Volkswagen Iltis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Volkswagen Iltis
Volkswagen Iltis
Producent Volkswagen
Bombardier
Okres produkcji 1978-1988
Dane techniczne
Segment samochód terenowy
Silniki 1,7 l I4 o mocy 75 KM (55 kW)
1,6 l turbodiesel I4 o mocy 71 KM (52 kW)
Rodzaj napędu 4x4
Długość 3972 mm
4540 mm (wersja medyczna)
Szerokość 1520 mm
1720 mm (wersja medyczna)
Wysokość 1837 mm
1855 mm (wersja medyczna)
Masa własna 1340 kg
Liczba miejsc 4
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Volkswagen Iltis (Typ 183) – niemiecki wojskowy samochód terenowy, produkowany w latach 1978-1988 w zakładach Volkswagen dla Bundeswehry. Pojazdy produkowane były również na licencji przez przedsiębiorstwo Bombardier dla kanadyjskich i belgijskich sił zbrojnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

We wczesnym okresie swego istnienia, w 1956 roku Bundeswehra posiadała na swoim wyposażeniu lekkie czterokołowe samochody ciężarowe z napędem na wszystkie koła DKW Munga. We współpracy z Francją i Włochami w 1962 roku rozpoczęto prace nad ich następcą, który otrzymał wstępne oznaczenie Europa-Jeep. Jednak po wycofaniu się w 1972 roku strony francuskiej, cały projekt upadł w okresie 1975-1976. Tymczasem potrzeba zastąpienia używanych od przeszło dwudziestu lat samochodów Munga stawała się coraz bardziej nagląca. Dlatego też dwa niemieckie przedsiębiorstwa – Volkswagen oraz Daimler-Benz otrzymały zlecenie opracowania prototypów nowego samochodu terenowego z napędem 4x4, o ładowności 500 kg. Już w 1977 roku przetarg rozstrzygnął się na korzyść Volkswagena, który w celu zaoszczędzenia kosztów zastosował w pojeździe masowo produkowany seryjny silnik.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

VW Iltis standardowo wyposażony został w silnik benzynowy o mocy 75 KM (55 kW) pochodzący z cywilnych samochodów Volkswagen Passat. Cechą charakterystyczną samochodu jest długa, pochyła pokrywa komory silnika. Od góry Iltis osłonięty jest brezentową opończą, którą można zdjąć, np. w celu przewiezienia większych ładunków. Do jazdy po drogach Iltis wykorzystuje cztery biegi do przodu i napęd jedynie na tylne koła. W terenie może korzystać również z napędu na przednie koła oraz specjalnego piątego biegu terenowego. Takie rozwiązanie pozwala uzyskać na drogach utwardzonych prędkość maksymalną do 130 km/h, a w drugim przypadku uzyskać maksymalną moc. Przyspieszenie samochodu od 0 do 100 km/h wynosi 21 sekund. Stalowa karoseria połączona jest śrubami z ramą podwozia, i jest na tyle obszerna, że zapewnia wygodne siedzenia dla kierowcy oraz trzech pasażerów. Pojazd wyposażony jest w pałąki ochronne, mające zwiększyć bezpieczeństwo pasażerów w przypadku wywrócenia pojazdu. Za pomocą dodatkowego zestawu montażowego na pojeździe po zdjęciu brezentowego dachu można zainstalować różnorodne uzbrojenie, m.in. wyrzutnię przeciwpancernych pocisków kierowanych MILAN. Iltis może być przenoszony przez śmigłwiec UH-60A Black Hawk. Przeprowadzono również próby desantowania pojazdu na spadochronie.

Produkcja oraz użycie[edytuj | edytuj kod]

Produkcją samochodu zajęła się należąca do koncernu Volkswagen firma Audi. Pomiędzy 1978 a 1981 rokiem hale produkcyjne Volkswagena w Ingolstadt opuściło około 8800 pojazdów; z tego 8470 sztuk trafiło do sił lądowych, dalszych 310 do lotnictwa a pozostałych 20 do marynarki wojennej. Oprócz wykonywania typowej roli pojazdu transportowego, Bundeswehra wykorzystywała niektóre z posiadanych samochodów Iltis w kilku wersjach specjalistycznych – jako ambulans, pojazd do układania linii telefonicznych, wóz dowodzenia i łączności oraz stacja rozpoznania dźwiękowego. Poza wersją kabriolet produkowano również pojazdy ze sztywną górną część nadwozia, wyposażone w wyciągarkę oraz hak do holowania przyczepy o masie do 750 kg. W 1983 roku licencję na produkcję samochodu (w tym także na rynek cywilny) nabyło kanadyjskie przedsiębiorstwo Bombardier, które do 1988 roku wyprodukowało dalszych 2500 pojazdów (oznaczonych jako Model 183YX) dla armii kanadyjskiej. Kolejne zamówienia otrzymano z Belgii (2637 sztuk), Omanu i Kamerunu.

Volkswagen Iltis
Dwa pojazdy należące do Bundeswehry, 1982
Dwa pojazdy należące do Bundeswehry, 1982

Różnice pomiędzy egzemplarzami produkowanymi przez przedsiębiorstwa Bombardier i Volkswagen[edytuj | edytuj kod]

  • instrumenty pomiarowe elektryki (napięcie akumulatora) oraz temperatury wody w chłodnicy; radio
  • kierunkowskazy
  • zmodyfikowane okablowanie
  • z tyłu pojazdu, po prawej stronie dodane mocowania dla anteny
  • opony Uniroyal T9 lub Michelin X
  • prostokątne okna w tylnych drzwiach
  • szersza chłodnica

Udział w sportach motorowych[edytuj | edytuj kod]

W roku 1980 cztery ekipy jeżdżące VW Iltisem zajęły miejsca w czołówce podczas rajdu Paryż-Dakar. Pierwsze miejsce zajął zespół Kottulinsky/Löffelmann, z numerem startowym 137 (samochód tego teamu jest wystawiony w oryginalnym stanie w muzeum motoryzacji Autostadt w Wolfsburgu). Kolejne miejsca zajęte przez zespoły z Iltisami to: 2., 4. i 9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]