Dowództwo Strzelców Granicznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dowództwo Strzelców Granicznych
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1920
Rozformowanie 1921
Dowódcy
Pierwszy płk Bronisław Zaniewski
Organizacja
Formacja Strzelcy Graniczni
Podległość Ministerstwo Spraw Wojskowych

Dowództwo Strzelców Granicznych – organ dowodzenia Strzelców Granicznych okresu II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Dowództwo Strzelców Granicznych w porównaniu z Inspektoratem Wojskowej Straży Granicznej otrzymało dużo szersze prerogatywy. Wymusiło to konieczność dokonania zmian strukturalnych w dotychczasowym inspektoracie, a także wzmocnienie kadrowe. Utworzono sztab dowództwa, na czele którego stanął szef w stopniu pułkownika. Do sztabu przydzielono dwóch oficerów do zleceń. Do ich zadań należało prowadzenie inspekcji w oddziałach, dochodzeń w sprawach przemytu, zajść między ludnością a żołnierzami lub oddziałami granicznymi itp[1].

Obsada personalna dowództwa[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna[2]:

  • dowódca – pułkownik Bronisław January Zaniewski
  • szef sztabu[3]:
ppłk SG Henryk Pomazański (–29 września 1920)
mjr p.d. SG Alojzy Gluth-Nowowiejski (29 września 1920 –)
  • oficerowie do zleceń:
  1. ppłk piech. Jan Tirbach
  2. mjr Lipczyński
  • naczelnik I oddziału — kpt. Pobojewski
  • naczelnik I oddziału — por. Kwaśniewski,
  • naczelnik I oddziału — mjr Wasunga
  • naczelnik I oddziału — urzędnik cywilny Miłoska
  • naczelnik kancelarii – por. Burhardt
  • adiutant – ppor. Górski

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Sztab dowództwa[1]:

  • I oddział mobilizacyjno-organizacyjny
  • II oddział ewidencyjno-personalny
  • III oddział kontroli i bezpieczeństwa
  • IV oddział administracyjno-gospodarczy

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dominiczak 1975 ↓, s. 105.
  2. Dominiczak 1975 ↓, s. 106.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 20 X 1920, s. 1075.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hubert Bereza, Kajetan Szczepański: Centralna Szkoła Podoficerska KOP. Grajewo: Towarzystwo Przyjaciół 9 PSK, 2014. ISBN 978-83-938921-7-4.
  • Henryk Dominiczak: Granica wschodnia Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1919–1939. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10202-0.
  • Henryk Dominiczak: Granica polsko–niemiecka 1919–1939. Z dziejów formacji granicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Karolina Piekarz. Polskie formacje graniczne 1918 – 1924. „Mówią Wieki”. 2s, 2017. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Mówią Wieki”. ISSN 1897-8088. 
  • Jerzy Prochwicz, Zbigniew Kępa. ABC formacji granicznych II Rzeczypospolitej. „Problemy Ochrony Granic”. 24, 2003. Ketrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej. ISSN 1505-1757.