Waco CG-3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Waco CG-3A
Waco CG-3A
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Waco Aircraft Company of Troy
Typ lekki szybowiec desantowy
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji mieszanej
Załoga 2
Historia
Data oblotu luty 1942
Lata produkcji 19421942
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 22,25 m
Długość 14,78 m
Powierzchnia nośna 39,00 m²
Masa
Własna 1 089 kg
Użyteczna 907 kg
Startowa 1 996 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 161 km/h
Prędkość minimalna 61 km/h
Prędkość holowania 195 km/h
Dane operacyjne
Liczba miejsc
7 żołnierzy z pełnym wyposażeniem
Użytkownicy
Stany Zjednoczone

Waco CG-3amerykański lekki szybowiec transportowy z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku 1941 roku dowództwo Sił Powietrznych Wojsk Lądowych Stanów Zjednoczonych zwróciło się wytwórni lotniczych o opracowanie szybowców transportowych. Na to zamówienie odpowiedziała między innymi wytwórnia Waco Aircraft Company of Troy z Troy w stanie Ohio. Z wytwórnią podpisano w czerwcu 1941 roku umowę na opracowania dwóch typów szybowców – ośmiomiejscowego (oznaczony jako Waco CG-3) i piętnastomiejscowego (oznaczony jako CG-4). Oba szybowce były opracowywane w tym samym czasie.

Prototyp szybowca CG-3 został opracowany w 1941 roku a prototyp przewidziany do prób statycznych zbudowano 26 grudnia 1941 roku, a do badań w locie 31 stycznia 1942 roku. Badania szybowca zakończono w kwietniu 1942 roku i skierowano go do produkcji seryjnej w wytwórni Commonwealth Aircraft Co. w Kansas City.

Zbudowano jednak tylko 100 sztuk tego typu szybowców, gdyż stwierdzono że jest zbyt mały a zbudowany w tym samym czasie szybowiec Waco CG-4 posiadający większą ładowność jest bardziej przydatny dla wojska i to on stał się szybowcem podstawowym.

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Szybowce Waco CG-3 był jedynie używany do celów szkoleniowych, nie był używany w działaniach bojowych.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Szybowiec Waco CG-4A to górnopłat zastrzałowy o konstrukcji mieszanej, metalowo-drewnianej.

Skrzydła dwudźwigarowe wykonane z drewna, pokryte cienką sklejką i dodatkowo kryte płótnem. Skrzydła wyposażone w lotki. Obrys prostokątny z zaokrąglonymi końcówkami. Zastrzał w kształcie litery V.

Kadłub o konstrukcji kratownicowej, wykonany ze spawanych rur stalowych i kryty płótnem. Piloci siedzieli w kabinie obok siebie. Kadłub zawierał kabinę w której mieściły się 7 żołnierzy, wejście do niej odbywało się po odchyleniu do góry pokrywy przedniej części kabiny.

Podwozie klasyczne z kółkiem ogonowym i centralną płozą.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]