IV Lubelski Batalion Etapowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
IV Lubelski batalion etapowy
VI batalion Milicji Ludowej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Organizacja
Dyslokacja Baranowicze
Formacja Wojska Wartownicze
i Etapowe
Podległość OE „Wilno”
IVb Brygada Etapowa

IV Lubelski batalion etapowyoddział wojsk wartowniczych i etapowych w okresie II Rzeczypospolitej pełniący między innymi służbę ochronną na granicy polsko-sowieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Formowanie batalionu rozpoczęto na przełomie 1918-1919 roku. Sformowany jako VI batalion Milicji Ludowej, potem przemianowany na IV Lubelski batalion etapowy[1].Otrzymał on nazwę okręgu generalnego, w którym powstał i kolejny numer porządkowy oznaczany cyfrą rzymską. Do batalionu wcielono żołnierzy starszych wiekiem i o słabszej kondycji fizycznej. Oficerowie i podoficerowie nie mieli większego doświadczenia bojowego. Batalion nie posiadał broni ciężkiej, a broń indywidualną żołnierzy stanowiły stare karabiny różnych wzorów z niewielką ilością amunicji[2]. We wrześniu 1919 roku dowództwo batalionu stacjonowało w Baranowiczach[1]. Wiosną 1920 batalion podlegał Okręgowi Etapowemu „Wilno”[3]. W październiku 1920 zreorganizowano brygady etapowe 4 Armii. Batalion wszedł w podporządkowanie dowódcy IVb Brygady Etapowej[4]. W lutym 1921 bataliony etapowe przejęły ochronę granicy polsko-rosyjskiej[5]. Początkowo pełniły ją na linii kordonowej, a w maju zostały przesunięte bezpośrednio na linię graniczną z zadaniem zamknięcia wszystkich dróg, przejść i mostów[6].

W 1921 bataliony etapowe ochraniające granicę przekształcono w bataliony celne[7].

Służba etapowa[edytuj | edytuj kod]

7 stycznia 1921 dowództwo batalionu przedyslokowane zostało do Nowogródka. Swoją 1 i 2 kompanię ulokowało w Nowogródku, 3 ke w Nowojelni, a 4 ke w Walówce. Zadaniem batalionu było ochraniać linię kolejową Baranowicze–Sielec. W tym też dniu czasowo przydzielona do batalionu kompania I Kieleckiego be odeszła do Baranowicz. Tam zluzowała posterunki IV kieleckiego be na linii kolejowej Baranowicze–Stołpce[8]. 14 marca 1921 batalion otrzymał zadanie przekazać służbę garnizonową w Baranowiczach I Kieleckiemu batalionowi etapowemu i objęcia służby garnizonowej w Słonimie[9]. W czerwcu 1921 2 kompanię etapową z Kobrynia i 3 kompanię z Prużan przeniesiono do Brześcia[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]