22 Pułk Piechoty (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 22 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Zobacz też: 22 Pułk Piechoty.
22 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Sformowanie 1812
Dowódcy
Pierwszy Stanisław Hutten-Czapski
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota

22 Pułk Piechoty - oddział piechoty Armii Księstwa Warszawskiego.

Pułk wystawiony został w 1812, w Mińsku, sumptem pułkownika Stanisława Hutten-Czapskiego, który 13 lipca tegoż roku objął jego dowództwo[1]. Majorem pułku był Hilchen, a dowódcami batalionów - Mieszkowski, Łaszewski, Jezierski i Bitner[2]

Jednostka walczyła w okolicach Bobrujska, Klecka ( w połowie października 1812) i pod Mińskiem (15 listopada 1812)[1].

Po abdykacji Napoleona, car Aleksander I wyraził zgodę na odesłanie oddziałów polskich do kraju. Miały one stanowić bazę do tworzenia Wojska Polskiego pod dowództwem wielkiego księcia Konstantego. 13 czerwca 1814 roku pułkowi wyznaczono miejsce koncentracji w Płocku[3]. Pułk nie został jednak odtworzony, bowiem etat armii Królestwa Polskiego przewidywał tylko 12 pułków piechoty. Nowe pułki piechoty sformowano dopiero po wybuchu powstania listopadowego. Rozkaz dyktatora gen. Józefa Chłopickiego z 10 stycznia 1831 roku nakładał obowiązek ich organizowania na władze wojewódzkie. W województwie podlaskim utworzono 2 Pułk Województwa Podlaskiego przemianowany później na 22 pułk piechoty liniowej[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]