Street-Legal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Street Legal)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Street-Legal
Okładka
Album studyjny Boba Dylana
Wydany 15 czerwca 1978
Nagrywany 10 kwietnia-15 kwietnia? 1978
Gatunek rock
Długość 50:15
Wytwórnia Columbia
Producent Don DeVito
Oceny
Płyta po płycie

Street-Legal – 18 studyjny album nagrany przez Boba Dylana w kwietniu 1978 r. oraz wydany w czerwcu tego samego roku.

Historia i charakter albumu[edytuj | edytuj kod]

Rok 1978 był jednym z najbardziej pracowitych okresów Boba Dylana.

Przede wszystkim odbywał całoroczne światowe tournée; jego pierwsza część obejmowała Daleki Wschód i Australię (od 20 lutego do 1 kwietnia). Potem Dylan miał przerwę do 1 czerwca, w którym to dniu rozpoczął siedmiokoncertową rozgrzewkę przez europejskim tournée w Universal Amphitheater w Los Angeles (1–7 czerwca). Europejskie tournée rozpoczęło się 15 czerwca koncertem w Earl's Court w Londynie i zakończyło 15 lipca koncertem w Blackbushe Aerodrome w Camberley (Surrey) w Anglii. 15 września rozpoczął jesienne tournée po USA, które trwało do 16 grudnia[1].

Jednak wcześniej, bo jeszcze w 1977 r. Dylan zakupił 1-piętrowy budynek przy Santa Monica Boulevard[2] i studia na parterze zostały nazwane Rundown. Tutaj artysta będzie nagrywał kolejne swoje płyty (z wyjątkiem dwu następnych) aż do zimy 1982 r., co akurat pokryje się z nowym apogeum jego weny twórczej.

Zanim wszedł do studia utwory z zaplanowanej płyty były już w większości gotowe, ale nigdy ich jeszcze nigdzie nie wykonywał. Zrobił jednak jeden wyjątek; następnego dnia po Bożym Narodzeniu 1977 r. usiadł za fortepianem i zagrał prawie cały album zupełnie zdumionym muzykom z jego ówczesnej grupy: Stonerowi i Solesowi oraz Joelowi Bernsteinowi. Jak zwykle pierwsza sesja miała charakter zapoznawczy i grupa grała te na wpół ukształtowane kawałki (oczywiście nasuwają się tu pytania, czy była to próba przed azjatycko-australijskim tournée, czy próba przed nagraniem płyty, czy okazja do jamu, i czy zamienił się on w sesję nagraniową?)[3].

Tematycznie piosenki są zbliżone do utworów z Blood on the Tracks, sytuacja Dylana była właściwie taka sama; pisał nowe utwory będąc latem na swej farmie w Minnesocie, po rozwodzie ze swoją żoną Sarą. Rankiem pisał piosenki, a potem pokazywał je nowej kobiecie w jego życiu – Faridi McFree.

O ile jednak dążył szybko i zdecydowanie do nagrania Blood on the Tracks, to tym razem odwlekał wejście do studia jak tylko się dało. Jesień 1977 r. spędził wykończając film Renaldo and Clara, potem stoczył walkę sądową o opiekę nad swymi dziećmi, a później zebrał grupę, z którą udał się na tournée po Dalekim Wschodzie. Nie mógł zresztą odrzucić tej oferty, bo rozwód był kosztowny, a przecież także sam finansował powstanie tego filmu.

Plonem tego tournée stał się podwójny album nagrany w hali Budokan w Tokio. Tutaj zresztą dwukrotnie wykonał jedyny utwór z planowanego albumu "Is Your Love in Vain".

Podczas drugiej, kwietniowej, sesji Dylan pracował nad dwoma utworami: "We'd Better Talk This Over" przeznaczonym na album oraz "Coming from the Heart", który był jednym z sześciu piosenek napisanych wspólnie z Heleną Springs podczas dalekowschodniego tournée. Cała ta szóstka miała inny charakter od utworów przeznacznych na album.

Na nagranie albumu było bardzo mało czasu, bo szybko zbliżało się europejskie tournée, a zespół potrzebował wypoczynku. Dylan, niebaczny problemów jakie przechodził przy nagrywaniu Desire uparł się nagrywać album metodą "na żywo", m.in. zamiast słuchawek użył monitorów leżących na podłodze. Bardzo zależało mu na naturalistycznym podejściu do nagrać, które zachowałyby wszelkie interakcje pomiędzy muzykami. Ponieważ absolutnie nie zależało mu na jakichkolwiek poprawkach wokalu oraz ograniczył obróbkę materiału (np. przez dogrywanie instrumentów) osiągnął jedno z założeń, mianowicie nagrania zostały zrobione bardzo szybko. Album został nagrany w ciągu zaledwie pięciu dni i zmiksowany wg uwag Dylana.

Efekt tych poczyniań artysty był katastrofalny. Po siedemnastu latach i setkach godzin spędzonych w studiach Dylan potrafił sam siebie sprowadzić na manowce. A przy tym dysponował znakomitym materiałem, z którego mogła łatwo powstać bardzo dobra płyta. Teksty były bardzo wypracowane. Mógł także poszerzyć zakres albumu przez umieszczenie na nim, którejś z piosenek napisanych z Heleną Springs. Były one bardzo dobre. Eric Clapton wziął udział w nagraniu trzech z nich i wyrażał się o nich bardzo dobrze. Na swoim 65-dniowym tournée po USA Dylan wykonywał kilka z nich.

W USA album został przyjęty raczej krytycznie i nie został zrozumiany[4], natomiast w Europie – entuzjastycznie.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

  1. Muzyk niewymieniony przez Clintona Heylina w: Bob Dylan. The Recording Session
  2. Muzyk niewymieniony przez Clintona Heylina w: Bob Dylan. The Recording Session

Spis utworów[edytuj | edytuj kod]

1. Changing of the Guards 7:04
2. New Pony 4:48
3. No Time to Think 8:19
4. Baby, Stop Crying 5:17
5. Is Your Love in Vain? 4:30
6. Señor (Tales of Yankee Power) 5:42
7. True Love Tends to Forget 4:14
8. We Better Talk This Over 4:04
9. Where Are You Tonight? (Journey Through Dark Heat) 6:16
50:14

Sesje nagraniowe[edytuj | edytuj kod]

Sesja 1. Rundown Studios, Santa Monica, California, 25 kwietnia 1978 r. Producent - Don DeVito[edytuj | edytuj kod]

1.Changing of the Guards

Muzycy
  • Bob Dylan - gitara, wokal
  • Billy Cross - gitara
  • Steven Soles - gitara, wokal
  • David Mansfield - skrzypce, mandolina
  • Charles B. Findley - trąbka
  • Steve Douglas - saksofon
  • Alan Pasqua - instrumenty klawiszowe
  • Jerry Scheff - gitara basowa
  • Ian Wallace - perkusja
  • Bobbye Hall - instrumenty perkusyjne
  • Helena Springs, Jo Ann Harris, Carolyn Dennis - chórki

Sesja 2. Rundown Studios, Santa Monica, California, 26 kwietnia 1978 r. Producent - Don DeVito[edytuj | edytuj kod]

1.Señor (Tales of Yankee Power); 2.Is Your Love in Vain?; 3.New Pony; 4.We Better Talk This Over; 5.We Better Talk This Over; 6.We Better Talk This Over[• 1]; 7.Where Are You Tonight? (Journey Through Dark Heat); 8.Where Are You Tonight? (Journey Through Dark Heat); 9.Where Are You Tonight? (Journey Through Dark Heat); 10.True Love Tends to Forget; 11.True Love Tends to Forget; 12.True Love Tends to Forget; 13.True Love Tends to Forget

Muzycy
  • Bob Dylan - gitara, wokal
  • Billy Cross - gitara
  • Steven Soles - gitara, wokal (2)
  • Jerry Scheff - gitara basowa
  • Ian Wallace - perkusja
  • Helena Springs, Jo Ann Harris, Carolyn Dennis - chórki (1, 2, 4-13)
  • David Mansfield - mandolina (1, 2, 4, 10-13); skrzypce (3, 6); gitara (7-9)
  • Steve Douglas - saksofon sopranowy (1); saksofon tenorowy (2, 5, 7-13)
  • Alan Pasqua - fortepian (1, 3, 5, 7, 9); instrumenty klawiszowe (2, 4, 6, 10-13)
  • Bobbye Hall - kongi (1, 3, 4, 6); tamburyn (7); instrumenty perkusyjne (2, 5, 12, 13)
  • Steve Madaio - trąbka (2-4, 7-13); trąbka i skrzydłówka (5)
  1. Prawdopodobnie wydany na albumie Street Legal

Sesja 3. Rundown Studios, Santa Monica, California, 27 kwietnia 1978 r. Producent - Don DeVito[edytuj | edytuj kod]

1.No Time to Think[• 1]; 2.Where Are You Tonight? (Journey Through Dark Heat)[• 2]; 3.True Love Tends to Forget[• 3]; 4.Changing of the Guards[• 4][• 5][• 6][• 7][• 8]

Muzycy
  • Bob Dylan - gitara, wokal
  • Billy Cross - gitara
  • Steven Soles - gitara; wokal (1, 2)
  • Jerry Scheff - gitara basowa
  • Ian Wallace - perkusja
  • Helena Springs, Jo Ann Harris, Carolyn Dennis - chórki
  • Alan Pasqua - fortepian; organy (1 2-4)
  • Bobbye Hall - instrumenty perkusyjne (1); kongi (2, 4); tamburyn (3)
  • Steve Douglas - saksofon sopranowy (1, 2); saksofon tenorowy (3); saksofon altowy (4)
  • David Mansfield - skrzypce (1, 2); mandolina (3, 4)
  1. Prawdopodobnie wydany na albumie Street Legal
  2. Prawdopodobnie wydany na albumie Street Legal
  3. Prawdopodobnie wydany na albumie Street Legal
  4. Prawdopodobnie wydany na albumie Street Legal
  5. Prawdopodobnie wydany na albumie Bob Dylan's Greatest Hits Volume 3 (11. 1994 r.)
  6. Prawdopodobnie wydany na singlu (9. 1978 r.)
  7. Prawdopodobnie wydany na albumie Dylan (10. 2007 r.)
  8. Prawdopodobnie wydany na brytyjskim albumie Beyond Here Lies Nothin' (10. 2011)

Sesja 4. Rundown Studios, Santa Monica, California; 28 kwietnia 1978 r. Producent - Don DeVito[edytuj | edytuj kod]

1.Baby, Stop Crying[• 1][• 2]; 2.Is Your Love in Vain?[• 3][• 4]; 3.New Pony; 4.Señor (Tales of Yankee Power)[• 5][• 6][• 7]

  • Bob Dylan - gitara, wokal
  • Billy Cross - gitara
  • Steven Soles - gitara; wokal (2)
  • Jerry Scheff - gitara basowa
  • Ian Wallace - perkusja
  • Helena Springs, Jo Ann Harris, Carolyn Dennis - chórki
  • Steve Douglas - saksofon tenorowy (1-3); saksofon sopranowy (4)
  • Alan Pasqua - organy (1-3); fortepian (4)
  • David Mansfield - mandolina (4); skrzypce (2, 3) gitara (1)
  • Bobbye Hall - kongi (3, 4); instrumenty perkusyjne (1, 2)
  1. Prawdopodobnie wydany na albumie Street Legal
  2. Prawdopodobnie wydany na singlu (6. 1978 r.)
  3. Prawdopodobnie wydany na albumie Street Legal
  4. Prawdopodobnie wydany na singlu (5. 1985 r.)
  5. Prawdopodobnie wydany na albumie Street Legal
  6. Prawdopodobnie wydany singlu (9. 1978 r.)
  7. Prawdopodobnie wydany na albumie Biograph (10. 1985 r.)

Sesja 5. Rundown Studios, Santa Monica, California, 1 maja 1978 r. Producent - Don DeVito[edytuj | edytuj kod]

1.Walk Out in the Rain (Bob Dylan & Helena Springs); 2.Coming from the Heart (The Road Is Long) (Bob Dylan & Helena Springs); 3.Stop Now (Bob Dylan & Helena Springs); 4.New Pony[• 1][• 2]

Muzycy
  • Bob Dylan - gitara, wokal
  • Billy Cross - gitara
  • Steven Soles - gitara; wokal (2)
  • Steve Douglas - saksofon tenorowy
  • Alan Pasqua - fortepian; organy (2)
  • Jerry Scheff - gitara basowa
  • Ian Wallace - perkusja
  • Helena Springs, Jo Ann Harris, Carolyn Dennis - chórki
  • David Mansfield - gitara hawajska (1); skrzypce (2, 4); mandolina (3)
  • Bobbye Hall - tamburyn (1, 3); kongi (4)
  1. Prawdopodobnie wydany na albumie Street Legal
  2. Prawdopodobnie wydany na singlu (6. 1978 r.)

Odrzuty z wczesnej sesji z 26 grudnia 1977 r. i pozostałych[edytuj | edytuj kod]

  1. First to Say Goodbye (instrumentalny)
  2.  ?
  3. Is Your Love in Vain?
  4. Señor (Tales of Yankee Power)
  5. No Time to Think
  6. True Love Tends to Forget
  7. We'd Better Talk This Over
  8. First to Say Goodbye
  9. Where Are You Tonight?
  10. We'd Better Ralk This Over
  11. Coming from the Heart
  12. Stop Now
  13. Coming from the Heart
  14. If I Don't Be There by Morning
  15. Walk Out in the Rain
  16. Stop Now

Opis płyty[edytuj | edytuj kod]

  • Producent – Don DeVito
  • Zastępca – Arthur Rosato
  • Miejsce i data nagrań –
  1. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; 25 grudnia 1977 r.
  2. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; 26 kwietnia 1978 r.
  3. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; 27 kwietnia 1978 r.
  4. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; 28 kwietnia 1978 r.
  5. sesja: Rundown Studios, Santa Monica, Kalifornia; 1 maja 1978
  • Nagranie – Filmways/Heider
  • Inżynier nagrywający – Biff Dawes
  • współpraca – Dennis Mays, Les Cooper, Billy Youdelman, Payl Sandweiss, Doug Field, Jim Seiter
  • Inżynier masteringu – Stan Kalina
  • Studio – CBS Recording Studios, Nowy Jork
  • Czas – 50 min. 18 sek.
  • Fotografie – Howard Alk, Joel Bernstein
  • Kierownictwo artystyczne – Tim Bryant/Gribbitt
  • Projekt albumu – George Corsillo/Gribbitt
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – PC 34349
  • Data wydania – 15 czerwca 1978 r.
  • Zdjęcia – Dylan Archives
Wznowienie na cd
  • Firma nagraniowa – Columbia
  • Numer katalogowy – CK 92403
  • Rok wznowienia – 1990

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Album[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
1978 Billboard USA. Albumy popowe 11
1978 Melody Maker WB. Albumy popowe 2

Przypisy

  1. Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Str. 119, 120
  2. 2501 Maine
  3. Clinton Heylin. Bob Dylan. Recording Sessions. Str. 123
  4. Ibid. Str. 122

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. St. Martin Press, Nowy Jork 1995 ISBN 0-312-13439-8
  • Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press, [Brak miejsca wydania] 1994 ISBN 0-7119-3555-6
  • Oliver Trager. Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Billboard Books, Nowy Jork 2004. ISBN 0-8230-7974-0