Steven Gerrard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Steven Gerrard
SGerrard.JPG
Imię i nazwisko Steven George Gerrard
Data i miejsce
urodzenia
30 maja 1980
Whiston, Anglia
Pseudonim Gerro, Stevie G
Pozycja pomocnik
Wzrost 185 cm
Masa ciała 83 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Liverpool
Numer 8
Kariera juniorska
1988–1997 Liverpool
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1997– Liverpool 476 (111)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1999
2000–2014
 Anglia U-21
 Anglia
4 (1)
114 (21)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 17 sierpnia 2014.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Steven Gerrard w Wikicytatach Steven Gerrard w Wikicytatach
Gerrard podczas meczu Ligi Mistrzów Liverpool – Betis w sezonie 2005/2006

Steven George Gerrard, MBE (wym. [ˈdʒɛrɑ:d], ur. 30 maja 1980 w Whiston) – angielski piłkarz, kapitan Liverpoolu i reprezentacji Anglii. Występuje przede wszystkim na pozycji środkowego pomocnika.

Gerrard przez całą karierę występuje w Liverpoolu, w tym zespole zadebiutował w roku 1998, zaś od sezonu 2000/2001 jest jego podstawowym zawodnikiem. W roku 2003 został kapitanem swojej drużyny, wcześniej był nim Sami Hyypiä. Z Liverpoolem Gerrard dwukrotnie zdobył Puchar Anglii, trzykrotnie Puchar Ligi oraz dwukrotnie Tarczę Wspólnoty. Ponadto tryumfował w Lidze Mistrzów, Pucharze UEFA oraz dwukrotnie w Superpucharze Europy.

W reprezentacji Anglii zadebiutował w roku 2000. Wystąpił wraz z nią na Euro 2000 i 2004, na Mundialu 2006 (gdzie był najlepszym strzelcem zespołu) i 2010 (gdzie był kapitanem drużyny), a także Euro 2012. 16 maja 2012 roku został mianowany stałym kapitanem reprezentacji Anglii.

Dzieciństwo i początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Gerrard urodził się 30 maja 1980 roku jako drugi syn Paula i Julie[1]. Wychowywał się w dzielnicy Huyton na ulicy Ironside[1]. Pochodzi z piłkarskiej rodziny. Jego ojciec pracował jako robotnik[2]. Swoją przygodę z piłką rozpoczął w drużynie Denburn do lat 13, z którą wygrał ligę Edgehill. Grał także w szkolnej drużynie, z którą wygrał lokalny puchar. Pozwalało to jej zagrać spotkanie na Wembley, w którym pomocnik nie wystąpił z powodu kontuzji kolana[2]. Gerrard grał także w zespole Whiston Juniors[3]. W wieku ośmiu lat dołączył do szkółki piłkarskiej Liverpoolu[4], gdzie grał między innymi z Michaelem Owenem i Jasonem Koumasem[5]. W tym czasie o Gerrarda ubiegały się takie zespoły jak Manchester United, West Ham United, Everton czy Tottenham Hotspur, jednak Anglik wolał pozostać w Liverpoolu[5]. W wieku 9 lat Gerrard miał wypadek. W czasie gry w piłkę z jego przyjacielem Markiem widły wbiły mu się w nogę i od straty palca uratował go Steve Heighway, dyrektor akademii Liverpoolu[2]. Gerrard z początku uczęszczał do szkoły podstawowej w Huyton przy ulicy Świętego Michała, następnie uczęszczał do Cardinal Heenan Catholic[2]. W wieku 14 lat był na testach w Lilleshall, jednak nie dostał się na zgrupowanie reprezentacji[5]. W tym czasie Gerrard był także testowany przez Manchester United, jednak postanowił wrócić do Liverpoolu. Po tym wydarzeniu podpisał juniorski kontrakt z klubem[5].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza drużyna[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1997 roku podpisał swój pierwszy zawodowy kontrakt z Liverpoolem. Zadebiutował w meczu przeciw Blackburn Rovers 29 listopada 1998, wchodząc jako zmiennik w drugiej połowie. W tym samym sezonie zadebiutował w pierwszym składzie The Reds. W meczu Pucharu UEFA przeciw Celcie Vigo, pomimo przegranej klubu, Gerrard był chwalony jako jeden z najlepszych graczy meczu[potrzebne źródło]. W sumie wystąpił w 13 meczach sezonu, grając jako zastępca kontuzjowanego Jamiego Redknappa.

W kolejnym sezonie 1999/2000 razem z Redknappem tworzył już środek pola Liverpoolu. W czasie swoich pierwszych derby miasta z Evertonem "zaliczył" swoją pierwszą czerwoną kartkę (chociaż wszedł jako zmiennik). W grudniu strzelił swoją pierwszą bramkę, w wygranym 4:1 meczu z Sheffield Wednesday.

W sezonie 2000/2001 rozegrał dla klubu z Anfield już 50 spotkań, strzelając w nich 10 bramek. Liverpool zdobył w roku 2001 aż pięć trofeów: (Puchar UEFA, Puchar Anglii, Puchar Ligi, Tarczę Dobroczynności i Superpuchar Europy), w czym Gerrard miał olbrzymi udział. Strzelił bramkę między innymi w finale Pucharu UEFA przeciwko Deportivo Alavés (5:4). Został także mianowany najlepszym graczem młodego pokolenia w lidze angielskiej[potrzebne źródło].

Sezon 2004/2005[edytuj | edytuj kod]

W Liverpoolu nastąpiły zmiany. Zwolniono Gérarda Houlliera, a na jego miejsce zatrudniono Rafę Beníteza, byłego już szkoleniowca Valencii, który zdobył z tym klubem dwukrotnie mistrzostwo Hiszpanii, oraz Puchar UEFA. Nowy menadżer przekonał Gerrarda do pozostania w klubie, chociaż próby sprowadzenia go podejmowała Chelsea, wówczas już rządzona przez Romana Abramowicza.

Gerrard zapewnił Liverpoolowi wyjście z grupy w Lidze Mistrzów, strzelając decydującą o zwycięstwie 3:1 nad Olympiakosem Pireus w ostatniej kolejce, dzięki czemu The Reds awansowali do fazy grupowej kosztem Greków. Pokonując po drodze Bayer Leverkusen, Juventus i Chelsea, Liverpool dotarł niespodziewanie do finału rozgrywek, w którym spotkał się z Milanem. Po pierwszej połowie meczu wydawało się, że prowadzący 3:0 Włosi nie oddadzą tytułu. Jednak zmiany dokonane przez trenera Beníteza, a także zawziętość jego graczy odmieniły mecz. Bramkę na 3:1 strzelił właśnie Gerrard, dając tym samym nadzieję swojej drużynie i podrywając ją do walki. W ciągu kilku minut, po golach Vladimíra Šmicera i Xabiego Alonso liverpoolczycy doprowadzili do remisu 3:3. Mecz zakończył się rzutami karnymi, wygranymi przez The Reds.

Ponownie swoje zainteresowanie kapitanem Liverpoolu wyraziła Chelsea, a próby wykupienia go zaczął także Real Madryt[potrzebne źródło]. Gerrard początkowo nie chciał odchodzić, chciał podpisać ze zwycięzcami Champions League nowy kontrakt. Jednak negocjacje przeciągały się ponad półtora miesiąca. Na początku lipca 2005 rozmowy zostały zerwane. Starania Rafy Beníteza, prezesa klubu, oraz błagania fanów zespołu[potrzebne źródło] doprowadziły jednak do powrotu do negocjacji. 8 lipca Gerrard przeprosił fanów klubu za wcześniejsze oświadczenie i podpisał nowy czteroletni kontrakt wart 100 000 funtów tygodniowo.

Wkrótce pod jego przywództwem Liverpool zdobył Superpuchar Europy. Otrzymał tytuł najlepszego gracza Ligi Mistrzów za sezon 2004/2005 i był w trójce najwyżej sklasyfikowanych graczy w konkursie o Złotą Piłkę France Football.

Sezon 2005/2006[edytuj | edytuj kod]

W tym sezonie Gerrard strzelił 23 bramki w 53 występach w barwach klubu, a w kwietniu gracze Premiership wybrali go najlepszym piłkarzem sezonu. Sezon ligowy The Reds zakończyli na 3 miejscu, za Chelsea i Manchesterem United.

Liverpool zdobył także kolejne trofeum – Puchar Anglii. W finale z West Ham United Gerrard strzelił dwie bramki, w tym gola na 3:3 w doliczonym czasie gry. Po bezbramkowej dogrywce Liverpool wygrał puchar po rzutach karnych.

Po sezonie ponownie pojawiły się plotki o odejściu Gerrarda do Chelsea, jednak tym razem szybko uciął je sam gracz, oświadczając, że pozostaje na Anfield Road.

Sezon 2006/2007[edytuj | edytuj kod]

The big 4-0.jpg

Latem 2006 mając 26 lat, Gerrard zagrał w swoich pierwszych Mistrzostwach Świata. Po tym jak strzelił dwa gole w fazie grupowej, był jednym z trzech piłkarzy, którzy zmarnowali jedenastkę w ćwierćfinałach, po których Anglia odpadła z Portugalią w rzutach karnych. W obliczu klęski i odejścia Beckhama, Gerrard był szeroko postrzegany jako następny kapitan reprezentacji. Nowy trener Steve McLaren w końcu wręczył opaskę środkowemu obrońcy Chelsea, Johnowi Terry'emu, a pomocnik Liverpoolu został wicekapitanem. Idol z Anfield powrócił z Niemczech na kolejny sezon pełen niezapomnianych wydarzeń, podczas którego pokonał rekord strzelecki w Europie należący wówczas do Iana Rusha. Jego strzał głową z PSV Eindhoven był 15. golem w rozgrywkach o Puchar Europy. Gerrard wyprzedził w klasyfikacji sławnego strzelca o jednego gola.

W grudniu 2006, Gerrard otrzymał MBE, który potem odebrał z rąk Królowej w Pałacu Buckingham. Ponadto Liverpool zakończył sezon w kolejnym finale Ligi Mistrzów i ponownie przeciwnikiem The Reds był Milan. The Reds przegrali 2:1 w Atenach, ale Gerrard bez zastanowienia podpisał nowy czteroletni kontrakt, który zatrzyma go na Anfield do 2011 roku.

Sezon 2007/2008[edytuj | edytuj kod]

Początek sezonu 2007/08 był dla niego wahaniem formy. Strzelił decydującego gola po rzucie wolnym w pierwszym meczu z Aston Villą, a także w swoim 400. występie dla klubu z Arsenalem. Sezon ligowy zakończył się dla Gerrarda bez trofeów, mimo iż kapitan strzelił w nim aż 21 goli. Jeden z nich to wykonany z zimną krwią rzut karny, który dał Liverpoolowi awans do półfinału Ligi Mistrzów.

Sezon 2008/2009[edytuj | edytuj kod]

Gerrard podczas rozgrzewki przed meczem pamiątkowym z okazji jubileuszu Jamiego Carraghera (2010)

W październiku 2008 roku zdobył setną bramkę dla klubu, potężnie uderzając z rzutu wolnego przeciwko PSV. W ten sposób dołączył on do elitarnej grupy 16 legend, które osiągnęły taki wyczyn. Gol ten był jednym z 24 Gerrarda podczas sezonu 2008/2009. Rekord życiowy zdobytych bramek podczas jednego sezonu przyniósł mu nagrodę gracza roku wg związku dziennikarzy piłkarskich. Niestety, jego osiągnięcie nie wystarczyło na zdobycie Premier League, pomimo że to był najlepszy ligowy sezon Liverpoolu od 1990 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Gerrard w walce o piłkę z Franckiem Ribéry podczas Euro 2012

W pierwszej reprezentacji Anglii zadebiutował 31 maja 2000 roku w meczu przeciwko Ukrainie. Następnie trener Kevin Keegan zabrał go na Euro 2000, jednak na mistrzostwach zagrał tylko w jednym meczu, wchodząc z ławki.

Swoją pierwszą bramkę dla reprezentacji strzelił w wygranym 5:1 meczu z Niemcami we wrześniu 2001 w ramach eliminacji do Mundialu 2002. Była to bramka na 1:2. Niestety z powodu kontuzji Gerrard nie mógł zagrać w turnieju finałowym, a Anglia odpadła po ćwierćfinale z Brazylią.

Jego pierwszym turniejem w barwach Anglii było dopiero Euro 2004 w Portugalii. Był to jednak kolejny nieudany dla Anglii turniej. Odpadli w ćwierćfinale po meczu z Portugalią. Wcześniej w meczu z Francją Gerrard popełnił katastrofalny błąd w doliczonym czasie gry, podając piłkę pod nogi Thierry'ego Henry'ego, który został sfaulowany w polu karnym. Zinedine Zidane wykorzystał rzut karny. Anglia przegrała ten mecz 1:2.

Także kolejne mistrzostwa świata nie były udane. Gerrard, tak jak cała reprezentacja, nie wyróżnił się niczym szczególnym, chociaż strzelił na turnieju 2 bramki. Anglia odpadła ponownie w ćwierćfinale, po kolejnej porażce z Portugalią. Po trzech nieudanych turniejach selekcjonerem mianowano Steve'a McClarena. Gerrard został mianowany wicekapitanem reprezentacji. Nowy szkoleniowiec przesunął go na prawe skrzydło, w miejsce odsuniętego od kadry Davida Beckhama, ponieważ współpraca w środku pola między Gerrardem a Frankiem Lampardem wyraźnie się nie układała.

W 2010 roku podczas Mundialu 2010 w 4. minucie meczu ze Stanami Zjednoczonymi zdobył gola dającego prowadzenie. Następnie wyrównał Clint Dempsey i spotkanie zakończyło się remisem 1:1. Po meczu Gerrard bronił przed mediami Roberta Greena, który nie obronił strzału amerykańskiego zawodnika.

W 2012 roku, Gerrard znalazł się w ostatecznym, 23-osobowym składzie reprezentacji Anglii, która wystąpi na Euro 2012. 16 maja 2012 roku, Gerrard został mianowany stałym kapitanem reprezentacji Anglii. 11 czerwca 2012 roku zagrał w zremisowanym 1:1 meczu Anglii z Francją, w ramach Euro 2012, w którym zaliczył asystę. 15 czerwca 2012 rozegrał kolejny mecz grupowy turnieju, ze Szwecją (3:2), w którym asystował przy bramce swojego klubowego kolegi, Andy'ego Carrolla. W ostatnim meczu fazy grupowej z Ukrainą również zaliczył asystę, tym razem podając do Wayne Rooney'a.

Statystyki kariery[edytuj | edytuj kod]

Aktualne na dzień 17 sierpnia 2014 r.
Liga Puchar Puchar ligi R. kont. Łącznie
Sezon Klub Liga M G M G M G M G M G
1998/99 Liverpool Premier League 12 0 0 0 0 0 1 0 13 0
1999/00 29 1 2 0 0 0 31 1
2000/01 33 7 4 1 4 0 9 2 50 10
2001/02 28 3 2 0 0 0 15 1 45 4
2002/03 34 5 2 0 6 2 11 0 54[a] 7
2003/04 34 4 3 0 2 0 8 2 47 6
2004/05 30 7 0 0 3 2 10 4 43 13
2005/06 32 10 6 4 1 1 12 7 53[b] 23[c]
2006/07 36 7 1 0 1 1 12 3 51[d] 11
2007/08 34 11 3 3 2 1 13 6 52 21
2008/09 31 16 3 1 0 0 10 7 44 24
2009/10 33 9 2 1 1 0 13 2 49 12
2010/11 21 4 1 0 0 0 2 4 24 8
2011/12 18 5 6 2 4 2 28 9
2012/13 36 9 1 0 1 0 8 1 46 10
2013/14 34 13 2 1 2 0 38 14
2014/15 1 0 0 0 0 0 0 0 1 0
Łącznie w karierze 476 111 38 13 27 9 124 39 669 173

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Brytyjką Alex Curran, ślub pary odbył się 16 czerwca 2007. Ma z nią trzy córki – urodzoną w 2004 Lilly-Ella, Lexie, która przyszła na świat w maju 2006 roku oraz Lourdes urodzoną w listopadzie 2011 roku.

Młodszy kuzyn Stevena, Anthony również jest piłkarzem. Był zawodnikiem m.in. Cardiff City.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Liverpool

Indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • PFA Młody Gracz Roku: 2001
  • Najlepszy Zawodnik Ligi Mistrzów: 2004/2005
  • PFA Zawodnik Roku: 2006, 2013
  • Złota Piłka (trzecie miejsce): 2005
  • Miejsce w Drużynie Roku FIFPro: 2007, 2008, 2009

Uwagi

  1. W tym mecz o Tarczę Wspólnoty.
  2. W tym dwa mecze w ramach Klubowego Pucharu Świata.
  3. W tym jedna bramka w ramach Klubowego Pucharu Świata.
  4. W tym mecz o Tarczę Wspólnoty.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Steven Gerrard: Wstęp. lfc.pl. [dostęp 30 maja 2009].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Steven Gerrard: 1 – Urodzony dla Liverpoolu. lfc.pl. [dostęp 30 maja 2009].
  3. Steven Gerrard aresztowany. sport.pl, 29 grudnia 2008. [dostęp 30 maja 2009].
  4. Steven Gerrard: 2 – Dalsze lata życia. lfc.pl. [dostęp 31 maja 2009].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 Steven Gerrard: 3 – Nauka w szkole marzeń. lfc.pl. [dostęp 30 maja 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]