Algierskie Siły Powietrzne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Algierskie Siły Powietrzne
Algierskie Siły Powietrzne
Państwo Algieria
Siły zbrojne Algierskie Siły Zbrojne
Nazwa skrócona QJJ
Data utworzenia 1962
Znak rozpoznawczy Algeria A-F Roundel.svg
Najwyższe dowództwa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Algierskie siły powietrzne (القوات الجوية الجزائري, Al-Kuwwat al-Dżawwija al-Dżazairija) składają się głównie z samolotów wyprodukowanych w ZSRR/Rosji i USA.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lotnictwo sformowano po uzyskaniem niepodległości 5 lipca 1962 roku wraz z powstaniem Narodowej Armii Ludowej Algierii, wywodzącej się z Armée de Libération Nationale, chociaż planowanie rozpoczęto podczas wojny algierskiej z Francją w 1956 roku, a szkolenie personelu prowadzono od 1958 roku w krajach arabskich i komunistycznych.

Od 1962 Algieria otrzymała od ZSRR używane wyposażenie, w tym 10 śmigłowców Mi-4 w 1962, w latach 1963-1965 samoloty bojowe: 15 MiG-15bis, 20 MiG-17 i 20 szkolnych MiG-15UTI oraz od 1965 samoloty transportowe: 8 Ił-14 Crate i 8 An-12 Cub. Niewielką liczbę maszyn, w tym MiG-15 i Jak-11 w latach 60. podarował też Egipt. W latach 1965-1967 z ZSRR dostarczono dalsze 30 MiG-17 i 30 Mi-4 oraz 48 ponaddźwiękowych MiG-21F-13 Fishbed-C i 12 samolotów bombowych Ił-28 Beagle. W 1966 otrzymano pierwsze baterie przeciwlotnicze typu S-75 Dwina. W 1969 zakupiono 4 transportowce Ił-18 Coot, a w 1972 śmigłowce Mi-6T Hook. Znaczącą modernizację lotnictwo przeszło w latach 70. wraz z dostawami 30 samolotów szturmowych Su-7BMK/U od 1972 roku, 35 śmigłowców transportowych Mi-8T w latach 1975-1985. Między 1976 i 1979 pozyskano 11 holenderskich F-27 Friendship i 2 F-28 Fellowship. W latach 1977-1978 do Algierii trafiło 86 myśliwców MiG-21MF/UM i 32 szturmowe Su-20. Między 1978 i 1980 dostarczono 65 MiG-23 w wersjach myśliwskiej MS, szturmowej BN oraz treningowej UB oraz 9 rozpoznawczych MiG-25RB Foxbat-B, a w 1979 20 myśliwskich MiG-25P Foxbat-A i treningowych MiG-25U. W latach 1979-1981 nowymi systemami przeciwlotniczymi stały się 40 9K31 Strzała-1 i 20 9K33 Osa. Zakupy w latach 80. obejmowały głównie 15 MiG-21bis (1981), 18 śmigłowców szturmowych Mi-24D (od 1981), 10 baterii 2K12 Kub i 5 systemu S-125M (od 1982), 32 czechosłowackie L-39ZA (od 1987), 9 transportowych Ił-76M i śmigłowce Mi-2 (od 1989). Przed upadkiem ZSRR w 1991 do kraju dostarczono jeszcze 10 Su-24. W latach 1981-1990 zakupiono także 20 transportowców Lockheed C-130 Hercules w wersjach H, H-30 i L-100-30 produkcji amerykańskiej. 11 lutego 2014 w katastrofie algierskiego C-130H-30 zginęły 102 osoby.[1]

W 1994 roku w obronie kraju służyły 3 eskadry samolotów MiG-21 Fishbed, a także jednostka wyposażona w samoloty MiG-25 Foxbat w wersji rozpoznania strategicznego MiG-25 oraz szkolenia operacyjnego MiG-25C. Zadania szturmowe wypełniały samoloty MiG-17F Fresco, MiG-23 Flogger, Su-20 Fitter-C Su-7 Fitter-A oraz śmigłowce Mi-24 Hind Mi-8 Hip i Mi-4 Hound w liczbie po 24 sztuki każdy. Zadania transportowe pełniło 20 samolotów Lockheed C-130 Hercules oraz samoloty produkcji radzieckiej An-12 Cub, An-26 Curl oraz 4 samoloty typu Ił-76 Candid. Na wyposażeniu znajdowały się także 2 samoloty F-27 Friendship 400M służące celom patrolowym.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Su-30MKA
Mig-29S
Ił-76TD
C-130H
Super King Air 200
Samolot Producent Typ Wersja Liczba sztuk[2] Uwagi
Samoloty bojowe
Su-30  Rosja myśliwiec wielozadaniowy Su-30MKA 28
MiG-29  ZSRR myśliwiec MiG-29S
MiG-29UB
26
6
ex-białoruskie i ukraińskie
MiG-25  ZSRR myśliwiec przechwytujący
rozpoznawczy
MiG-25PD
MiG-25PDS
MiG-25RB
14
Su-24  ZSRR
 Rosja
samolot szturmowy
rozpoznawczy
Su-24MK2
Su-24MRK2
Su-24MP
22
Samoloty transportowe/tankowce
Lockheed C-130 Hercules  Stany Zjednoczone taktyczny transportowiec C-130H
C-130H-30
L-100-30
15
Ił-76  ZSRR strategiczny transportowiec Ił-76MD
Ił-76D
13
Ił-78  ZSRR tankowiec/transportowiec Ił-78M 5 ex-ukraińskie
CASA C-295  Hiszpania średni transportowiec C-295M 5 od 2005, 1 utracono w 2012.
Beechcraft 1900  Stany Zjednoczone transportowy
rozpoznawczy
1900D
1900D MMSA
6
6
Beechcraft King Air  Stany Zjednoczone transportowy
patrolowy
rozpoznawczy
C90B
B200
B300
200 MPA
350ER[3]
5
8
6
2
6
Pilatus PC-6  Szwajcaria samolot użytkowy 2
Samoloty szkolno-treningowe
Aero L-39 Albatros  Czechosłowacja szkolno-bojowe L-39ZA
L-39C
30
Jak-130  Rosja szkolno-bojowe 16
Zlín Z-142  Czechy
 Algieria
szkolenie wstępne Fernas-142 20
Zlín Z-43  Czechy
 Algieria
szkolenie wstępne Safir-43 20
Śmigłowce
AW119 Koala  Włochy śmigłowiec użytkowy 0 zamówiono 8
PZL W-3 Sokół[4]  Polska śmigłowiec wielozadaniowy W-3 Sokół 8
Mi-8  ZSRR
 Rosja
śmigłowiec wielozadaniowy Mi-8T
Mi-17
Mi-171
100
Mi-24  ZSRR śmigłowiec szturmowy Mi-24 Mk2 36
Mi-26  ZSRR śmigłowiec transportowy 0 zamówiono 3
Mi-2  Polska śmigłowiec szkolny Mi-2 21
Eurocopter Écureuil  Francja śmigłowiec użytkowy AS355 15
Bell 412  Stany Zjednoczone śmigłowiec VIP 412EP 3
Ka-32  ZSRR SAR Ka-32T
Ka-32C
3

Do transportu rządu i prezydenta wykorzystywana jest flota: 1 Airbus A340-500, 1 Gulfstream V, 3 Gulfstream III.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]