Droga międzynarodowa E7 (Polska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy drogi w PRL. Zobacz też: artykuł o obecnej trasie europejskiej E7.
E7
Początek drogi Granica państwa Cieszyn
Koniec drogi Warszawa
Województwa bielskie,
krakowskie,
kieleckie,
radomskie,
warszawskie

Droga międzynarodowa E7 – byłe oznaczenie drogi w Polsce w latach 1962–1985, prowadzącej od przejścia granicznego w Cieszynie z Czechosłowacją do Warszawy.

Droga E7 była częścią trasy europejskiej E7 o przebiegu: RzymOrtePerugiaCesenaForliBoloniaFerraraPadwaMestreCervignanoUdineTarvisVillachBruckWiedeńDrasenhofenBrnoOłomuniecCzeski CieszynKrakówRadomWarszawa[1].

Na przełomie lat 70. i 80. XX w. wdrożono nowy system numeracji. Za następcę E7 można uznać E77, o niemal identycznym przebiegu w Polsce, jednak wydłużoną na północ i obejmującą zasięgiem Rosję i kraje bałtyckie (Litwę, Łotwę i Estonię), zaś na południu poprowadzono ją przez terytorium Słowacji i Węgier. W 1985 Polska przyjęła nowy system numeracji dróg krajowych, a trasy europejskie otrzymały numery krajowe używane zamiennie (równolegle) z międzynarodowymi. Trasa E77 otrzymała numer 7, który co do podstawowej zasady obowiązuje do dziś.

Obecnie polski odcinek posiada następujące oznaczenia krajowe:

Numer Przebieg
 S52  CieszynBielsko-Biała
 52  Bielsko-Biała – Głogoczów
 7 
 S7 
  • GłogoczówLubień
  • Książ Wielki – Jędrzejów
  • Chęciny – Skarżysko-Kamienna
  • Skarżysko-Kamienna – Krogulcza Sucha
  • Jedlińsk – Grójec
  • Grójec – Warszawa

Historyczny przebieg E7[edytuj]

Ciekawostki[edytuj]

Mimo reformy numeracji dróg krajowych w 1985 roku droga nr 7 do dzisiaj bywa czasem nazywana E7.

Zobacz też[edytuj]

Uwagi

  1. Oznaczenie obowiązywało od lat 70. do grudnia 1985 roku.
  2. Do lat 70. obowiązywały oznaczenia dróg państwowych nr 29 i 28. W latach 70. zostały one przemianowane na drogę międzynarodową T12; numer ten obowiązywał do 1985 roku.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]