V Warszawski Batalion Etapowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
V Warszawski batalion etapowy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Tradycje
Rodowód 3/I batalion wartowniczy
Organizacja
Formacja Wojska Wartownicze
i Etapowe

V Warszawski batalion etapowyoddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Formowanie batalionu rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. Otrzymał on nazwę okręgu generalnego, w którym powstał i kolejny numer porządkowy oznaczany cyfrą rzymską. Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji[1].

Rozkazem nr 10 000 mob. z 19 lipca 1920 Minister Spraw Wojskowych przemianował 3/I Batalion Wartowniczy na V Warszawski batalion etapowy[2][wymaga weryfikacji?].

W tym samym miesiącu 3/I batalion wartowniczy budował pozycje obronne wokół Lwowa, a 31 lipca został przekazany do pełnienia służby wartowniczej w Kowlu[3]. 2 sierpnia zlikwidowano Dowództwo Powiatu Etapowego Kowel, a batalion wycofał się do Dorohuska nad Bugiem, do dyspozycji DOE Chełm[4][a].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Odziemkowski traktuje 3/I batalion wartowniczy i III batalion wartowniczy Warszawski, jako dwa różne oddziały[5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]