Reprezentacja Polski w rugby union mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polska
Polska
Przydomek Biało-czerwoni
Związek Polski Związek Rugby
Trener Polska Marek Płonka
(5 lipca od 2013 r.)
Kapitan Kamil Bobryk
Najwięcej występów Stanisław Więciorek (65)
Najwięcej punktów Janusz Urbanowicz (205)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Polska 9:8 NRD 
Łódź, 24 sierpnia 1958
Najwyższe zwycięstwo
 Polska 74:0 Norwegia 
Ryga, 24 września 1994
Najwyższa porażka
 Rumunia 74:13 Polska 
Bukareszt, 2 maja 1998
Ostatni mecz
 Polska 12:21 Mołdawia 
Siedlce, 5 kwietnia 2014
Najbliższy mecz
 UkrainaPolska 
Lwów, 26 kwietnia 2014
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Reprezentacja Polski mężczyzn w rugby 15-osobowym – zespół rugby union, reprezentujący Rzeczpospolitą Polską w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować zarówno zawodnicy posiadający obywatelstwo polskie, jak i gracze niebędący obywatelami Polski, ale o polskich korzeniach lub mieszkający w Polsce. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Polski Związek Rugby (PZR). Obecnie występuje w Dywizji 1B Pucharu Narodów Europy z Czechami, Mołdawią, Niemcami, Szwecją i Ukrainą. Według stanu na 1 kwietnia 2013 roku zajmuje najwyższe w swojej historii, 25. miejsce w rankingu Międzynarodowej Rady Rugby (IRB)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

9 września 1957 podczas Walnego Zjazdu Założycielskiego w Warszawie doszło do założenia Polskiego Związku Rugby, a już 23 września 1957 został on przyjęty w poczet członków Europejskiej Federacji Rugby FIRA (obecnie FIRA-AER). Od tego momentu możliwym stało się przystąpienie Polski do oficjalnej rywalizacji międzynarodowej. Swoje pierwsze oficjalne spotkanie międzypaństwowe polska reprezentacja narodowa rozegrała na stadionie w Łodzi 24 sierpnia 1958, w którym przy obecności 3 000 widzów pokonała NRD 9:8. W kwalifikacjach do dwóch pierwszych Pucharów Świata Polacy nie startowali, bowiem członkiem Międzynarodowej Rady Rugby (obecnie International Rugby Board - IRB) Polski Związek Rugby został dopiero w marcu 1988. Począwszy do edycji w 1991 roku „biało-czerwonym” ani razu nie udało się awansować do turnieju finałowego tej imprezy. Największym sukcesem jest awans do Dywizji 2A[a] Europejskiego Pucharu Narodów w 2008 roku.

Rozgrywki międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Puchar Narodów Europy[edytuj | edytuj kod]

Rok Klasa rozgrywek Wynik
1999/2000 Dywizja C 2. miejsce
2000–2002 Dywizja B2 1. miejsce (awans)
2002–2004 Dywizja 2A 4. miejsce
2004–2006 [b]
2006–2008 Dywizja 2B 1. miejsce (awans)
2008–2010 Dywizja 2A 4. miejsce
2010–2012 Dywizja 1B 2. miejsce

Puchar świata w rugby[edytuj | edytuj kod]

Rok Faza rozgrywek
1987 nie brała udziału
1991
1995
1999
2003
2007
2011
2015

Aktualna kadra[edytuj | edytuj kod]

Mecz sparingowy pomiędzy reprezentacją Polski (czerwone strone) a drużyną armii francuskiej, Sopot 2006 r.
Mecz w Pucharze Narodów Europy Polska (białe stroje) – Chorwacja, Gdynia 2007 r.

Zawodnicy powołani oraz rezerwowi na mecz ze Szwecją (7 września 2013 r.)[2]. Flagi oznaczają przynależność klubową.

Pozycja Rugbysta
Młynarz Francja Kamil Bobryk
Młynarz Francja Grzegorz Janiec
Młynarz Polska Sławomir Kaszuba
Filar Szkocja Craig Bachurzewski
Filar Polska Adrian Chróściel
Filar Polska Rafał Kwiatkowski
Filar Polska Bartosz Szypura
Filar Polska Rafał Witoszyński
Wspieracz Francja Michał Krużycki
Wspieracz Francja Kacper Ławski
Wspieracz Polska Marek Płonka
Rwacz Szkocja Mateusz Bartoszek
Rwacz Polska Cyprian Majcher
Rwacz Polska Karol Perzak
Wiązacz Francja Tomasz Hebda
Wiązacz Polska Bartłomiej Jasiński
Wiązacz Polska Stanisław Niedźwiecki
Pozycja Rugbysta
Łącznik młyna Polska Rafał Janeczko
Łącznik młyna Polska Łukasz Szostek
Łącznik ataku Polska Dawid Banaszek
Łącznik ataku Polska Dawid Lorentowicz
Środkowy Polska Mariusz Wilczuk
Środkowy Polska Rafał Szrejber
Środkowy Polska Robert Pawelec
Skrzydłowy Polska Tomasz Gasik
Skrzydłowy Polska Radosław Rakowski
Skrzydłowy Polska Tomasz Rokicki
Skrzydłowy Polska Szymon Sirocki
Obrońca Norwegia Piotr Jurkowski
Obrońca Polska Tomasz Stępień

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej punktów w kadrze
Stan na 5 kwietnia 2014 r.[3]
Gwiazdką oznaczono aktywnych zawodników.

Lp. Zawodnik Punkty
1. Janusz Urbanowicz 205
2. David Chartier* 152
3. Czesław Jagieniak 143
4. Bogdan Wróbel 134
5. Dawid Banaszek* 133

Najwięcej oficjalnych spotkań w kadrze
Stan na 5 kwietnia 2014 r.[3]

Lp. Zawodnik Mecze
1. Stanisław Więciorek 65
2. Kazimierz Matczak 59
3. Bolesław Malarczyk 57
4. Jan Jagieniak 51
5. Dariusz Komisarczuk 50

Trenerzy i selekcjonerzy[edytuj | edytuj kod]

Mecz w Pucharze Narodów Europy Polska – Belgia, Warszawa 2009 r.
  • Marian Bondarowicz (1958–1959)
  • Eugeniusz Rogatka (1959–1960)
  • Marian Bondarowicz (1960–1961)
  • Jan Frankowski (1961)
  • Marian Bondarowicz (1962)
  • Józef Koter (1963)
  • Józef Grochowski (1964)
  • Franciszek Nowak (1965)
  • Józef Sokołowski (1965–1968)
  • Zbigniew Janus (1969–1970)
  • Józef Sokołowski (1970)
  • Józef Grochowski (1971–1975)
  • Józef Sokołowski (1975)
  • Ryszard Wiejski (1976–1989)
  • Andrzej Kopyt (1990)
  • Zdzisław Szczybelski (1990–1991)
  • Andrzej Kopyt (1991–1994)
  • Ryszard Wiejski i Maciej Powała-Niedźwiecki (1994–1995)
  • Maciej Powała-Niedźwiecki (1995–2000)
  • Jerzy Jumas (2000–2006)
  • Tomasz Putra (2006–2013)
  • Marek Płonka (od 2013)

Ranking IRB[edytuj | edytuj kod]

Pełny aktualny ranking na oficjalnej stronie IRB: www.irb.com

Uwagi

  1. Obecna dywizja 1B
  2. Swoje spotkania w Pucharze Narodów Europy rozgrywały drużyny dywizji 1. i 3., natomiast zespoły dywizji 2. grały jedynie mecze eliminacji pucharu świata.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]