Aeronca L-3
Aeronca L-3B | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent |
Aeronca Aircraft Corporation |
| Typ |
lekki samolot rozpoznawczy i łącznikowy |
| Konstrukcja |
mieszana |
| Załoga |
2 |
| Historia | |
| Lata produkcji |
1941–1943 |
| Liczba egz. |
1750 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
1× 4-cylindrowy silnik typu bokser Continental 0-170-3 (A-65-8) |
| Moc | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
10,67 m |
| Długość |
6,40 m |
| Wysokość |
2,34 m |
| Powierzchnia nośna |
14,68 m² |
| Masa | |
| Własna |
379 kg |
| Startowa |
590 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
140 km/h |
| Prędkość wznoszenia |
123 m/min |
| Pułap |
2360 m |
| Zasięg |
351 km |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Stany Zjednoczone | |
| Rzuty | |
Aeronca L-3 Grasshopper (lub O-58) – amerykański samolot obserwacyjny i łącznikowy z czasów II wojny światowej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Aeronca L-3 Grasshopper powstała na bazie dwumiejscowego cywilnego samolotu Aeronca Model 65 na początku lat 40. XX wieku. Dużą zaletą był krótki rozbieg i dobieg maszyny[1]. Z uwagi na niewielkie wymiary samolotu oraz dobrą zwrotność uszkodzenia wrogą obroną przeciwlotniczą były niezwykle rzadkie. Z taśmy fabryki w Middletown w stanie Ohio zeszło 1740 samolotów w różnych wersjach[2].
Aeronca L-3 była zastrzałowym górnopłatem konstrukcji mieszanej. Kabina w pełni zakryta. Podwozie klasyczne, stałe[2].
W 1942 roku zbudowano szybowiec treningowy TG-5. Podstawą był model O-58. Modernizacji poddano tylko przednią część kadłuba, reszta była taka sama jak w wersji z silnikiem. Powstało 250 szybowców TG-5[1].
Po wojnie część samolotów sprzedano, jako nadwyżki sprzętu, odbiorcom prywatnym. Jedna z maszyn, odbudowana prywatnie, trafiła do National Museum of the United States Air Force w 1984 roku[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Chant Chris: Samoloty II wojny światowej. Warszawa: Bellona, 2010, s. 317. ISBN 978-83-11-11489-0.