Chłopiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hiszpański chłopiec.
Chłopcy (obraz Kąpiący się, Henry Scott Tuke, 1889).

Chłopiec (także: chłopak) – młody człowiek płci męskiej. Wiek, w którym chłopiec staje się mężczyzną, jest różny w różnych społeczeństwach. Zwykle przejście z okresu dojrzewania do dojrzałości następuje w wieku kilkunastu lat.

W mowie potocznej słowo „chłopak” (zwykle w wyrażeniu: mój/czyjś chłopak) jest często używane w znaczeniu młodego nieżonatego mężczyzny związanego z kimś uczuciowo, z kim stanowi parę[1]. W znaczeniu historycznym był to młody pracownik wykonujący zwykle prace pomocnicze (np. chłopak na posyłki)[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Chłopiec. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2009-03-06].
  2. Chłopiec. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2009-04-08].