Szwedzkie Siły Powietrzne
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić błędy językowe lub stylistyczne (pomoc: powszechne błędy, dla tłumaczy; zalecenia), tekst częściowo nieskładny, brak konsekwencji zapisu nazw samolotów (myślniki/odstępy; małe/wielkie litery itp.). Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Królewskie Szwedzkie Siły Powietrzne Svenska Flygvapnet |
|
Godło szwedzkich królewskich sił powietrznych |
|
| Państwo | |
| Historia | |
| Sformowanie | 1 lipca 1926 |
| Dane podstawowe | |
| Obecny dowódca | Generał major Anders Silwer |
Szwedzkie Siły Powietrzne (Svenska Flygvapnet) – siły powietrzne Królestwa Szwecji, powstałe 1 lipca 1926 roku z połączenia lotnictwa wojsk lądowych i lotnictwa marynarki wojennej.
Spis treści |
[edytuj] Do 1945
Siły te liczyły 4 szwadrony. W 1930 roku poszerzono ich liczbę do 7. W momencie wybuchu II wojny światowej rozwój lotnictwa został zahamowany. Szwedzkie lotnictwo udzieliło pomocy Finom w walce z ZSRR. Do 1945 Szwedzi posiadali 800 samolotów różnych typów. Mimo liczebności głównym problemem był brak paliwa do samolotów, bowiem zaopatrzenie pochodziło głównie z importu.
[edytuj] Zimna wojna
Po 1945 szwedzkie siły zbrojne, w tym lotnictwo, uległy szybkiej przebudowie. Zakupiono najlepsze samoloty zagraniczne (P-51 Mustang, De Havilland Vampire) i wspierano rozwój rodzimych konstrukcji, z których odrzutowy myśliwiec SAAB Tunnan dorównywał siłą bojową samolotom Royal Air Force, ZSRR i USAF. W latach 1950. wdrożono program budowy rozproszonych lotnisk, przez odpowiednią przebudowę dróg, których odcinki służył jako pasy startowe (infrastrukturę lotniskową rozmieszczano w pobliżu).
W latach 1950. i 1960. lotnictwo szwedzkie było uważane za czwarte najsilniejsze na świecie. Dużezakupy pozwoliły rozwinąćsięrodzimemu przemysłowi lotniczemu[1]. W tych latach wprowadzono do służby takie samoloty Saab J29 Tunnan, Saab 32 Lansen i Saab J35 Draken (sprzedawany także do Danii, Finlandii i Austrii).
W latach 1961-1964 siły lotnicze brały udział w operacji ONZ podczas kryzysu w Kongo. Skierowano tam 12 samolotów Tunnan.
[edytuj] Siły powietrzne od lat 90. do dziś
W latach 90. został wprowadzony samolot JAS-39 Gripen, oblatany w marcu 1993 roku. W ciągu dwóch lat wprowadzono do użytku 30 samolotów. Obok Gripena w latach 90. głównym samolotem wielozadaniowym był JA-37 Vigen który został wyprodukowany w liczbie 329 sztuk. Jego produkcję zakończono w 1990 roku. W użyciu jest obecnie pięć wersji samolotu. Pozostaną one w użyciu jeszcze do 2010 roku. Obecnie w użyciu są samoloty szturmowo-myśliwskie AJ-37 w liczbie 7 sztuk, 26 sztuk SF-37, 26 SH-37 wykonujących patrole morskie. JA-37 służą natomiast do przechwytywania i rozpoznania. Obecnie Szwecja posiada 149 sztuk tego samolotu.
[edytuj] Struktura
Samoloty są zgrupowane w ośmiu skrzydłach bojowych, które składają się z 2 lub 3 eskadr, po 18 samolotów każda. 17 eskadr ma na swym wyposażeniu samolot Viggen. 9 skrzydło dysponuje natomiast wyłącznie samolotami J-35 Draken J35J są to jednostki szkoleniowe. Do celów transportowych używa się samolotów Lockheed C-130 Hercules i Cessna 404. W skład każdego ze skrzydeł wchodzi jednostka ratownicza mająca 2 lub 3 śmigłowce Agusta-Bell 204, MBB Bo 105CBS albo Eurocopter AS-332M Super Puma.
[edytuj] Wyposażenie
| Samolot | Kraj pochodzenia | Typ | Wersje | W służbie[2] | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Saab JAS-39 Gripen | myśliwiec wielozadaniowy | JAS-39A JAS-39B JAS-39C JAS-39D |
53 10 45 12 |
Po 14 C/D wypożyczono Czechom i Węgrom. | |
| Saab 105 | samolot szkolno-bojowy | Sk 60 L-159A |
42 | ||
| Saab 340 | samolot wczesnego ostrzegania samolot transportowy |
S 100B Tp 100 |
6 3 |
||
| Saab 32 Lansen | samolot szturmowy | J 32B | 2 | ||
| MBB Bo 105 | lekki śmigłowiec | Hkp 9 | 18 | ||
| Boeing CH-46 Sea Knight | śmigłowiec transportowy | Hkp 4 | 14 | ||
| Eurocopter AS332 Super Puma | śmigłowiec transportowy | Hkp 10 | 10 | ||
| NHI NH-90 | śmigłowiec transportowy | Hkp 14 | 0 | Zamówiono 18 | |
| Sikorsky UH-60M Black Hawk | śmigłowiec transportowy | Hkp 16 | 0 | Zamówiono 15 jako rozwiązanie tymczasowe do czasu dostarczenia NH-90 | |
| Agusta A109 | śmigłowiec użytkowy | Hkp 15 | 20 | 20 śmigłowców w służbie lądowej i 8 w służbie morskiej | |
| Lockheed C-130E Hercules | samolot transportowy | Tp 84 | 8 | ||
| Gulfstream IV | transport VIP samolot rozpoznawczy |
2 2 |
|||
| SAGEM Sperwer | UAV | UAV Ugglan | 3 |
[edytuj] Źródła
- Lindsday Peacock: Lotnictwo wojskowe świata. OTiK, 1994. ISBN 83-900902-2-8.
Przypisy
- ↑ The growth of the Air Force (ang.). Swedish Air Force Museum, 2010-05-01. [dostęp 2011-06-24].
- ↑ "World Military Aircraft Inventory", Aerospace Source Book 2007, Aviation Week & Space Technology, 15 stycznia 2007.