Chase XCG-14

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chase XCG-14
Chase XCG-14
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Konstruktor Chase Aircraft
Typ szybowiec transportowy
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji drewnianej
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu 4 stycznia 1945
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 21,80 m (26,29 m)[1]
Wydłużenie (10,18)
Długość 13,05 m (16,80 m)
Powierzchnia nośna 47,20 m² (65,70 m²)
Masa
Własna 1 470 kg (3 600 kg)
Użyteczna 1 980 kg (3 400 kg)
Startowa 3 450 kg (7 000 kg)
Osiągi
Prędkość minimalna 97 km/h (97 km/h)
Prędkość holowania (285 km/h)
Dane operacyjne
Liczba miejsc
15 (24)
Użytkownicy
USA

Chase XCG-14amerykański szybowiec wojskowy z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1944 roku w firmie Chase Aircraft Company opracowano szybowiec wojskowy, ostatni z klasy lekkich szybowców transportowych, który mógł zabierać 15 żołnierzy. Szybowiec ten otrzymał oznaczenie XCG-14. Po wybudowaniu prototypu okazało się, że konstrukcja kadłuba nie zapewnia dobrej widoczności z kabiny

W związku z tym opracowano zbudowano kolejny prototyp, oznaczony jako XCG-14A, w którym zmieniono konstrukcję kadłuba zwiększając widoczność z kabiny pilotów. Wersja była większa i szybowiec ten mógł zabierać 24 żołnierzy.

Oba prototypy zostały oblatane, w czasie lotów próbnych wykazywały dobre właściwości pilotażowe oraz zadowalające osiągi. Ostatecznie żaden z tych szybowców nie został wprowadzony do produkcji seryjnej. Zbudowano tylko dwa prototypy.

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Szybowce były używane do lotów próbnych.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Szybowiec Chase XCG-14 był wolnonośnym górnopłatem o konstrukcji drewnianej. W wersji XCG-14 podwozie klasyczne, w wersji XCG-14A – trójpodporowe z kółkiem przednim. Tylna część kadłuba podnoszona do góry do załadunku, równocześnie opuszczano specjalny trap oraz słupki podpierające kadłub. W wersji XCG-14A podwozie było wciągane w locie.

Przypisy

  1. W nawiasie dane wersji XCG-14A.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Królikiewicz: Szybowce transportowe. Warszawa: Wydawnictwo MON, s. 84-85, 92-93. ISBN 83-11-07162-4.