V Poznański Batalion Etapowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
V Poznański batalion etapowy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Tradycje
Rodowód 1/VII batalion wartowniczy
Organizacja
Formacja Wojska Wartownicze
i Etapowe

V Poznałski batalion etapowyoddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Formowanie batalionu rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. Rozkazem nr 10 000 mob. z 19 lipca 1920 Minister Spraw Wojskowych przemianował 1/VII batalion wartowniczy Poznański na V Poznański batalion etapowy[1] Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji[2]. W lutym 1921 bataliony etapowe przejęły ochronę granicy polsko-rosyjskiej[3]. Początkowo pełniły ją na linii kordonowej, a w maju zostały przesunięte bezpośrednio na linię graniczną z zadaniem zamknięcia wszystkich dróg, przejść i mostów[4]. W czerwcu 1921 w batalionie pełnili służbę między innymi: ppor. piech. Wiktor Kociałkowski[a] z 68 pp, ppor. piech. Jan Antoni Sierosławski z 68 pp[7] i ppor. lek. dr Mojżesz Rabach z Kompanii Zapasowej Sanitarnej Nr 7[8].

W 1921 bataliony etapowe ochraniające granicę przekształcono w bataliony celne[9].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiktor Kociałkowski urodził się 14 października 1887 roku w Kórniku. Zmarł 17 lipca 1954 roku[5][6]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]