwie w 1980[1].

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Powiśla. Zapasy zaczął uprawiać w szkole podstawowej. Ukończył technikum górnicze w Katowicach oraz Akademię Wychowania Fizycznego w Katowicach.

Jego macierzystym klubem był ZKS Elektryczność Warszawa. Później był wieloletnim zawodnikiem GKS Katowice. Jest uważany za najwybitniejszego polskiego zapaśnika i wszechstronnego technika i taktyka. Jego ulubiona technika to rzut przez biodro, przezwane "biodrem Suprona". Już w wieku 17 lat otrzymał od późniejszego króla Szwecji Gustawa II nagrodę − Puchar dla najlepszego technika. Po Mistrzostwach świata w których wygrał wszystkie walki przed czasem nie tracąc żadnego punktu zyskał przydomek "Profesor zapasów"[potrzebne źródło].

Osiągnięcia sportowe[edytuj | edytuj kod]

  • Złoty medalista na młodzieżowych Mistrzostwach Europy w Huskvarnie w 1970 roku
  • Wicemistrz olimpijski w stylu klasycznym (1980 − kategoria 68 kg)
  • 6-krotny medalista MŚ (złoty − 1979, srebrny − 1975, 1978, 1982 i 1983, brązowy − 1974)
  • 7-krotny medalista ME (złoty − 1975 i 1982, srebrny − 1974 i 1983, brązowy − 1972, 1979 i 1981)
Rok Zawody Miejsce Medal
1972 Mistrzostwa Europy Katowice Bronze medal with cup.svg brąz
1974 Mistrzostwa Świata Katowice Bronze medal with cup.svg brąz
1974 Mistrzostwa Europy Madryt Silver medal with cup.svg srebro
1975 Mistrzostwa Świata Mińsk

Silver medal with cup.svg srebro

1975 Mistrzostwa Europy Ludwigshafen Gold medal with cup.svg złoto
1978 Mistrzostwa Świata Meksyk Silver medal with cup.svg srebro
1979 Mistrzostwa Świata San Diego Gold medal with cup.svg złoto
1979 Mistrzostwa Europy Bukareszt Bronze medal with cup.svg brąz
1980 Igrzyska Olimpijskie Moskwa Silver medal-2008OB.svg srebro
1981 Mistrzostwa Europy Göteborg Bronze medal with cup.svg brąz
1982 Mistrzostwa Świata Katowice Silver medal with cup.svg srebro
1982 Mistrzostwa Europy Warna Gold medal with cup.svg złoto
1983 Mistrzostwa Świata Kijów Silver medal with cup.svg srebro
1983 Mistrzostwa Europy Budapeszt Silver medal with cup.svg srebro

Polityka[edytuj | edytuj kod]

W 1993 wstąpił do Polskiej Partii Przyjaciół Piwa. W wyborach w tym samym roku jako jej członek kandydował do Sejmu z listy Samoobrony − Leppera w województwie katowickim (otrzymał 4346 głosów)[2][3][4]. W 1995 wycofał się z działalności politycznej.

Rozrywka[edytuj | edytuj kod]

W latach 1998−2000 komentował wrestling (WWF - obecne WWE) w telewizji Wizja Sport. Obecnie robi to, wraz z Pawłem Borkowskim, dla Extreme Sports Channel i Eurosportu (gale WWE), a także dla Orange Sport (TNA Impact Wrestling). Jest także założycielem dwóch organizacji wrestlingu − DDW oraz TBW.

Komentuje również gale MMA (m.in. Fighters Arena Łódź 2), a także prowadzi je jako konferansjer.

W TVN prowadził program rozrywkowy Trafiony zatopiony.

Andrzej Supron zagrał w kilku produkcjach telewizyjnych:

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 1994 został odznaczony przez prezydenta Lecha Wałęsę Krzyżem Ofierskim Orderu Odrodzenia Polski. Posiada tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu. Był sześciokrotnie odznaczany Srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma troje dzieci.

Przypisy

  1. Andrzej Supron w proteście oddał srebrny medal olimpijski. eurosport.onet.pl, 7 marca 2013.
  2. Co łączy Krzysztofa Ibisza z Leszkiem Bublem?. polskapartianarodowa.org.
  3. Agnieszka Hyży. Trybun ludu. „Wprost”. 
  4. Jestem w sumie pogodnym facetem. rp.pl, 22 stycznia 1998.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]