77 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 77. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „77”.
Galicyjski Pułk Piechoty Nr 77
Galizisches Infanterieregiment Nr. 77
Ilustracja
Pieczęć pułku
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1860
Rozformowanie 1918
Nazwa wyróżniająca Galicyjski
Dowódcy
Pierwszy płk Karl Hanus
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Sambor
Rodzaj sił zbrojnych cesarska i królewska Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 24 Dywizja Piechoty
Koszary piechoty w Samborze.

Galicyjski Pułk Piechoty Nr 77pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia Pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został sformowany 1 lutego 1860 roku w Budzie (niem. Ofen) z połączenia 2. i 3. batalionu Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 9 oraz 3. batalionu Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 10[1].

Okręg uzupełnień nr 77 Sambor na terytorium 10 Korpusu[1].

W latach 1876-1879 roku komenda pułk znajdowała się w Hradec Králové (niem. Königgrätz)[2][3].

W 1885 roku dowództwo pułku stacjonowało w Samborze, natomiast w 1914 roku dowództwo pułku oraz bataliony II i III stacjonowały w Przemyślu, IV batalion w Tuzli, natomiast I batalion i Kadra Batalionu Zapasowego (niem. Ersatzbataillonskader) w Samborze.

Pułk wchodził w skład 48 Brygady Piechoty należącej do 24 Dywizji Piechoty.

Skład narodowościowy oddziału: Ukraińcy – 69%, inni 31%.

Szefowie pułku[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Szef pułku.

W latach 1860-1869 obowiązki drugiego szefa pułku wykonywał FZM Emil Kussevich von Szamobor, który następnie został szefem Pułku Piechoty Nr 33[1].

Żołnierze[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku
  • płk Karl von Hanus (1860 – 1 XI 1867 → stan spoczynku w stopniu tytularnego GM[4])
  • płk Victor Matzak von Ottenburg (1876[2])
  • płk Joseph Ott von Ottenkampf (1879)
  • płk Marceli Ławrowski (V 1910[5] – 1914[1])
  • płk Emil Meisel (1914)
  • płk Karl Krebs (poległ 10 V 1915 pod Sanokiem[6])
Oficerowie pułku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1877. Wiedeń: k.k. Hof- und Staatsdruckerei, grudzień 1876.
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1880. Wiedeń: k.k. Hof- und Staatsdruckerei, grudzień 1879.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.)
  • Tomasz Nowakowski: Armia Austro-Węgierska 1908-1918. Warszawa: Feniks, 1992. ISBN 83-900217-4-9.
  • Maciej Krotofil: Ukraińska Armia Halicka 1918-1920. Toruń: Wyd. Adam Marszałek, 2002. ISBN 83-7322-156-5.
  • Antonio Schmidt-Brentano: Die k. k. bzw. k. u. k. Generalität 1816-1918. Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2007.