Dziewczyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy młodego człowieka płci żeńskiej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Dziewczynka

Dziewczyna – młody człowiek płci żeńskiej. Wiek, w którym dziewczyna staje się kobietą, jest różny w różnych społeczeństwach. Zwykle przejście z okresu dojrzewania do dojrzałości następuje w wieku kilkunastu lat.

W mowie potocznej słowo „dziewczyna” (zwykle w wyrażeniu: moja/czyjaś dziewczyna) jest często używane w znaczeniu niepozostającej w formalnym związku młodej niezamężnej kobiety[1]. W historycznym znaczeniu była to „służąca, pokojówka, pomoc domowa”.

Etymologia[edytuj]

„Dziewczyna” jest zdrobnieniem[potrzebny przypis] od wyrazu dziewka oznaczającego pierwotnie służącą na wsi, później także prostytutkę. Słowo to jest znane we wszystkich językach słowiańskich. Prasłowiańskie děvъka jest derywatem od wyrazu děva, pierwotnie oznaczającego niemowlę płci żeńskiej, urzeczownikowionego kontynuantu praindoeuropejskiego imiesłowu *doiwā, czyli „ssąca”[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Dziewczyna. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2009-03-06].
  2. Słownik etymologiczny języka polskiego. Wiesław Boryś