Taksony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy władcy Węgier. Zobacz też: takson (pojęcie w biologii).
Taksony
wódz węgierski
Wódz Węgrów
Okres panowania od 955
do 970
Poprzednik Fajsz
Następca Gejza
Dane biograficzne
Dynastia Arpadowie
Urodziny ok. 931
Śmierć ok. 970
Ojciec Zoltán
Dzieci Gejza
Michał
Wizerunek Taksonya w Kronice Ilustrowanej

Taksony (łac. Toxun, gr. Taxis) (ur. ok. 931, zm. ok. 970) – wódz węgierski z dynastii Arpadów, książę Węgier od 955 roku.

Był synem Zoltána. W 955 roku został władcą Węgier, zmieniając dotychczasową politykę. Zrezygnował z najazdów na ościenne państwa, zawarł pokój z Rusią, Pieczyngami i Bułgarią. Włączył swój kraj w obieg międzynarodowego handlu. Starał się o sprowadzenie łacińskich misjonarzy, jednak wyświęcony przez papieża Jana XII biskup Węgier, ze względu na opór króla Ottona I Wielkiego, nie dotarł do swojej diecezji. Jego synem i następcą był Gejza. Ojciec króla Stefana I Świętego.

Pochodzenie i losy do objęcia rządów[edytuj | edytuj kod]

Był synem Zoltána, najmłodszego z synów Arpada.

W 947 roku brał udział w wyprawie na Włochy.

Okoliczności objęcia rządów przez Taksonya[edytuj | edytuj kod]

Pomnik Taksonya

W latach 40. X wieku węgierscy książęta powoli przekonywali się o konieczności przyjęcia chrztu. Nie chcieli jednak czynić tego za pośrednictwem Niemiec, z którymi znajdowali się w konflikcie. Zdecydowali się, wzorem Bułgarii, na pośrednictwo Cesarstwa Bizantyjskiego. W 948 roku w Konstantynopolu zostali ochrzczeni harka (trzeci dostojnik na Węgrzech) Bulcsú oraz książę Tormás, prawnuk Arpada. W 953 roku chrzest przyjął gyula (drugi dostojnik na Węgrzech), zapewne Zombor.

Ówczesny książę Węgier, Fajsz, w 954 roku zdecydował się poprzeć bunt niemieckich możnowładców przeciwko królowi Ottonowi I Wielkiemu. Jednak 10 sierpnia 955 roku w bitwie na Lechowym Polu koło Augsburga Otto I rozgromił węgierską armię; dowodzący nią - harka Bulcsú i książę Lél - zostali pojmani i powieszeni.

Klęska spowodowała zmianę polityki prowadzonej przez dynastię Arpadów. Odpowiedzialnością za dotychczasowe niepowodzenia obarczono potomków Jutasa i Üllő, synów Arpada. Do głosu doszły dwa pozostałe odgałęzienia wywodzące się od Tarhosa i Zoltána. Wielkim księciem, zgodnie z zasadą senioratu, obrano najstarszego w rodzie Taksonya.

Małżeństwo i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Żoną Taksonya pochodziła, jak podaje Anonymus, z kraju Kumanów[1]. Przypuszcza się, że była córką pieczyngskiego wodza. Wiąże się ten fakt z przeprowadzką Tonuzaby, wodza Pieczyngów, i jego szczepu na Węgry; sam Tonuzaba otrzymał włości w Heves, niedaleko posiadłości Taksonya.

Z wspomnianego małżeństwa pochodziło dwóch synów:

Przypisy

  1. Cyt. za: G. Györffy, Święty Stefan I, s. 61.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]



Poprzednik
Fajsz
Coat of arms of Hungary.svg Książę Węgier
955970
Coat of arms of Hungary.svg Następca
Gejza