Boeing F8B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Boeing F8B
Boeing XF8B
Boeing 400
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Boeing Company
Typ ciężki samolot myśliwski
Konstrukcja duralowy dolnopłat, podwozie klasyczne, chowane w locie
Załoga 1
Historia
Data oblotu 27 listopada 1944
Wycofanie ze służby 1950
Egzemplarze 3
Dane techniczne
Napęd 1× 28-cylindrowy silnik gwiazdowy Pratt & Whitney XR-4360-10
Moc 2240 kW (3000 KM)
Wymiary
Rozpiętość 16,46 m
Długość 13,18 m
Wysokość 4,95 m
Powierzchnia nośna 45,43
Masa
Własna 6136 kg
Użyteczna 3712 kg
Startowa 9848 kg
Osiągi
Prędkość maks. 695 km/h
Prędkość przelotowa 306 km/h
Prędkość wznoszenia 18,6 m/s
Pułap 14 438 m
Zasięg 2100 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
karabinów maszynowych M2 kal. 12,7 mm lub 6× Działko HS.404 kal. 20 mm montowane w krawędzi natarcia skrzydeł
1415 kg bomb lub 1× torpeda 900 kg
Użytkownicy
Stany Zjednoczone

Boeing F8B (inne oznaczenia: Boeing XF8B, Boeing 400) – ciężki myśliwiec amerykański zaprojektowany na zamówienie US Navy w zakładach Boeinga. F8B miał służyć w rolach myśliwca przechwytującego, myśliwca eskortowego dalekiego zasięgu, samolotu bombowego, bombowca nurkującego i samolotu torpedowego. Z tego też względu nazywano go ironicznie "pięć w jednym", ponieważ zgodnie z planami miał zaspokajać wszystkie potrzeby, stawiane przed samolotem w służbie morskiej.

W czasie kiedy powstał jego projekt był to największy jednomiejscowy, jednosilnikowy myśliwiec amerykański. Jego jednostką napędową był 28-cylindrowy silnik gwiazdowy Pratt & Whitney XR-4360-10 o mocy 2200 kW (3000 KM) chłodzonym powietrzem, napędzający dwa śmigła przeciwbieżne. Miał być uzbrojony w sześć karabinów maszynowych 12,7 mm lub sześć działek 20 mm i być w stanie udźwignąć 1415 kg bomb lub jedną torpedę ważącą 900 kg.

Budowę trzech prototypów rozpoczęto w maju 1943. Pierwszy z nich został oblatany 27 listopada 1944 r., dwa pozostałe trafiły do Marynarki Wojennej dopiero po wojnie. Jeden z tych samolotów był także testowany przez USAAF.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]