Sławomir Skrzypek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sławomir Skrzypek
Slawomir Skrzypek - World Economic Forum Turkey 2008.jpg
Sławomir Skrzypek podczas Światowego Forum Ekonomicznego 2008 w Turcji
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1963
Katowice
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 2010
Smoleńsk
Prezes Narodowego Banku Polskiego
Okres urzędowania od 11 stycznia 2007
do 10 kwietnia 2010
Poprzednik Leszek Balcerowicz
Następca Piotr Wiesiołek (p.o.)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Sławomir Stanisław Skrzypek (ur. 10 maja 1963 w Katowicach, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski inżynier, ekonomista, zastępca prezydenta Warszawy w latach 2002–2005, od 2007 do 2010 prezes Narodowego Banku Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Okres PRL[edytuj | edytuj kod]

W czasach licealnych i studenckich był związany z Konfederacją Polski Niepodległej[1]. Po 13 grudnia 1981 nawiązał współpracę z Adamem Słomką, m.in. wspólnie z nim drukował wydawnictwa podziemne KPN. W 1982 za prowadzoną działalność został na pół roku tymczasowo aresztowany[2]. W marcu 1985 został powołany na szefa V Obszaru KPN (śląsko-dąbrowskiego) w związku z aresztowaniem Adama Słomki, po zwolnieniu tegoż pozostał koordynatorem struktur ugrupowania.

W trakcie studiów zaangażował się także w działalność opozycyjnego Niezależnego Zrzeszenia Studentów.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Sławomir Skrzypek ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące im. Wilhelma Piecka w Katowicach[3]. Był absolwentem studiów w zakresie inżynierii lądowej na Wydziale Budownictwa Politechniki Śląskiej w Gliwicach (obronił pracę magisterską zatytułowaną Budowa mostów kolejowych z betonu sprężonego[4]).

W 1997 uzyskał dyplom MBA na University of Wisconsin-La Crosse w La Crosse z rozszerzonym programem w zakresie finansów oraz dyplom Business Management na Uniwersytecie Georgetown. Do Stanów Zjednoczonych wysłał go w 1995 odchodzący z urzędu prezes NIK, Lech Kaczyński. Swój dyplom nostryfikował jako równoważny z magisterskim w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. W trakcie pobytu w USA odbył również praktyki w biurze kongresmena w Kongresie Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie (praca legislacyjna w zakresie bankowości i finansów) oraz w Misji Polskiej przy ONZ w Nowym Jorku.

Ponadto ukończył studia podyplomowe na Akademii Ekonomicznej w Krakowie w zakresie zarządzania aktywami i pasywami w polskim systemie bankowym oraz na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach a także kurs doradców inwestycyjnych[5].

Praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 1993–1997 pracował w Najwyższej Izbie Kontroli, w której zajmował się kontrolą finansową struktur administracji rządowej i samorządowej oraz sektora bankowego. Następnie do 2000 pełnił funkcję zastępcy prezesa zarządu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie. Od maja 2001 do stycznia 2002 był członkiem zarządu PKP S.A., odpowiedzialnym za restrukturyzację i nadzór właścicielski. Od listopada 2002 przez trzy lata pełnił funkcję zastępcy Lecha Kaczyńskiego, gdy ten sprawował urząd Prezydenta m.st. Warszawy. Jako wiceprezydent Warszawy odpowiadał m.in. za politykę finansową, inwestycje i nadzór właścicielski[6].

Pełnił także funkcje: wiceprzewodniczącego rady nadzorczej Banku Ochrony Środowiska, przewodniczącego rad nadzorczych Mielec-Diesel-Gaz Sp. z o.o., PTE EPOKA S.A., Telekomunikacji Kolejowej S.A., sekretarza rady nadzorczej IX NFI im. E. Kwiatkowskiego, zasiadał w radzie nadzorczej spółki akcyjnej Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska. Był także przewodniczącym rad nadzorczych: Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Banku Pocztowego, a od maja 2006 – Telewizji Polskiej (do 2007).

20 grudnia 2005 został powołany na stanowisko wiceprezesa zarządu PKO BP, a od 29 września 2006 do 9 stycznia 2007 pełnił obowiązki prezesa zarządu PKO BP.

Prezes Narodowego Banku Polskiego[edytuj | edytuj kod]

3 stycznia 2007 Sławomir Skrzypek został ogłoszony kandydatem prezydenta Lecha Kaczyńskiego na stanowisko prezesa Narodowego Banku Polskiego. 10 stycznia został wybrany przez Sejm (głosami posłów Prawa i Sprawiedliwości, Samoobrony i LPR) stosunkiem głosów 239:202 przy 1 głosie wstrzymującym się. Następnego dnia złożył przysięgę przed Sejmem, obejmując ten urząd. Wybór Sławomira Skrzypka wywołał krytyczne głosy opozycji, części mediów i ekonomistów, wskazujących na brak dorobku naukowego, wykształcenia ekonomicznego i niewielkie doświadczenie bankowe[7].

Magazyn "Global Finance" wyróżnił go w 2009 za trafną prognozę dotyczącą inflacji[8][9].

W sierpniu 2009 Sąd Rejonowy w Poznaniu skazał Jana Winieckiego na karę grzywny w procesie karnym wytoczonym z oskarżenia prywatnego przez Sławomira Skrzypka w związku z felietonem, w którym oskarżony kwestionował jego wykształcenie i kompetencje do zajmowania stanowiska prezesa NBP[10]. Przedmiotowy wyrok został uchylony do ponownego rozpoznania w styczniu 2010 decyzją Sądu Okręgowego w Poznaniu[11]. W lipcu 2012 w pierwszej instancji wobec Jana Winieckiego ponownie zapadł nieprawomocny wyrok skazujący[12]. W wyniku postępowania odwoławczego w lutym 2013 wyrok ten został uchylony, a postępowanie karne prawomocnie umorzone z uwagi na znikomą społeczną szkodliwość czynu[13].

W listopadzie 2009 z jego inicjatywy Narodowy Bank Polski pozwał Stefana Niesiołowskiego za wypowiedź, w której ten nazwał Sławomira Skrzypka karnym funkcjonariuszem PiS, który dostał zadanie od Jarosława Kaczyńskiego, dlatego szkodzi rządowi i ministerstwu finansów[14].

Na początku 2010 doszło do sporu pomiędzy NBP i rządem. Sławomir Skrzypek stał na stanowisku, iż należy zrezygnować z odnowienia elastycznej linii kredytowej z Międzynarodowego Funduszu Walutowego, odmienne stanowisko prezentował premier Donald Tusk[15][16]. Kolejny prezes NBP, Marek Belka, wkrótce po zaprzysiężeniu złożył wniosek o przedłużenie tego dostępu[17].

Grób Sławomira Skrzypka na Powązkach (luty 2011)

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Sławomir Skrzypek był żonaty z Dorotą Skrzypek[18]. Miał troje dzieci – dwóch synów i córkę[19].

Śmierć i pogrzeb[edytuj | edytuj kod]

Zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010[20]. Jego pogrzeb odbył się 19 kwietnia tego samego roku w kościele św. Krzyża w Warszawie z udziałem przedstawicieli najwyższych władz państwowych. Sławomir Skrzypek został pochowany z honorami wojskowymi w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[21].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

16 kwietnia 2010 został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[22], a 9 września 2010 pośmiertnie wyróżniony tytułem "Zasłużony dla Miasta Warszawy"[23].

4 kwietnia 2011 Narodowy Bank Polski wprowadził do obiegu monetę o nominale 10 z wizerunkiem Sławomira Skrzypka (srebro próby 925/1000, masa 14,14 g, średnica 32 mm, nakład 30 000 egz.)[24]. Sławomirowi Skrzypkowi zostały poświęcone tablice pamiątkowe odsłonięte: 8 maja 2012 na ścianie siedziby NBP w Warszawie[25] oraz 24 lutego 2014 na fasadzie budynku VIII Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie w Katowicach, którego był absolwentem[26].

Jego osobie został poświęcony film dokumentalny zatytułowany Przerwana kadencja[27][28].

Przypisy

  1. Zygmunt Łenyk, Ryszard Bocian: Wspomnienia o Sławomirze Skrzypku. polonus.mojeforum.net. [dostęp 20 kwietnia 2010].
  2. NBP:Sławomir Skrzypek kontra Leszek Balcerowicz. interia.pl, 29 stycznia 2007. [dostęp 25 stycznia 2010].
  3. Żałoba Narodowa. samorzad8lo.ovh.org. [dostęp 4 maja 2010].
  4. Plusy i minusy Sławomira Skrzypka. gazeta.pl, 12 stycznia 2007. [dostęp 3 czerwca 2010].
  5. Nota biograficzna na stronie PKO BP S.A.. [dostęp 25 stycznia 2010].
  6. Wiceprezydent Warszawy. slawomirskrzypek.pl. [dostęp 9 lutego 2013].
  7. Gronkiewicz-Waltz dla WP: Skrzypek nie ma kompetencji. wp.pl, 4 stycznia 2007. [dostęp 25 stycznia 2010].
  8. Skrzypek jak King, lepszy niż Bernanke. pb.pl, 29 września 2009. [dostęp 25 stycznia 2010].
  9. Wspomnienie o Sławomirze Skrzypku, prezesie NBP w latach 2007–2010. nbp.pl. [dostęp 14 kwietnia 2013].
  10. Sąd: Jan Winiecki pomówił prezesa NBP. money.pl, 17 sierpnia 2009. [dostęp 25 stycznia 2010].
  11. Profesor Jan Winiecki wywalczył kolejny proces. naszemiasto.pl, 14 stycznia 2010. [dostęp 25 stycznia 2010].
  12. Sąd: Jan Winiecki winny pomówienia Sławomira Skrzypka. onet.pl, 31 lipca 2012. [dostęp 8 lutego 2013].
  13. Sprawa zniesławienia umorzona. Prof. Winiecki zostaje w RPP. tvn24.pl, 15 lutego 2013. [dostęp 2013-02-15].
  14. NBP pozywa Niesiołowskiego za "karnego funkcjonariusza PiS". gazeta.pl, 23 listopada 2009. [dostęp 25 stycznia 2010].
  15. Patrycja Maciejewicz: Spór o kredyt z MFW: premier za przedłużeniem, minister gospodarki przeciw. wyborcza.biz, 8 kwietnia 2010. [dostęp 8 lutego 2013].
  16. Spór o linię kredytową MFW. money.pl, 29 marca 2010. [dostęp 8 lutego 2013].
  17. Nowy wniosek o linię kredytową w MFW złożony. wyborcza.pl, 15 czerwca 2010. [dostęp 8 lutego 2013].
  18. Dorota Skrzypek: Dwa lata po katastrofie wciąż jesteśmy we mgle. rmf24.pl, 9 kwietnia 2012. [dostęp 9 lutego 2013].
  19. Dla znajomych "Skrzypol". onet.pl, 18 kwietnia 2010. [dostęp 9 lutego 2013].
  20. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. msw.gov.pl, 10 kwietnia 2010. [dostęp 6 września 2012].
  21. Uroczystości pogrzebowe prezesa NBP Sławomira Skrzypka. wp.pl, 19 kwietnia 2010. [dostęp 19 kwietnia 2010].
  22. M.P. z 2010 r. Nr 40, poz. 587
  23. Wyróżnienie "Zasłużony dla Miasta Warszawy" dla ofiar katastrofy. bankier.pl, 9 września 2010. [dostęp 20 września 2010].
  24. M.P. z 2011 r. Nr 24, poz. 258
  25. Odsłonięto tablicę upamiętniającą byłego prezesa NBP Sławomira Skrzypka. naszemiasto.pl, 8 maja 2012. [dostęp 12 maja 2012].
  26. Tablica pamiątkowa Sławomira Skrzypka odsłonięta w VIII LO w Katowicach. dziennikzachodni.pll, 28 lutego 2014. [dostęp 24 lutego 2014].
  27. Sławomir Skrzypek – "Człowiek, który myślał globalnie o problemach finansowych Polski". Filmowe wspomnienie o byłym prezesie NBP. wpolityce.pl, 11 kwietnia 2013. [dostęp 14 kwietnia 2013].
  28. Przerwana kadencja. tvp.pl. [dostęp 14 kwietnia 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]