2 Pułk Ułanów (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego. Zobacz też: 2 Pułk Ułanów.
2 Pułk Ułanów
Ilustracja
Proporczyk na lance
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Sformowanie 1806
Dowódcy
Pierwszy płk Walenty Kwaśniewski
Ostatni płk Józef Rzodkiewicz
Organizacja
Dyslokacja Warszawa
Rodzaj wojsk Jazda
Podległość 1 Dywizja
Dywizja Jazdy - od 1812
16 Dywizja - 1812[a]
4 Dywizja Jazdy - 1812
Dywizja Kawalerii - II 1813
Trębacze 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego
Tradycje pułku w II RP kontynuował 2 Pułk Ułanów Grochowskich

2 Pułk Ułanówoddział jazdy polskiej Armii Księstwa Warszawskiego.

Pułk ostał sformowany w 1806 jako 2 Pułk Lekkiej Jazdy Legionu I. Później został przemianowany na 2 Pułk Ułanów[1]. W 1808 stacjonował w Warszawie[2]. Pod koniec 1809 roku pułk liczył 1363 żołnierzy[3].

Mundur[edytuj | edytuj kod]

Do 1809 roku pułk posiadał barwy 1 Legii. Były to rabaty żółte, z guzikami i galonami żółtymi lub złotymi oraz wyłogami rękawów i kołnierzem pąsowym[4].

Od 1810 roku obowiązywała następująca barwa munduru[5]:

Kolnierz 2pul kw.png Kołnierz pąsowy z biała wypustką; rabaty granatowe z żółtą wypustką

Rekaw 2pul kw.png...Rekaw 2pul kw1.png Wyłogi rękawów pąsowe z białą wypustką

Spod 2pul kw.png Lampasy spodni żółte

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułkiem dowodzili[6]:

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w czasie pierwszej wojny polskiej 1807 roku, wojny polsko austriackiej, inwazji na Rosję 1812 roku i kampanii 1813 roku

Bitwy i potyczki[6]:

  • Zatory (9 maja 1807)
  • Nadarzyn (19 kwietnia 1809)
  • Praga (21 kwietnia 1809)
  • Grochów (25 kwietnia 1809)
  • Sandomierz (18 maja 1809)
  • Różki (5 czerwca 1809)
  • Baranów (9 czerwca 1809)
  • Wrzawy (12 czerwca 1809)
  • Przedbórz (8 lipca 1809)
  • Mir (10 lipca 1812)
  • Gera (1813)
  • Dennewitz (6 września 1813)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wchodzące w skład dywizyjnej brygady jazdy pułki utworzyły później 4 Dywizję Jazdy Michała Ignacego Kamieńskiego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]