Roberto Di Matteo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Roberto Di Matteo
Roberto Di Matteo.jpg
Imię i nazwisko Roberto Di Matteo
Data i miejsce
urodzenia
29 maja 1970
Szafuza, Szwajcaria
Pozycja środkowy pomocnik
Wzrost 178 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1988–1991
1991–1992
1992–1993
1993–1996
1996–2002
FC Schaffhausen
FC Zürich
FC Aarau
S.S. Lazio
Chelsea F.C.
50 (2)
34 (6)
33 (1)
87 (7)
119 (15)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1994–1998  Włochy 34 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2008–2009
2009–2011
2011–2012
2012
2014 -
Milton Keynes Dons
West Bromwich
Chelsea F.C. (asystent trenera)
Chelsea F.C.
Schalke 04

Roberto Di Matteo (ur. 29 maja 1970 roku w Szafuzie) – włoski trener piłkarski i były piłkarz szwajcarskiego pochodzenia występujący najczęściej na pozycji środkowego pomocnika; były menadżer Chelsea F.C, obecny menadżer Schalke 04

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Roberto Di Matteo zawodową karierę rozpoczynał w 1988 roku w FC Schaffhausen. W pierwszym sezonie występów w tym zespole zaliczył osiemnaście ligowych spotkań, a w kolejnym zagrał już w 31 meczach i zdobył dwa gole. Latem 1991 roku przeniósł się do drużyny FC Zürich, w barwach której w 34 pojedynkach sześć razy wpisał się na listę strzelców. Kolejny sezon Di Matteo spędził w FC Aarau, z którym wywalczył mistrzostwo kraju. W 1993 roku włoski gracz trafił do grającego w Serie A Lazio. W ekipie "Biancocelestich" od razu zdobył sobie miejsce w podstawowej jedenastce.

Po trzech sezonach spędzonych na Stadio Olimpico Di Matteo zdecydował się jednak zmienić klub i za rekordową wówczas sumę 4,9 milionów funtów odszedł do Chelsea. Razem z "The Blues" zajął szóste miejsce w tabeli Premier League i zapewnił sobie udział w Pucharze UEFA. W kolejnych sezonach londyński zespół nigdy nie kończył rozgrywek na gorszym miejscu niż szóste, a Roberto przez ponad trzy lata był podstawowym zawodnikiem Chelsea. W sezonie 1999/2000 u Włocha zaczęły się pojawiać problemy ze zdrowiem. Przez kontuzję nogi Di Matteo przez bardzo długi czas odpoczywał od futbolu, by w 2002 roku zakończyć karierę[1]. Następnie Włoch otworzył w Londynie sieć restauracji[2]. Z Chelsea wywalczył między innymi Puchar Zdobywców Pucharów w 1998 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Włoch Di Matteo zadebiutował 16 listopada 1994 roku w spotkaniu przeciwko Chorwacji, kiedy to trenerem Włochów był Arrigo Sacchi. Razem z drużyną narodową wystąpił na Euro 1996, jednak Włosi udział w turnieju zakończyli na rundzie grupowej. Dwa lata później włoski pomocnik znalazł się w kadrze Italii na Mistrzostwa Świata we Francji. Reprezentacja prowadzona wówczas przez Cesare Maldiniego dotarła do ćwierćfinału, w którym przegrał po rzutach karnych 3:4 z Francją. Na mundialu Di Matteo wystąpił tylko w dwóch spotkaniach fazy grupowej. Łącznie dla zespołu narodowego zaliczył 34 spotkania i dwa gole.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

2 lipca 2008 roku Di Matteo został trenerem klubu Milton Keynes Dons[3]. Na stanowisku tym zastąpił Paula Ince'a, który zaczął pracować z Blackburn Rovers. 30 czerwca 2009 roku Włoch został szkoleniowcem West Bromwich zastępując Tony'ego Mowbraya. 6 lutego 2011 władze West Bromwich poinformowały o zwolnieniu menedżera Roberto Di Matteo. Powodem były słabe wyniki drużyny. 29 czerwca 2011 został asystentem André Villasa-Boasa w Chelsea. 4 marca 2012, po ogłoszeniu przez klub informacji o zwolnieniu dotychczasowego szkoleniowca, Di Matteo został menadżerem Chelsea do końca sezonu[4]. 24 kwietnia 2012 w półfinale Ligi Mistrzów Chelsea wygrała w Londynie (1:0) i zremisowała w Katalonii (2:2) z Barceloną i tym samym zakwalikowała się do finału Ligi Mistrzów. 5 maja roku 2012 zdobył pierwsze trofeum klubowe – Puchar Anglii.

19 maja 2012 roku wraz z Chelsea FC zdobył Puchar Ligi Mistrzów wygrywając z Bayernem Monachium w rzutach karnych 4:3 po uzyskaniu wyniku 1:1 w regulaminowym czasie gry. 13 czerwca 2012 roku podpisał dwuletni kontrakt z Chelsea, który czyni go trenerem pierwszej drużyny. 31 sierpnia 2012 jego drużyna przegrała mecz o Superpuchar Europy z Atletico Madryt 1:4. 21 listopada 2012 roku z powodu słabych wyników Di Matteo został zwolniony z funkcji trenera Chelsea.

7 października 2014 Schalke poinformowało o zatrudnieniu Di Matteo jako pierwszego trenera[5].

Przypisy

  1. Roberto Di Matteo zakończył karierę (pol.). sport.pl. [dostęp 31.10.2008].
  2. Roberto Di Matteo (pol.). chelsealondyn.pl. [dostęp 31.10.2008].
  3. Di Matteo appointed MK Dons boss (ang.). news.bbc.co.uk. [dostęp 31.10.2008].
  4. Chelsea and Villas-Boas part company (ang.). Chelsea FC. [dostęp 4 marca 2012].
  5. goal.com: Roberto Di Matteo trenerem Schalke (ang.). goal.com. [dostęp 2014-10-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]